De tocht van gisteren werd uiteindelijk ruim 100 kilometer. Dankzij het drie keer de verkeerde richting op te gaan. Een keer bij Veendam, daarna in Rolde en tenslotte in de bossen bij voormalig doorvoer concentratie kamp Westerbork. Het was heel fijn om uiteindelijk om kwart voor elf 's avonds weer thuis te zijn.
Toen ik uiteindelijk in voormalig kamp Westerbork aankwam was er geen mens te bekennen. Alleen het geluid van de 'praatpalen', afgewisseld met het getjilp en gekwetter van de vogels was te horen. Het geheel gaf mij een overweldigende apocalyptische beleving.
Bij de gedeeltelijk herbouwde barak liep ik naar binnen. De warme houten vloer kraakte zacht onder mijn blote voeten. Een intens verdriet welde in mij op en even leek het of het kort plaatselijk regende. Bijzonder indrukwekkend, iedere keer weer onvoorstelbaar. Dat mensen tot zoiets gruwelijks in staat zijn.
Voor mij ligt hier een waarschuwing uit het verleden voor het heden. Weer dreigt er een tweespalt in de samenleving, op wereldniveau. Dat gevoel bracht mij hier weer naar toe. Er gaan duistere stemmen op om geïnjecteerden bepaalde vrijheden te geven, anderen ze af te nemen. Onder het mom van vrijwilligheid wordt zo deelname aan een wereldwijd experiment indirect afgedwongen.
Straks moeten zij die weigeren mee te doen aan het experiment een duidelijk kenmerk dragen. Misschien in de vorm van een gele kroon met daarin een zwarte letter 'C'. Als a-symptomatische verdachte zijn ze volgelvrij verklaard. Onzin? In Nederland is net als in vele andere landen een wet waarbij 'C' verdachten uit huis gehaald kunnen worden. Zij worden vervolgens in medische 'faciliteiten' verzamelt, waar ze verplicht onderzocht worden. Dat zal vast heel vriendelijk gebeuren... Of niet?
Uiteindelijk waren de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog, waarbij gedwongen 'medische' experimenten werden uitgevoerd op de meest gezonde 'geschikte' mensen uit de concentratie kampen, aanleiding voor de totstandkoming van de 10 regels van de Neurenberg Code. Deze 10 regels worden nu weer massaal overtreden. Ook het indirect straffen en / of belonen bij deelname of weigering is daar in verboden.
Toch zie ik het gebeuren. Er vindt psychische manipulatie plaats. Met alle gestorvenen en mensen met bijwerkingen gevallen bij elkaar, na de injectie (s), had dit wereldwijde experiment al lang moeten stoppen. Had men de Neurenberg Code in eer gehouden.
Mijn bezoek aan voormalig doorvoer concentratie kamp Westerbork heeft mijn overtuiging gesterkt. Er vind een misdaad tegen de mensheid plaats op wereldniveau. Beoordeeld volgens de 10 regels van de Neurenberg Code.
Met betrekking tot mijn goede vrienden die zijn mee gegaan in deze waanzin heb ik wel begrip. Gezien vanuit het perspectief van hen die de hele dagen aanhoudend gebombardeerd worden met propaganda. Overspoeld met de angst opwekkende 'grote leugen', welke ongetwijfeld tot illusionaire waarheid zal zijn verworden. En ook geen toegang hebben tot onkrachtende feiten en kennis, vanwege de voortdurende censuur.
De andere kant van het gelijk die voortdurend belachelijk wordt gemaakt, gestigmatiseerd, gegeneraliseerd, beschuldigd en uitgescholden, daar zullen weinigen voor kiezen. Over welke feiten en kennis zij ook blijken te beschikken, het wordt overschreeuwd. Alsof er geen verschillende kanten aan wetenschap kunnen bestaan. En dat de kennis die er al was er niet meer toe doet. Want wie 'gelooft' er nou nog in het bestaan van het natuurlijk lichamelijk afweersysteem?
Inmiddels ben ik mij er, na gisteren, wel van bewust dat ik zelf ook afstand ben gaan nemen van hen, onder mijn dierbaren, die wel meegaan in het wereldwijde wetenschappelijke experiment. Ook ben ik daarmee een kloof gaan ervaren waar ik zo snel nog geen brug voor heb weten te bouwen.
Toch heb ik al wel contacten met mensen die in dit geheel anders staan dan ik. En dat werkt wel, ook al waren sommige eerste stappen wel voor mij wat onwennig. Het is ergens ook zo als met politiek en religie, als je de stemming op een feestje wil bederven moet je daar over beginnen. En daar is wellicht nog een onderwerp bij gekomen.
Toenadering werkt het best als het van twee kanten komt. En wellicht is het juist belangrijk om de duisternis die ik zag opdoemen aan de horizon af te wenden door wederzijds toenadering te zoeken. In ieder geval wil ik mijn deur richting mijn dierbare vrienden en familie wel open houden.
Want zeker nu merk ik dat in tijden van uitdagingen mijn familie, ondanks hun verschillende belevingen heel goed samen kunnen werken.
In ieder geval heeft de lange fietstocht, en de bestemming, wel een positieve innerlijke verandering teweeg gebracht. En dat werd ook de hoogste tijd.
La Chaim!
(Proost, op het leven!)