histrionik kişilik bozukluğu

günlük hayatımızda "ilgi manyağı" şeklinde tabir edilen psikolojik rahatsızlık.

bu hastalığa sahip kişiler iyi veya kötü her şeyi abartır, duygusal olarak büyük iniş çıkışlar yaşar, kendileri dışında hiçbir şeyle ilgilenmezler, devamlı onaylanma hissiyle hareket eder, dikkat çekmek için olmadık yerlerde olmadık hareketler yapar, her yaptıklarının takdir edilmesini bekler, kendileriyle ilgilenildiğinde dünyanın en mutlu, ilgilenilmediğinde ise dünyanın en mutsuz insanları haline dönüşür, enteresandır bol bol selfie çekerler. ve ne yazık ki pek çoğunun bunun bir hastalık olduğundan haberi yoktur, kendilerini dünyanın en önemli insanı zannede zannede yaşar, çevrelerindeki insanları bezdirirler.

eminim sizin de çevrenizde vardır. benim var. hatta çok şanslıyım (?!) ki epeyce var. özellikle bugün iki tanesinden ciddi anlamda bezdim. bir tanesi sanatçı, biraz ünlü ; diğeri boş gezenin boş kalfası ağustos böceğinden hallice bir tembel. biri istanbul'da yaşıyor, biri dağın başında. hayatımdaki pek çok histrionik kişilikten sadece ikisi bunlar ama günlük müdavimlerim. öyle bıktım ki bu tip insanlardan eskiden olduğu gibi "hastalık bu, normal" diye tolere edemiyorum artık. öyle delirtiyorlar ki bazen kızıyorum, kırıyorum, azarlıyorum, sonra üzülüyorum, kıyamıyorum, kendime kızıyorum, sonra hop başa. ben kendi içimde delirip sakinlerken onlar enteresandır bırakmıyorlar da peşimi. küsüp gitsinler istiyorum hayatımdan yok gitmiyorlar. eskiden var olanlardan biri "oh kanada'ya gitti de rahatlarım" dedim, yok rahatlamadım sosyal medya aracılığıyla aynen devam etti. kendilerini o kadar önemli ve değerli görüyorlar ki sağolsunlar beni kendilerinden mahrum etmiyorlar hiç.

ara ara delirip, sıkılıp grup halinde çıkarıyorum insanları hayatımdan. bıçakla keser gibi net bir şekilde. 2-3 senede bir revizyon oluyor çevremde, iyi oluyor. sağlam olanlar kalıyor, geri kalanlar gidiyor. gene böyle bir dönemde çoğundan kurtuldum. gereksiz kalabalık olan sosyal medya hesaplarıma bu tipler yüzünden giremediğim için kendime çok az arkadaşımın olduğu ayrı hesaplar açtım. bu ikisi hesabı açtığım gün buldular beni. kabul etmedim, mesaj attılar, yanıt vermedim, telefonumdan taciz etmeye başladılar. en sonunda dayanamayıp 1 gün dolmadan kabul etmek zorunda kaldım. peki bu kadar delirtecek ne yapıyorlar? bugünden örnek vereyim. sabah uyandım, kahvemizi hazırladım, yarı uykulu bilgisayar başında neler olmuş bir bakayım derken ikisinden ayrı ayrı gelen mesajları gördüm. biri yeni videolarının bilmem kaç yüz bin izlendiğini her 10binde bir mesaj atmış benim bakmadığım süre boyunca. diğeri "rüya gördüm sana anlatmam lazım" diye peşime düşmüş. biri "offf çok güzel şeyler oluyor bak ne kadar da ilgi gösteriyorlar di miiiii" diye darlıyor beni, diğeri "ooff çok güzel şeyler olacaaak çünkü hakediyorum di miii" diye. aramızdaki iletişim bu kadar. "nasılsın, günaydın, nasıl gidiyor, iyi misin?" vb. gibi diyaloglar geçmiyor. yıllardır aramızdaki diyaloglar bu ve benzeri şekilde devam ediyor. gün bitmediği gibi onlar da bitmiyor. ben iş yetiştirme derdine düşmüşken mesajlar gelmeye devam ediyor. mesajlara yanıt alamayınca biri ortak bir gruba yazıyor, diğeri cep telefonumu arıyor. bir sonraki aşamada gruptan yanıt alamayan erkek arkadaşımı darlıyor, diğeri cep telefonuna mesaj atmaya çalışıyor. tüm gün onlarca mesaj, bu kadar taciz ne için diye düşünüyor değil mi insan? biri "bak videom kaç izlendi yaaa çok heyecanlıyım, çok güzel şeyler olacak di miiii", diğeri de "yaaa rüyamda ... bi'şeyler gördüm çok güzel şeyler olacak di miii" demek için. her birinin bunu demesi ise en az 2 saat sürüyor çünkü böyle başlayan cümleler asla tek cümleyle kalmıyor. "evet çok güzel olacak" "evet şahane bir insansın" "evet tabii ki çok güzel iş oldu ondan" gibi lafları duyana kadar ertesi güne geçemiyorlar. ertesi gün hem onlar hem de benim için yeni bir mücadele başlıyor. bense müşteriye işi yetiştirip acaba bir iki saat uyuma fırsatı bulabilir miyim diye düşünüyorum. ve bir şey daha "bu insanlar ne zaman doluştu benim hayatıma?".

hayatınızda "ben, ben, ben" diyen insanların az olması dileğiyle...