Nog eentje dan?
Herfstbloes
Na 21 juni lijkt voor mij de rest van het jaar in een versnelling te gaan. En des te dichter september in de buurt komt, des te sneller lijken de dagen voorbij te vliegen. Het duurt even voor ik de schoonheid van de herfst kan waarnemen. Uiteindelijk lukt dat ook wel. Want door de bossen struinen als het volop bladeren sneeuwt kan wel degelijk leuk zijn. Het veranderende palet aan kleuren heeft zeker een eigen charme. Nog los van het brede scala aan paddenstoelen, waarvan ik nog steeds geen heb durven proeven. Het ontbreekt mij aan voldoende kennis. Al weet ik wel hoe een pijlkopje er uitziet, tegengekomen ben ik het nog niet.
Het is ook niet zozeer de herfst als jaargetijde. Meer het daglicht wat ik ga missen. Deze ochtend is er een dikke laag bewolking. Geen gezellige schaapjes wolken, maar een grote donkere sombere misère. Dat is wat ik onaangenaam vind. Een herfstachtige dag, geel-oranje-rode bladeren, en de zon volop aanwezig, dan is het heerlijk om er op uit te gaan. De paden op en de lanen in. En in de winter bij ondergaande zon schaatsen over een groot meer, geweldig. Regen, donkere bewolking en een gure wind, dat heeft zeker geen voorkeur voor mij. Het is de tijd van het jaar waarbij de laatste oogst binnen gehaald wordt. De aardappelen, maïs en tot slot de suikerbieten. Ooit was dat reden tot een feest, de oogst vieren. Het is tevens een tijd van het naar binnen gaan.
Een tijd van zelfreflectie. Wat heeft het afgelopen jaar gebracht en hoe nu verder. Herfst verbonden met sterven, als onderdeel van een voortdurende verandering. Zowel het loslaten van bepaalde zaken van het gevoel als soms het daadwerkelijk afscheid nemen van dierbaren. In herinnering en in het hart behouden. Dat geeft ook de nodige zelfreflectie, naast het verwerken van een feit van het bestaan. Dat houdt soms op bij 50. Terwijl het bij anderen door gaat tot boven de 100. De confrontatie met de dood leidt tot een beschouwing over het bestaan. "Dit is dus niet echt een vrolijk stuk, je zou de dag toch plukken?", hoor ik in gedachten. Alles heeft evenwel tijd nodig. Zo ook de herfst.