شکی نیست که برای داشتن بدنی سالم باید تغذیهی مناسب و فعالیتهای ورزشی منظم داشته باشیم. همچنین، باید از موادی که ممکن است به انحای مختلف باعث آسیب به بدن ما شوند، جلوگیری کنیم. تغییر سبک زندگی و ترک بسیاری از عادات غلط نیز میتواند در این راه بسیار کمک کننده باشد.
همانطور که پست قبلی گفته شد، پوستهپوسته شدن ناخن میتواند منعکس کنندهی بسیاری از بیماریهای بدن باشد. بنابراین، چه خوب است که در کنار اهمیت دادن به همهی اعضای بدن خود، از سلامت پوست و مو و ناخن نیز با استفاده از رژیم غذایی مناسب و جلوگیری از سوءمصرف مواد مختلف مراقبت کنیم.
برای اینکه ناخنهای سالم و زیبایی داشته باشیم، باید از مواد غذایی مناسب استفاده کنیم. گوشت بدون چربی، مرغ، و ماهی برای آهن و پروتئین با کیفیت بالا؛ میوههای آبدار برای ویتامین C؛ و سبزیهای با برگهای سبز تیره؛ دانهها؛ حبوبات، و آبمیوهها برای جذب فولات و دیگری ویتامینهای گروه B هستند که جزو مواردی هستند که برای سلامت پوست مو و ناخن لازم است.
اکثر ناراحتیهای ناخن از مصرف نابجای مواد شیمیایی مانند انواع مواد شوینده، لاکها، و دیگر مواد مضر شیمیایی منشأ میگیرد. ناخنهای ناسالم منعکسکنندهی کمبود تغذیهای و یا یک ناراحتی طبی زمینهای هستند. یکی از مشکلات شایع وابسته به مواد غذایی، کمخونی فقر آهن یا دیگر انواع کمخونی است که در آن بدن به اندازهی کافی مواد مغذی را به ناخنها نمیرساند. افزایش مصرف غذاهای غنی از آهن مانند گوشت مرغ، ماهی، غذاهای دریایی، زردآلوی خشک شده، و نانها و غلات غنی شده برای مداوای کمخونی فقر آهن بسیار سودمند است. برای ارزیابی آنکه آیا کمخونی به علت کمبودهای تغذیهای و یا خونریزیهای مزمن و مخفی میباشد، باید حتماً با پزشک مشورت کرد. هرگز نباید با مکملهای آهن خوددرمانی کنیم، چرا که میتواند باعث مسمومیت و بسیاری از ناراحتیهای جدی شود.
ویتامین D بدن انسان برای جذب آهن از منابع گیاهی کمک میکند. بنابراین، رژیم غذایی متعادل باید شامل میوههای آبدار و انواع مختلفی از دیگر میوهها و سبزیهای تازه باشد. بعضی از انواع کمخونی که ناخنها را درگیر میکند، به علت کمبود فولات است که یکی از ویتامینهای ضروری گروه B میباشد. دانههای کامل حبوبات و سبزیهای با برگهای سبز تیره، مغزها، نخود، و آب پرتقال منابع خوبی از فولات و دیگری ویتامینهای با اهمیت گروه B هستند.
شکنندگی و جدا شدن ناخنها معمولاً به علت خشکی بیش از حد آن است که با افزایش سن بیشتر شده و با قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و پاک کنندهها تشدید میشود. غوطهور کردن انگشتان در آب و استفاده از کرمهای مرطوب کنندهی دست میتواند رطوبت از دست رفتهی ناخن را حفظ کند. استفاده از مواد سخت کنندهی ناخن نیز به حفظ رطوبت کمک نموده و سطح محافظتی محکمی را بر روی ناخنها فراهم میکند.
بر خلاف باورهای موجود، ژلاتین، کلسیم، یا مکملهای حاوی روی که با عنوان سازنده، سخت کننده، و ترمیم کنندهی ناخنها تبلیغ میشوند، تأثیر اندکی بر روی سلامتی ناخن دارند. در واقع، ژلاتین یک پروتئین ناکامل بوده و فاقد آمینواسیدهای لازم برای تقویت ناخنها است. ناخنها کلسیم بسیار اندکی دارند. بنابراین، دریافت مکملها رشد و یا تقویت آنها را بهبود نمیبخشد. در رابطه با روی نیز اینچنین است. در گذشته، نقاط سفیدرنگی را که بر روی ناخنهای ایجاد میشود به کمبود روی نسبت داده میشد. این نقاط گاهی به علت ضربه و صدمهدیدگی ایجاد میشود و دریافت روی باعث از بین رفتن آنها نمیشود.