احتمالاً شما نظریه مطرح شده در مورد نقش استفاده از کرمهای ضدآفتاب در ایجاد سرطان پوست که مدتی قبل مطرح شده بود و باعث جنجال فراوان در مورد استفاده از کرمهای ضدآفتاب شده بود، را شنیده باشید. نکتهای که در این مورد باید بیان شود این است که استفاده از کرم ضدآفتاب با قدرت محافظت کنندگی بالا شانس ابتلا به سرطان را افزایش نمیدهد، بلکه علت این افزایش، این است که فردی که از کرمصد آفتاب استفاده میکند، به دلیل اطمینان از اثر مناسب ضدافتابی آن، بدون اینکه نگران اثرات مضر نور خورشید باشد، مدت طولانی در معرض تماس مستقیم با نور آفتاب قرار میگیرد و به همین دلیل اثرات مضر آن نسبت به فردی که از آفتاب پرهیز میکند، بیشتر میشود.
یکی از اشکالات مصرف مداوم کرمهای ضدآفتاب اثری است که آنها در جلوگیری از ساخته شدن ویتامین D در پوست دارند. برای ساخت ویتامین D در پوست تابش مستقیم اشعه ماورای بنفش لازم است. همانطور که میدانید، حدود هزار واحد ویتامین D در روز برای همه افراد مورد نیاز است، این نیاز به خصوص در افراد سالمند که مستعد استئوپروز هسنند، چشمگیر است. بنابراین این افراد استعداد بیشتری برای ابتلا به پوکیاستخوان و عوارض جبران ناپذیر بعدی ناشی از آن دارند.
Image credit: healthambition.com
درکاربرد ضد آفتابها نکته مهمی است که باید به آن دقت شود این است که بعضی از افراد گمان میکنند که در روزهای ابری نیاز به استفاده از کرم ضد آفتاب وجود ندارد. ولی این تصور اشتباه است، چرا که در روزهای ابری نیز حدود ۸۰ درصد اشعه ماورا بنفش به سطح پوست برخورد میکند. همچنین در فضاهای بزرگ در محیط سایه نیز احتمال تابش اشعه ماورا بنفش به سمت پوست زیاد است. معمولا این اشعه از طریق بازتابش از سطح برگ گیاهان و اجسام اطراف به پوست بدن میرسد. بنابراین باید در روزهای ابری و در فضاهای باز همیشه از کرم ضد آفتاب استفاده شود. پنجرههای شیشهای معمولا قسمت عمده اشعه ماورا بنفش را جذب میکند.
بهترین راه حفاظت از پوست بدن در برابر آفتاب استفاده از لباسهای مناسب است. بهتر است که لباس چسب باشند. جنس پارچه و ضخامت کمتر آن دارای اهمیت است. در صورتی که لباس مرطوب باشد، قدرت حفاظتی آن در برابر اشعه خورشید کاهش پیدا میکند، و اینکه رنگهای روشن نسبت به رنگهای تیره قدرت حفاظت کمتری در برابر نور آفتاب دارند. در میان اعضای بدن مهم ترین پوشش در مورد صورت و گردن میباشد.