ကိုယ့်ထီး၊ ကိုယ့်နန်း၊ ကိုယ့်ကြငှန်းနှင့်
ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှု၊ ကိုယ်ပိုင်စာပေရှိသူ
မြန်မာလူမျိုးများသည် အဘယ်အကြောင်း
ကြောင့် ယခုအခါ သူများနောက်ကောက်
ကျနေပါသလဲ။ ကိုယ့်ထီး၊ ကိုယ့်နန်း၊ ကိုယ့်ကြငှန်း
တွေ ကိုယ်မြင်း ကိုယ်စိုင်းတွေကြောင့်
နောက်ကောက်ကျ နေခြင်းဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က ကျောင်းသင်ခန်းစာများတွင်
မြန်မာပြည်နဲ့နယ်ချင်းထိစပ်နေသည့်
နိုင်ငံများကို သင်ယူ လေ့လာခဲ့ရသည်။
ထိုသို့သင်ယူရင်း နယ်စပ်နိုင်ငံများသည်
ကိုယ့်နိုင်ငံလောက် ကြီးမားမှုမရှိ၊
မိမိတို့နိုင်ငံလောက်လဲ မချမ်းသာဟု
ထင်ခဲ့သည်။
ယခုတော့ဒီလိုမဟုတ်ပါပဲ
လေးဆယ်ကျော်ငါးဆယ်အတွင်း
ပြန်တွေးမိသည့်သည့်အခါ အော်
ကိုယ်တွေထက် ဒီနိုင်ငံတွေကသာနေပါလား။
ဘာဖြစ်လို့များ ယခုလိုနောက်ကောက်
ကျနေပါသလဲဟု စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ
အရိပ် တွေကြောင့်ဟု ထင်မိသည်။
လောဘအရိပ်
ဒေါသအရိပ်
မောဟအရိပ်
တွေကြောင့် အရိပ်ပေါ်အရိပ်ဆင့်၍
မြန်မာပြည်ကြီးက မည်းမှောင်နေပေတော့
သည်။
ကြီးသူကိုရိုသေ
ရွယ်တူကိုလေးစား
ငယ်သူများကိုသနား ငဲ့ညှာတတ်သူတွေဟု
ယခုတလော မြန်မာ့အသံမှ သီချင်းလွင့်နေသည်။
ထိုသီချင်းဆိုသူများက တခေတ်တခါက
အသံအားကောင်းကောင်း၊ အောင်မြင်
ကျော်ကြားခဲ့သော မျိုးသမီးအဆိုတော်
များဖြစ်သည်။
ဖော်ပြပါသီချင်းထဲက စာသားကကတော့
အတော်ကိုကောင်းမွန်ပေသည်။
လက်တွေ့ အပြင်မှာတော့
ကြီးသူကလည်း ကြီးတဲ့အတိုင်းမကျင့်
ရွယ်တူတွေ့လျှင် ပခုံးချင်းတိုက် ရင်ဘတ်ချင်းတိုက်
ငယ်သူကလည်း ငယ်သည့်အတိုင်းမပြုမှု
ကြတော့ကာ ဘယ်တော့များမှ
တက်နေထိ ကျက်သရေရှိတဲ့
တို့မြန်မာပြည်ကြီး ဖြစ်မှာပါလိမ့်။
