همانطور که در پستهای قبلی گفته شد، دیابت حاملگی بیماری است که در آن برای اولین بار قند خون در دوران بارداری افزایش پیدا میکند و علائم دیابت حاملگی بروز میکند.
دیابت حاملگی معمولا در نیمه دوم حاملگی مشاهده میشود و پس از تولد نوزاد معمولا بعد از چند هفته به حالت کاملاً طبیعی برمیگردد.
Image credit: pregmed.org
حدود ۷ درصد از زنان باردار دچار دیابت حاملگی میشوند. این نوع دیابت معمولاً در صورت درمان بدون هیچ عارضهای برای مادر و جنین کنترل میشود و در صورتی که درمان مناسب انجام نگیرد، میتواند باعث عوارض و خطرات جدی برای مادر و جنین شود.
همانطور که میدانید، کربوهیدراتهای موجود در رژیم غذایی پس از هضم در بدن به صورت گلوکز وارد جریان خون میشوند. وجود گلوکز برای تغذیه تمام سلولهای بدن و تولید انرژی در بدن انسان لازم و ضروری میباشد. از طرف دیگر، جنین برای تغذیه و رشد خود از گلوکز موجود در خون مادر استفاده میکند. بنابراین همانطور که بالا بودن قند خون میتواند باعث عوارض جدی برای مادر و جنین شود، پایین بودن قند خون نیز میتواند باعث ایجاد اختلال در تغذیه جنین و عوارض زیادی برای مادر شود.
بنابراین در این میان کنترل مناسب قند خون از اهمیت زیادی برخوردار است، و افراد مبتلا به دیابت باید با عنوان اولین قدم کربوهیدراتهای موجود در رژیم غذایی را کنترل کنند. کربوهیدراتها معمولاً در غذاهایی مانند شیر و ماست، میوهجات، و آبمیوهها برنج و سایر غلات حبوبات و ماکارونی نان در انواع بیسکویتها و همچنین در سیب زمینی و ذرت و نخود فرنگی وجود دارد. شیرینیها و دسرها و نوشیدنیها و آبنباتها به مقدار زیادی حاوی گلوکز هستند.
برای داشتن رژیم غذایی مناسب در افراد مبتلا به دیابت حاملگی بهتر است غذاهای روزانه را به صورت سه وعده اصلی و دو یا سه میان وعده تقسیمبندی کنند. اگر مقدار زیادی مواد غذایی در یک وعده مصرف شود، قند خون به میزان زیادی افزایش خواهد داشت. از طرف دیگر اگر یک وعده غذایی یا میانوعده حذف شود، ممکن است باعث افت قند خون در بین دو وعده باقی مانده شود.
از آنجایی که در زمان بارداری بدن مادر باردار نیاز به مقدار مواد غذایی بالاتری نسبت به افراد غیر باردار دارد و نیاز جنین نیز باید تامین شود، قطعاً تعادل بین رژیمهای غذایی نقش مهمی در کنترل دقیق دیابت دارد.