I znowu: jakie to było dobre! Małecki w najlepszym wydaniu.
Bardzo delikatna, a zarazem poruszająca, wielowątkowa powieść: o Klemensie, niepełnosprawnym chłopcu, który dorasta i staje się chłopcem-mężczyzną, zamkniętym w swoim świecie. O Oldze i Igorze, których połączyła nieśmiała, a zarazem mocna miłość, a potem ta sama miłość ich rozdzieliła. Losy Klemensa i Olgi splatają się, kiedy Olga jest świadkiem śmierci jego mamy, a Klemens zostaje sam. Podjęte irracjonalne działania dziewczyny być może pozwolą jej odzyskać to, co utraciła. Być może, bo tak naprawdę zakończenie nie wyjaśnia nam do końca, co postanowią bohaterowie - widzimy tylko, że stają przed szansą naprawienia tego, co zepsuli.
Ładne to było, naprawdę.
lubimyczytac.pl:
Po tym, jak Olga zobaczyła go po raz pierwszy, uporczywie wracał do niej w myślach. Tajemnicza postać z plecakiem pełnym kolorowych balonów. Ni to mężczyzna, ni dziecko. Ona samotna, on osobny i zamknięty we własnym świecie – ich losy przetną się ponownie na skrzyżowaniu ulic w chwili tragicznego zdarzenia.
Dzięki zaskakującej kompozycji Małecki stopniowo odkrywa przed czytelnikiem prawdziwy bieg zdarzeń. Gdzieś między dwojgiem bliskich, lecz obcych sobie ludzi są niewypowiedziane słowa, niespełnione relacje oraz zawieszone gesty. Wielkie miasto wypełniają miłość i samotność.
Nikt nie idzie to powieść, która hipnotyzuje i zostaje w pamięci na długo.