Polanica-Zdrój to chyba najbardziej znane uzdrowisko na Ziemi Kłodzkiej. Zresztą, nie bez powodu. Będąca trochę na uboczu od głównej trasy korzysta z dwóch zalet: spokoju oraz dobrej infrastruktury dla kuracjuszy o wyższych wymaganiach (i grubszym portfelu). Jeśli nie należysz do tych ostatnich, nie przejmuj się, przyjedź tu choćby na jeden dzień.
Samo miasto znajduje się między Górami Stołowymi (od północy) oraz Górami Bystrzyckimi (od południa), co czyni niezłą bazą wypadową dla turystów górskich (sam tak zrobiłem z myślą o Błędnych Skałach i Kłodzku).
W centrum Polanicy leży Park Zdrojowy o powierzchni 13 ha. Powstał w 1906 roku, a w jego skład wchodzą Park Leśny, Park Józefa i Park Szachowy. Warto też pospacerować po Parku Leśnym, gdzie znajduje się ścieżka edukacyjna (dotycząca drzew i flory leśnej) oraz Rzeźba Niedźwiedzia (patrz poniższe zdjęcie).
Środkiem miasta biegnie Deptak, a wzdłuż niego rzeka Bystrzyca Dusznicka. Według mnie to chyba najbardziej urocze miejsce w tym kurorcie, które zostało odbudowane po powodzi w 1997 roku. Po obu stronach mamy liczne sklepy oraz lokale gastronomiczne i usługowe, w tym banki. Ogólne wrażenie jest bardzo pozytywne, miasto jest czyste i zadbane.
Parkowanie: jeśli przyjedziesz jako gość hotelowy, to nie ma problemu, gdyż masz zapewnione miejsce postojowe przy swoim noclegu. Bardzo ciężko jest znaleźć darmowe miejsce parkingowe. Dlatego polecam płatne parkingi, np. przy ul. Lipowej, blisko Deptaka.
I will be very grateful to you when you join the group of my followers 😀