Hello friends. I wanted to participate in the contest on my childhood memories organized by CCH admini 
TR
Merhaba arkadaşlar. CCH admini
When I was a kid, I used to go to the village with my grandparents when the school was on holiday. I spent a lot of time this way. I went to the village when I was still very young. I was 5 years old. Actually, my mother didn't want to send it. But when my grandmother insisted, she had to send it. I stayed with them for about a year. When I think of those times, there were times when I had a hard time because my mother, father and siblings were not with me. You can imagine the emotions that a small child will experience when his family is not with him. But there were times when I had too much fun. I was the apple of the eye of the people in the village, as there were usually older people in the village. There was Sezercik or something in Yeşilçam movies. Like her. Everyone loved me very much. Old aunts gave eggs, milk, chocolate. There was an aunt who gave me a basket of eggs every week. I would be so happy.
TR
Ben çocukluğumda okul tatil olduğunda köye babaannemlerin yanına giderdim. Bu şekilde çok zaman geçirdim. Henüz çok küçükken köye gitmiştim. 5 yaşındaydım. Aslında annem göndermek istememiş. Ama babaannem çok ısrar edince göndermek zorunda kalmış. 1 seneye yakın yanlarında kalmıştım. O zamanları düşündüğümde annem, babam ve kardeşlerim yanımda olmadığı için zor zamanlar yaşadığım anlar olmuştu. Küçük bir çocuk ailesi yanında olmayınca yaşayacağı duyguları tahmin edersiniz. Ama çok fazla eğlendiğim zamanlar da oldu. Köyde genellikle yaşı büyük kişiler kaldığı için köydeki insanların gözbebeğiydim. Yeşilçam filmlerinde Sezercik falan vardı ya. Onun gibi. Herkes beni çok severdi. Yaşlı teyzeler yumurta, süt, çikolata verirdi. Bana her hafta 1 sepet yumurta veren bir teyze vardı. Çok mutlu olurdum.
In the village, my grandmother's neighbors had a 17-year-old daughter. I used to go to him all the time. He used to befriend me too. We used to walk around the village together and take care of the village chores. My grandmother had a small broom in her house. I used to vacuum the house with it every day. That broom was mine. I also had a plastic cup. It was a lilac glass with grape embossed on it. I still remember. Every morning, I used to drink the milk that my grandmother had just milked from the cow and boiled in that glass. My cheeks were red. That's why I understand that children who grew up in the village are healthier.
TR
Köyde babaannemlerin komşularının 17 yaşlarında bir kızı vardı. Sürekli onun yanına giderdim. O da benimle arkadaşlık ederdi. Birlikte köyde gezer, köy işlerini hallederdik. Babaannemin evinde minik bir çalı süpürgesi vardı. Onunla her gün evi süpürürdüm. O süpürge benimdi. Bir de plastik bardağım vardı. Lila rengi olan üzerinde üzüm kabartması olan bir bardaktı. Hala hatırlıyorum. Her sabah babaannemin inekten yeni sağıp kaynattığı sütü o bardakla içerdim. Yanaklarım kıpkırmızıydı. Köyde büyümüş çocukların daha sağlıklı olmasını anlıyorum o yüzden.
After about 1 year, it was time to go back to school as I was going to start school. I was very upset when it was time to return. It was also difficult to get used to the city life as I stayed in the village for a long time. Since I usually spend time with the elderly in the village, my mother's hands felt very nice when I came back. He was young. His hands were not wrinkled at all. 😄 Child mind. I will never forget that moment either.
TR
Yaklaşık 1 sene kaldıktan sonra okula başlayacağım için geri dönme vaktim gelmişti. Geri dönüş zamanı geldiği zaman çok üzülmüştüm. Uzun süre köyde kaldığım için şehir hayatına alışmak da zordu. Köyde genellikle yaşlılarla vakit geçirdiğim için geri döndüğümde annemin elleri çok güzel gelmişti. Gencecikti. Elleri de hiç kırışık değildi. 😄 Çocuk aklı. O anı da hiç unutmuyorum.
My grandmother passed away last year. She still haunts my dreams. My grandfather passed away in January this year. It was very sad for me. Of course, we get used to the idea of death because they are so old. Something expected happens. But I still get sad when I think about it.
TR
Babaannem geçen sene vefat etti. Hala rüyalarıma giriyor. Dedem de bu sene ocak ayında vefat etti. Benim için çok üzücüydü. Çok yaşlandıkları için ölüm fikrine alışıyoruz tabi ki. Beklenilen bir şey oluyor. Ama yine de düşündüğüm zaman üzülüyorum.
Here, I'll leave a baby photo of me.
TR
Buraya da bir bebeklik fotoğrafımı bırakayım.
Thanks for reading my post. I would like to thank
TR
Yazımı okuduğunuz için teşekkürler. Bu güzel yarışma için de