Hello everyone, dear friends, there must have been games that we all loved to play during childhood. Since we grew up in the village, the opportunities were very limited. I am definitely not complaining about this situation, on the contrary, I look at the situation from a positive point of view. Namely, the limited possibilities were instrumental in producing our own games using our minds. These mental efforts we exhibited at an early age were perhaps of great benefit in developing ourselves. In addition to changing our perspective, it caused us to produce different solutions to problems, who knows...
Herkese merhaba değerli arkadaşlar, çocukluk dönemlerinde hepimizin severek oynadığı oyunlar muhakkak olmuştur. Biz köyde büyüdüğümüz için imkanlar oldukça kısıtlıydı. Bu durumdan kesinlikle şikayetçi değilim aksine olaya olumlu açıdan bakıyorum. Şöyle ki imkanların kısıtlı olması aklımızı kullanarak kendi oyunlarımızı üretmeye vesile oldu. Küçük yaşlarda sergilediğimiz bu zihinsel çabalar belki de kendimizi geliştirme konusunda büyük fayda sağladı. Bakış açımızı değiştirmesinin yanında sorunlara farklı çözüm önerileri üretmemize neden oldu, kim bilir...
With this in mind, I would like to share with you a few games we used to play when we were young.
We would gather with friends and divide into two different groups. On a flat field, we would plant wood or smooth stones on top of each other in the form of a tower. One group would try to knock them down with a ball or a stone. If they succeeded and knocked them down, the other group would chase them and if they caught them, they won and the roles were reversed. Of course, if the group that escaped could rebuild the fallen logs in the same way, they won.
Buradan hareketle küçükken oynadığımız birkaç oyunu sizlerle paylaşmak istiyorum.
Arkadaşlarla toplanıp farklı iki gruba ayrılırdık. Düz bir araziye odunları ya da düzgün taşları üst üste kule şeklinde dikerdik. Grubun biri topla ya da taşla yıkmaya çalışırdı. Eğer başarılı olup odunları yıkabilirlerse diğer grup bunları kovalamaya başlar eğer yakalayabilirlerse kazanmış olur ve roller değişir. Tabi kaçan grup yıkılan odunları tekrar aynı şekilde dikebilirse onlar kazanmış olur.
Another game is "catch". Maybe many people know this game. We used to play it very often when we were little, so I would like to talk about it a little bit. As in the first game I mentioned, there are two groups in the same way. One group runs away and the others chase and try to catch them. This game seems quite simple, but there were times when we played for four or five hours 😅
Diğer bir oyun ise "yakalamaca". Bu oyunu belki de birçok kişi biliyordur. Biz küçükken çok sık oynardık bu yüzden biraz da buna değinmek istiyorum. İlk bahsettiğim oyundaki gibi yine aynı şekilde iki grup olur. Grubun birisi kaçar diğerleri ise kaçanları kovalar ve yakalamaya çalışır. Bu oyun oldukça basit gibi görünüyor ancak dört- beş saat oynadığımız zamanlar olurdu 😅
The reason I am telling you these things is that I visited the school today and 
In addition to these games I mentioned, we used to play soccer much more often, there were times when we would play for days and weeks without a break.
I watched the children's relentless struggle for a short while. Some of them are really talented. We enjoyed watching them as much as they enjoyed playing. 
Bunları sizlere anlatma sebebim bugün okulu ziyaret etmiştim
Bahsettiğim bu oyunların yanında futbolu çok daha sık oynardık hatta ara vermeden günlerce, haftalarca oynadığımız zamanlar olurdu.
Çocukların amansız mücadelesi kısa bir süre ben de izledim. İçlerinden bazırları gerçekten çok yetenekli. Kendileri oynamaktan keyif aldığı gibi bizde izlemekten keyif aldık.
Recently, a nice event related to this issue was shared on our 
See you soon, stay with love.
Yakın bir tarihte
Görüşmek üzere, sevgiyle kalın.