Αυτό που κατά την γνώμη μου, δυστυχώς συμβαίνει στον χριστιανικό χώρο, είναι ότι οι χριστιανοί ανέκαθεν κατάπιναν αμάσητη μια κατασκευασμένη Ιστορία προερχόμενη από το Βαβυλωνιακό Ιερατείο (Χαζάρους-απομεινάρια Ατλάντιων που πρωτοδιεσώθησαν στην Ισπανία και στη Βόρεια Αφρική-Αίγυπτο) και οι οποίοι υποδύονταν ανέκαθεν, με εξαιρετική ευκολία, άλλες φυλές, παίρνοντας-υιοθετώντας ακόμα και τις θρησκευτικές των πεποιθήσεις και τις ονοματοδοσίες τους. Έτσι λοιπόν υποδύονταν -μέχρι και σήμερα- και τους Ισραηλίτες Εβραίους. Αυτοί σταύρωσαν και τον Χριστό, επηρεάζοντας το αδαές πάμφτωχο κι αγράμματο πλήθος των πραγματικών Ισραηλιτών, εκβιάζοντας τον εκάστοτε τοπικό Ρωμαίο έπαρχο είτε με εξεγέρσεις είτε με αυθαίρετες διοικητικές πρωτοβουλίες του και προσωπικά του πάθη, που δεν θα έπρεπε να μαθευτούν στην Ρώμη.
Το Ιερατείο αυτό λοιπόν, είχε διεισδύσει μέχρι ανεπανορθώτου διαβρώσεως, και μέσα στο Περσικό Κράτος, τοποθετώντας ανθρώπους του σε όλη την κρατική μηχανή, μέχρι και χαζαραίες νύφες στο πλευρό πρωθυπουργών και ανωτέρων διοικητικών υπαλλήλων (σ.σ. ξέρω..δεν εκπλήσσεσθε). Η Περσική Αυτοκρατορία, τα προηγούμενα χρόνια, είχε επίγνωση της εντός εισαγωγικών ελληνικής της καταγωγής από τον Πέρση, τον γιο του Περσέα και της Ανδρομέδας (σ.σ. σήμερα Ιράν σημαίνει Χώρα Αρείων και η γλώσσα τους "φαρσί" προέρχεται από τον Πέρση επίσης). Πλούσια χώρα, εξόρυσσε πολύτιμες πέτρες και χρυσό, λουκούμι για τα ατλαντοκρόνια χαζαρογεννήματα, τους μάγους της Βαβυλώνος οι οποίοι κατασκεύαζαν έως τότε χρυσό με αλχημεία και ατλαντομαγεία.
Την περίοδο προ της ενώσεως δύο περσικών βασιλείων σε ένα, δηλ. πριν τον Κύρο, πολλές ελληνικές πόλεις-κράτη είχαν δανειστεί χρήματα από τους Πέρσες. Μέχρι και τότε, οι Πέρσες δεν ασχολούνταν καν με αυτά τα χρέη των Ελλήνων προς αυτούς. Μόνο οι Μακεδόνες δεν είχαν ανάγκη τέτοιων δανείων, γιατί εξόρυσσαν τον δικό τους χρυσό και πολύτιμους λίθους και ήταν και η μόνη δύναμη στην Ελλάδα, ικανή να ανταπεξέλθει και σε μεγάλες εκστρατείες. Οι υπόλοιποι όμως Έλληνες άρχισαν να έχουν σοβαρά προβλήματα όταν η, ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη πλέον από την βαβυλωνιακή λαίλαπα, περσική μηχανή άρχισε τις επιθέσεις και στην Ελλάδα, εφόσον είχε ήδη κατακτήσει πολλές περιοχές γύρω από αυτήν, από τη Θράκη μέχρι την Αίγυπτο.
Η όλη ιστορία καταλήγει με τον Αλέξανδρο να καταλύει την Περσική Αυτοκρατορία και να την περιλαμβάνει στο νέο του Ελληνιστικό Πολιτισμό ως Αυτοκρατορία των Σελευκιδών.
