آنچه برای مراقبت از کودک مبتلا به سندرم داون باید بدانیم.

نوزادی که مبتلا به سندرم داون، متولد می‌شود، نیاز به تلاش‌ها و اقدامات منحصر بفردی دارد تا بتواند، به بهترین نحو زندگی کند.
معمولا توسط متخصص کودکان در بدو تولد، برنامه‌ی مداخله‌ای مقدماتی برای کودک و والدین پیشنهاد می‌شود. اجرای این برنامه می‌تواند برای رسیدن کودک به‌‌حداکثر توانایی تکاملی و جسمانی کودک کمک کننده باشد.

به طور شایعی امکان دارد از طرف عده‌ای از افراد که کودک را می‌بینند، درباره درمان‌های برای رفع مشکل فرزندتان با شما صحبت شود. در حالی‌که کارایی توصیه‌های آن‌ها به اثبات نرسیده و مورد تأیید نیستند.

چنانچه کسی این نوع درمان‌های خارج از حیطه‌ی پزشکی را به شما پیشنهاد کرد، قبل از اینکه منابع خود از قبیل پول و وقت را صرف اجرای برنامه پیشنهادی، وی کنید حتما با پزشک در این مورد صحبت کنید.

در مجموع در مواجهه با کودکی که مبتلا به سندرم داون است، مثل سایر کودکان مراحل تکامل و رشد کودک دارای اهمیت بسیاری می‌باشد. علاوه بر تاخیر تکاملی در کودک مبتلا به سندرم داون، با بزرگتر شدن کودک از نظر جسمانی نیز مشکلاتی ایجاد می‌شود. معمولاً رشد کودک را باید از نزدیک تحت نظر بگیرید.

آهسته شدن رشد قدی یا افزایش وزن اضافی کوپک می‌تواند، مطرح کننده‌ی کمبود هورمون تیروئید باشد. کم کاری تیروئید بسیاری از کودکان مبتلا به سندروم دان را درگیر می‌کند. بدلیل مشکل تیروئید کودکی که به سندرم داون مبتلا می‌باشد، در زمان شیرخواری اندازه قدی و وزنی کوچکتر از شیرخواران هم سن خود خواهد داشت، اما وقتی بزرگتر می‌شود تمایل به اضافه وزن پیدا می‌شود.

نکته‌ی بعدی که در مورد کودکان مبتلا به سندرم داون حایز اهمیت است، این است که بیش از نیمی از این بچه‌ها گرفتار مشکلات قلبی هستند. که حتی ممکن است نیاز به درمان دارویی یا جراحی داشته باشند.

مشکلات بینایی و شنوایی نیز به صورت شایع در کودکان مبتلا به سندروم داون دیده می‌شود. در این مورد نیز حدود نیمی از آنها ممکن است از این مشکلات رنج ببرند.

یکی از مشکلات مهم که دانستن آن می تواند برای کودک مبتلا به سندرم داون بسیار کمک کننده باشد، این است که درصد زیادی از این کودکان ناهنجاری در تاندون‌های گردن دارند. وجود این ناهنجاری باعث می‌شود، که هنگام ورزش در صورت تحت کشش قرار گرفتن گردن، آسیب مهره‌ای شدیدی ایجاد شود. بنابراین به خاطر سپردن این نکته خیلی مهم است که قبل از اقدام به ورزش‌های سنگین برای کودک مبتلا به سندرم داون، بهتر است راهنمایی های لازم با پزشک انجام شود. معمولاً پزشک با درخواست یک رادیو‌گرافی از گردن مشخص خواهد کرد که کودک تا چه اندازه می‌تواند از این ورزش‌ها استفاده کند و ورزش‌های محدودی را به او معرفی خواهد کرد، که از بروز آسیب مهره ای جلوگیری کند.

با تمام این مشکلات ایجاد بهبود در توانایی های کودک مبتلا به سندرم داون، کاری ارزشمند و مستحق پاداش است. بچه‌های مبتلا به این حالت معمولا دوست داشتنی بوده و به طور واضح مهربان و خونگرم هستند و اگر در تربیت و پرورش و آموزش به آنها و همچنین ابراز محبت به آنها کوتاهی نشود، پیشرفت خوبی خواهند داشت. بی‌شک هر موفقیتی که کودک مبتلا به سندرم داون به‌دست بیاورد، می‌تواند یک پیروزی برای همه افراد خانواده محسوب شود.