درباره‌ی افسردگی چه می‌دانید؟

افسردگی یکی از بیماری‌های نسبتاً شایع روانی است، که به دلیل اختلالات خُلقی ایجاد می‌شود. علت اصلی آن نامشخص است، ولی احتمالاً ناهماهنگی در سیستم شیمیایی مغز را در ایجاد آن دخیل می‌دانند.

بسیاری از بیماران مبتلا به افسردگی با استفاده از درمان دارویی تا حدود زیادی سلامتی خود را به دست می‌آورند.

یکی از علایم اصلی افسردگی، بروز تغییرات قابل ملاحظه‌ای در چگونگی خوردن غذا و اشتهای بیمار می‌باشد، بدین صورت که برخی از بیماران کاملاً بی‌اشتها می‌شوند، و بعضی دیگر دچار اشتهای فراوان، به‌ویژه تمایل زیاد به مصرف کربوهیدرات‌ها، هستند.

از علایم بیماری افسردگی، کاهش انرژی بدن، احساس غمگینی غیرقابل کنترل، عدم احساس لذت، بیداری زودرس یا بیدار شدن مکرر شبانه، بی‌خوابی یا خوابیدن طولانی مدت، اختلالات دیگر خواب، مشکل در تمرکز و یادگیری، و ناتوانی در تصمیم‌گیری را می‌توان نام برد.

این افراد در اکثر موارد دچار احساس بی‌ارزشی یا احساس گناه هستند. گاهی این احساس باعث افکار راجعه‌ی مرگ و یا خودکشی می‌شود.

پایدار بودن تعدادی و یا تمام نشانه‌هایی که گفته شد، تقریباً هر روز و به مدت بیش از دو هفته، احتمال افسردگی شدید را مطرح می‌کند. افراد سالمند همیشه علایم کلاسیک افسردگی را نشان نمی‌دهند و به‌جای آن ممکن است به صورت فراموشی، شکایت از درد، بی‌قراری، عصبانیت، و تحریک‌پذیری بیماری خود را نشان دهند.

بر اساس مطالعات، مشخص شده است که مردان و زنانی که همسر خود را از دست داده‌اند، در چهار هفته‌ی اول پس از مرگ همسر، علایم شاخص افسردگی را نشان می‌دهند. این حالت در نیمی از این افراد حتی تا یک سال بعد نیز مشاهده می‌شود و این افراد از لحاظ بالینی افسرده هستند.

در صورت بروز نشانه‌های افسردگی باید حتماً به پزشک مراجعه شود.

برخی از بیماری‌ها ممکن است باعث شروع علایم افسردگی شوند. این بیماری‌ها عبارتند از: پارکینسون، سکته‌ی مغزی، تورم مفاصل یا آرتریت روماتوئید، اختلالات غده‌ی تیروئید، و سرطان‌ها. همچنین، برخی از بیماری‌های زمینه‌ای ممکن است باعث بروز تغییرات شیمیایی در مغز و به دنبال آن علایم افسردگی شوند. برخی از موارد افسردگی ممکن است، به دلیل عوارض جانبی داروهایی باشد که فرد برای درمان بیماری دیگری مصرف می‌کند.