Η Χαζαρική Ιστορία, δηλαδή η Παγκόσμια ιστορία -και την ονομάζω έτσι γιατί τέτοια ουσιαστικά, παραποιημένη από αυτούς τους Μάγους του Κόσμου Ιστορία είναι, η μετά τον θάνατο του Μεγίστου Αλέξανδρου- θέλει σήμερα να μάς πείσει πως ο Αλέξανδρος ενώ πολιορκούσε την Τύρο, ζήτησε την βοήθεια των Ισραηλιτών στέλνοντας απεσταλμένους στα Ιεροσόλυμα (είπαμε εντωμεταξύ ποιοί ήταν αυτοί οι μαϊμού Ισραηλίτες).
Θέλει επίσης να μάς πείσει πως ολόκληρος Αλέξανδρος, ψωνάρα ο οποίος ήθελε να τον θαυμάζουν και να τον αγαπούν σαν τον Δία και τον θεό Ήλιο, φτάνοντας στην Ιερουσαλήμ, κατέβηκε από το άλογό του και προσκύνησε τον Αρχιερέα τους. Και μάλιστα αυτό το δικαιολόγησε λέγοντας:
"Δεν προσκυνώ αυτόν, αλλά τον Θεό του, που του έδωσε την Αρχιεροσύνη! Διότι αυτόν είδα με το σχήμα του, στον ύπνο μου, όταν βρισκόμουν στο Δίον της Μακεδονίας και σκεπτόμουν με τον εαυτό μου πώς θα μπορέσω να νικήσω και να εδραιωθώ στην Ασία, παραγγέλοντάς μου να μη προβληματίζομαι, αλλά με θάρρος να προχωρήσω, διότι αυτός θα ηγείται της στρατιάς μου και θα μου παραδώσει την εξουσία των Περσών"!
Προσοχή στο φιδάκι..δαγκώνει.
Όλα αυτά, λες και δεν ήξερε ο Αλέξανδρος, μεγαλωμένος υπό την υψηλή παιδεία που κατείχε ο ίδιος ο πατέρας του Φίλιππος, ο Αριστοτέλης και ο Ισοκράτης, ποιους στην πραγματικότητα ξεκίνησε να τσακίσει στην Ασία και ποιοι είναι αυτοί που τον υποδέχτηκαν στην Ιερουσαλήμ και ποιον θεό πραγματικά πιστεύουν, δηλαδή τον Μαρδούκ, γι αυτό και ο Χριστός τους αποκάλεσε φίδια που ουδεμία σχέση έχουν με τον Θεό.. των Εβραίων, του κόσμου όλου και Πατέρα Του.
Υποτίθεται μάλιστα πως γνώριζαν για την έλευσή του στον τόπο τους, αλλά και στην Ιστορία γενικότερα. Ότι ήταν δηλαδή ο Αλέξανδρος η χάλκινη κοιλιά και οι μηροί στο άγαλμα που είχε δει στο όνειρό του ο Ναβουχοδονόσορ. Και πως είχε προφητέψει την Ελληνιστική Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, ο Δανιήλ. Αυτό που δεν είδα ποτέ με καλό μάτι βέβαια, είναι πώς επειδή προφήτευε και μάντευε ο Δανιήλ, μόνο γι αυτό, κατάφερε όχι μόνο να βγεί από τα δεινά της Βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας, αλλά και να γίνει αξιωματούχος στη Βαβυλωνιακή και στη Μηδοπερσική αυτοκρατορία!
Όσο για τους Αρχιερείς-μαϊμού εβραίους που τόσο λάτρεψαν τον Αλέξανδρο.. τους συναντάμε αμέσως μετά να υιοθετούν για τα παιδιά τους -και από την αγάπη τους για τον Αλέξανδρο δηλαδή, όχι τίποτε άλλο.. όπως "παλιά μου τέχνη κόσκινο" στην απόκτηση νέας ταυτότητας για να κρύψουν το πραγματικό τους μιαρό ποιόν- το όνομα Αλέξανδρος.
Τάδε έφησα προς ώρας, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν...
Εάν από την άλλη, δεν συμφωνείτε καθόλου με τις δικές μου απόψεις και προτιμάτε τις απόψεις που προωθούνται στα περισσότερα χριστιανικά σάιτ, που πολλά από αυτά.. ένας θεός ξέρει πόσο πραγματικά χριστιανικά, ορθόδοξα και ελληνικά είναι.. τότε διαβάστε.. περίπου την ίδια ιστορία.. διαφορετικά.. εδώ.
ΚΩΣΤΑΣ-ΤΑΥΡΟΣ