عفونت گوش میانی بیماری شایعی است در نیمی از کودکانی که مبتلا به عفونت گوش میانی میشوند، با وجود درمان کامل حتی تا سه هفته بعد هم ممکن است هنوز مقداری مایع در گوش باقی مانده باشد.
در صورت وجود مایع در گوش میانی احتمال عود عفونت وجود دارد. البته این نکته نیز مهم است که تجمع مایع در گوش میانی بعضی اوقات ممکن است به دلیل عوامل غیر عفونی باشد. مثلاً تورم غدهی آدنوئید که آن را لوزه سوم نیز میگویند، ممکن است مانع تخلیهی مایع گوش داخلی شود. بنابراین به این علت معاینه پزشک برای تعیین علت باقی ماندن مایع در گوش از اهمیت زیادی برخوردار است.
Image source: Harvard Health Publishing
گاهی اوقات عفونت گوش به اولین آنتی بیوتیکی که تجویز شده است، ممکن است جواب ندهد. چنانچه تا دو روز بعد از شروع درمان انتیبیوتیکی هنوز کودک از احساس درد و ناراحتی شدید گوش و تب شاکی باشد، لازم است که با پزشک تماس بگیرید.
در مواقعی که اوتیت مقاوم به درمان میشود، لازم است، کودک توسط متخصص گوش و حلق و بینی معاینه و درمان تکمیلی انجام شود.
در اینگونه موارد پزشک با وارد کردن یک سوزن از میان پردهی صماخ، نمونهای از مایع گوش میانی را به دست میآورند، تا برای تعیین آنتیبیوتیک مناسب و آنتیبیوگرام با آزمایشگاه بفرستند.
ممکن است عفونت گوش به وسیله نوعی باکتری ایجاد شده باشد که نسبت به آنتی بیوتیکهای دیگر هم مقاوم باشد، در این شرایط لازم است کودک در بیمارستان بستری شود، و از آنتیبیوتیکهای تزریقی استفاده شود.
همچنین همزمان ترشحات گوش میانی نیز به وسیله عمل جراحی تخلیه میشود.
اکثر والدین برایشان این سوال مطرح است که آیا لازم است کودک مبتلا به عفونت گوش، از رفتن به مهد کودک یا مدرسه منع شود؟
پاسخ این است که در صورتی که کودک بدحال نباشد، این امر ضرورتی ندارد. البته به شرطی که کسی باشد که داروهای او را به موقع به او بدهد.
اگر پرده صماخ گوش کودک سوراخ شده باشد میتواند در بسیاری از فعالیتهای مهد یا مدرسه شرکت داشته باشد، ولی اجازه شنا کردن ندارد.
در صورت تصمیم به مسافرت و پرواز با هواپیما به طور معمول هیچ منعی وجود ندارد.