https://www.filmweb.pl/film/Perfect+Days-2023-10034351
Perfect Days?
Perfect Days is a film about the quiet life of an ordinary man. A man who, despite many hardships, tries to find a small smile in each day.
Japan, perhaps more than any other country, approaches the pursuit of career success with extreme discipline — often chasing unattainable goals. And it is in this very country that one of the most touching films in recent years was made. A film that pauses — literally — to look at a tree.
This is a story told at its own pace, with a unique and gentle narrative. We watch the protagonist go through his daily routine: his devotion to work, his subtle influence on others. Perfect Days feels like a breath of fresh air — an invitation to stop, reflect, and reconsider the rhythm of our own lives.
Though calm and quiet, the film also delicately touches on loneliness and alienation in a big city. It shows how the main character still searches for moments of happiness — even as they become harder to find. The final scene, where he drives through the city in silence, perfectly captures this longing. He clings to those damn good moments — just trying to enjoy the day.
https://mcksokol.pl/wydarzenie/perfect-days-1
I truly recommend this film. There’s little dialogue, and much of the story unfolds through what’s left unsaid. The world happens around the protagonist, and together with him, we search for meaning and beauty in the ordinary.
The soundtrack is brilliant — a collection of classics from the ’60s to the ’80s, adding warmth and nostalgia to the film’s quiet power.
We follow a man who cleans public restrooms for a living. Through him, we discover a whole world — his routines, his family, his desires. The beauty lies in the film’s simplicity. The director doesn’t try to create a puzzle to solve — he simply offers us a single spark. A small match we can light to view the story in the glow of a Perfect Day.
My rating? 10/10. Because it moved me deeply — and that doesn’t happen very often.
https://www.filmweb.pl/film/Perfect+Days-2023-10034351
Perfekcyjne dni?
Perfect Days to film, który pokazuje życie zwyczajnego człowieka. Człowieka, który mimo wielu przeciwności losu, codziennie próbuje odnaleźć ten jeden, mały uśmiech dnia.
Japonia, jak chyba żaden inny kraj, skrupulatnie traktuje temat pogoni za karierą i nieustannego podnoszenia sobie poprzeczki — często nierealnej. I właśnie w tym kraju powstał film niezwykły. Wzruszający, spokojny, zatrzymujący się — dosłownie — by spojrzeć na drzewo.
To film z własnym tempem i unikalną narracją. Obserwujemy bohatera w jego codziennej rutynie — jak oddaje się pracy, jak wpływa na innych. Perfect Days to jakby oddech. Chwila, by zastanowić się nad tym, co robimy, jak żyjemy, dokąd pędzimy.
Choć film jest spokojny, wręcz delikatny, porusza też temat samotności i wyobcowania w wielkim mieście. Pokazuje, jak bohater wciąż próbuje odnajdywać szczęśliwe momenty — mimo że coraz bardziej widać, jak ich brakuje. Szczególnie mocno wybrzmiewa to w ostatniej scenie — jazdy samochodem — gdzie widzimy go, jak desperacko łapie się tych „cholernych” dobrych chwil, by jeszcze nacieszyć się dniem.
https://mcksokol.pl/wydarzenie/perfect-days-1
Zdecydowanie polecam. To nie jest film pełen dialogów. Świat dzieje się wokół bohatera — i razem z nim, jako widzowie, szukamy tych cennych momentów.
Ścieżka dźwiękowa? Kapitalna — kompilacja utworów z lat 60.–80., które idealnie oddają klimat.
Główny bohater to czyściciel publicznych toalet. Poznajemy jego świat, rodzinę, nawyki — i pragnienia. Reżyser nie sili się na intelektualną narrację, nie zmusza nas do rozkładania filmu na czynniki pierwsze. Zamiast tego podaje jedynie iskrę — małą zapałkę, którą możemy zapalić i spojrzeć na wszystko w świetle Pięknego Dnia.
Moja ocena? 10/10. Bo wzruszył mnie naprawdę głęboko — a to nie zdarza się często.