galile eylemsizlik ve hareket yasalarıyla, hareketin açıklanmasını problem olmaktan çıkarmıştı ancak gök mekaniğini ilgilendiren tarafı hala bilinmiyordu. newton hareket yasalarını tekrar ele aldı. ağaçtan kopan bir elma yere düşer; demek ki bir çekim etkisine uğrar; ama ay‘ın çekime uğramamasının nedeni nedir? niçin yer‘in üstüne düşmez? neden uzay boşluğuna düşmez ve neden meteorlar bir yörünge üzerinde dolanır? bu soruların cevabını aslında 60 yıl önce kepler vermişti.
kepler şöyle demişti: odaklarından birinde yer‘in bulunduğu bir elips yörünge üstünde. oysa böyle bir hareket, merkezkaç denen ve cisimleri yörüngesinin dışına sürükleme eğiliminde olan kuvvetlere yol açar.
newton hangi kuvvetin, merkezkaç kuvvete karşı koyarak ay‘ı yörüngesi üstünde tuttuğunu hesapladı ve bunu elmayı yer‘e düşüren çekim kuvveti ile karşılaştırdı. elde ettiği sonuç yeterince iyi olmakla beraber çekimin ay‘ı tutmak için yeterli olmadığı izlenimini verdi. yer ile ay arası uzaklık bilinmediği için newton‘un meridyen derecesi uzunluğunun bulması gerekiyordu. fransız gökbilimci jean picard bir meridyen derecesinin uzaklığını ölçtü.böylece newton başarıya ulaştı.
f=g[(m * m)/r2 ]
görsel