Tonąc w otchłani
Książka Donato Carrisi topi czytelnika w najgłębszej czerni ludzkiej psychiki
Ukazuje problem przemocy, przemocy, która często ewoluuje od ofiary do napastnika.
To nie jest „delikatna” powiesc do porannej kawy. Autor stara się ukazać jak przemoc w rodzinie potrafi niszczyć młodzieńcza naiwność, ale i tez nie waha się by pokazać handel ludźmi czy rozdwojenie jaźni czy próba zrozumienia rodzica co zrobiło dziecko.
Książka przeplata różne początkowo mało istne wątki, które w pewnym momencie maja swój punkt i od tego momentu wszystkie mniej ważne wydarzenia idealnie klarują całość.
Każda z postaci ma swoja wewnętrzna otchłań, która stopniowo ja zalewa i każda kolejna akcja przybliża czytelnika do punktu kulminacyjnego, gdzie zauważa blizny bohaterow.
Postacie są tajemniczy sam autor często nadaje im różne ksywy by czytelnik do końca nie wiedział kim naprawdę sa.
Głównym bohaterem jest śmieciarz który codziennie opróżnia śmieci. Nie ma przyjaciół. Nie ma tez żadnej rodziny, jego jedyna zaleta jest to ze jest niewidzialny dla ludzi. O ile dzień jest zwykły dla miasteczka tak w wieczorami pojawia sie tajemniczy Micky który ma ochotę mordować kobiety, jednak ma w tym pewien cel.
Wszystko zaczyna sie komplikować kiedy śmieciarz widzi tonąca dziewczynkę i ja ratuje . Jednak jakiś czas później z jeziora zostaje wyłowiona tajemnicza ręka, która będzie jedynym tropem w zaginieciu pewnej kobiety. Dziewczynka która jedyna otworzy mała wyrwę u śmieciarza w jego byciu niewidzialnym będzie chciała pomocy.
To książka smutna pełna bolesnych opisów śmieciarza jak i dziewczynki bo mimo, ze z dwóch różnych światów to jednak łączy ich otchłań która pogłębia sie coraz mocniej przez to co och spotkało.
Książka jest bardzo ciekawie napisana, czytelnik wręcz czuje sie niczym obserwator wydarzeń jakie maja miejsce wokół.
Książka jest świetna, balansuje między wytrawnym thrillerem, a psychologicznym dramatem z domieszka wątków obyczajowych.
To książka która nie pozwoli oderwac sie nawet na chwile gdyz każdy mniejszy wątek, ma w pozniejszym etapie sens to 346 stron istnej bomby emocjonalnej, która początkowo jest niepozorna by w najmniej spodziewanym momencie wybuchnąć pełna doza odczuć.
Polecam przeczytać bo warto zapoznać sie z bardzo smutna historia pana śmieciarza oraz dziewczynki z niebieskim kosmykiem