Nienawidzę czuć się zawiedziony. Wiem, że wiele rozczarowań pojawia się, gdy ludzie stawiają ludziom wymagania, a oni nie mogą się temu żądaniu poddać.
Był taki czas, kiedy coś takiego mi się przytrafiło, chyba mniej więcej w tym roku, w październiku, zażądałam ubrań ze sklepu znajomego, ale dochodząc do dokładnej daty, ustaliliśmy, że ma on dostarczyć ubrania do ja, on tego nie zrobił, muszę to przeoczyć, bo w środku wiem, że to nie zadziała, ponieważ zawiódł mnie w pierwszej instancji.
Tymczasem gdybym nie chciała niczego od przyjaciela, nie czułabym się w ten sposób, mój przyjaciel nie jest taki jak ja, bo mówiłam, że nie zrobiłabym mu tego samego, to nie było jakby miał mi oddać ubrania za darmo, ale tak było, zapłacę mu, jak tylko zobaczę ubrania, na co się zgodził, ale doszedł do terminu, który ustaliliśmy dla niego na dostarczenie mi tych ubrań, zawiódł mnie.
Nigdzie nie byłem z tego powodu zadowolony, ale dostałem nauczkę, żeby nigdy nie polegać na nikim w niczym, czego chcę, żeby mnie nie zawiedli.
Kiedy byłam w szkole, mój kolega z klasy kiedyś tak gorzko płakał, bo spodziewał się, że tego dnia odwiedzi go ciocia, ale ciocia nie dotarła, wysłała do niego telefon, że tego dnia nie przyjdzie jednego dnia, ale postanowiła odwiedzić go innego dnia, choć nadal przychodzi innego dnia.
A jednak moja koleżanka z klasy czuła się tak głupio, kiedy jej ciocia nie dotarła pierwszego dnia, był bardzo zraniony, a to nasza wychowawczyni z nim rozmawiała, żeby wybić mu z głowy te złe przeczucia i lepiej oczekiwać, że ciocia na dzień dobry powiedziała, że przyjdzie.
Dlatego nie jest dobrze oczekiwać od ludzi czegoś tak złego, ponieważ możesz nie dostać od nich wystarczająco dużo. Ludzie nie dają ludziom tego, czego szukają, ale jedyną osobą, która da ci to, czego chcesz, jesteś ty i siebie.
Zbyt duże oczekiwania prowadzą do złamanego serca. Nie oczekuję zbyt wiele od ludzi, wierzę w to, co robię i postrzegam swoje rzeczy jako najlepsze i dzięki temu jestem ze sobą świetny.
