Przygodę z rysowaniem zacząłem około jednego roku temu. Nie mam w tym wybitnie dużego doświadczenia, ale sprawia mi to przyjemność. Lubię zwłaszcza jak początkowe, wydawałoby się losowe linie układają się w coś co przypomina kształt. Jest w tym coś magicznego. Stwarzanie.
Rys. [1] - kwitnące drzewo, wykonałem tę grafikę jako zakładkę do książki. Drukowanie na papierze fotograficznym poprawia trwałość przedmiotu.
Krótka historia
Początkowo, jeszcze za czasów szkolnych lubiłem rysować bryły geometryczne. Im bardziej złożone, tym fajniej. Zainteresowanie bryłami przerodziło się w późniejsze zainteresowanie perspektywą i tym jak rysować budynki. Wydawałoby się, że to prosta droga do pójścia w kierunku architektury, ale porzuciłem tę pasję na wiele lat, gdyż zawsze były ważniejsze rzeczy do robienia niż spędzanie czasu na rozwoju hobby. Aktualnie po latach do tego wracam.
W kierunku digitalów
W czasach studenckich szukałem jakiegoś sposobu na dodatkowe pieniądze. Moim pomysłem była sztuka użytkowa. Pchnęło mnie to w kierunku projektowania identyfikacji wizualnej dla firm i kół naukowych. Wiązało się to z koniecznością zapoznania się z grafiką komputerową, co otworzyło znacznie szersze perspektywy niż papier. Prócz kwestii użytkowej miło było próbować nowości jak digitalizowanie własnych pędzli, które później służyły do wykonywania ilustracji. Niektóre z nich służą jako zakładki do książek moich przyjaciół.
Rys. [2] - jedna z pierwszych prób stworzenia czegoś za pomocą czegoś co by odzwierciedlało używanie kropli tuszu. Oryginalnie do tej techniki wykorzystuje się spływający ciemny pigment, który się rozprowadza za pomocą pędzla lub też za pomocą słomki, przez którą dmucha się powietrze.
Rys. [3] - podobne założenia jak wyżej. Grafika przedstawia postać w lokalnej azjatyckiej łódce.
Do klasyki
W tej chwili przeżywam wielki powrót do ołówka. Zwłaszcza, że przez lata zmieniły się zasoby Internetu. Dzięki czemu, za drobną opłatą można się dowiedzieć więcej niż z książek dostępnych w sklepach. Dodatkowo nagrania wydają się być atrakcyjniejszą formą przyswajania wiedzy niż wyłącznie papierowa książka. Istotne są też komentarze instruktora - trudniej o frustracje i porzucenie projektu w trakcie jego realizacji.
Rys. [4] - kobiece oczy. Rysunek wykonany ołówkiem (1H, 1B, 2B, 3B), na zwykłym klasycznym papierze.
Tematem rysunków jest przeważnie ludzkie ciało. Staram się opanować jego tajemnice tak by móc w następnym kroku uchwycić dynamizm ludzkich pozycji. W tym przypadku nie będzie chodziło o ultrarealizm czy dbanie o szczegóły, które identyfikują jednostkę, ale o to by odbiorca, mógł mieć wrażenie ruchu. Dynamizm w moim subiektywnym odczuciu jest ciekawszy dla współczesnego odbiorcy, niż postacie statyczne, pomnikowe.
Rys. [5] - ludzka ręka. Rysunek wykonany ołówkiem (4H, 1H, 1B 2B), na zwykłym klasycznym papierze. Doprowadzenie jej do takiego stanu wymagało wielu godzin nakładania kolejnych warstw światłocienia.
W tym wspomnianym wyżej aspekcie dla mnie są inspirujące pracę Brenta Evistona, który opanował tę umiejętności do perfekcji.
Rys.6 - praca autorstwa Brent'a Eviston'a.
Jeżeli ktoś by chciał zacząć rysować to nie powinno go nic hamować. Popularne teksty w stylu „nie mam talentu” można przemilczeć, gdyż jedyna umiejętność wymagana do rysowania to trzymanie ołówka. Reszta przychodzi z czasem spędzanym na spostrzeganiu relacji pomiędzy liniami. Nauka tego wymaga czasu i jak każda umiejętność jest do wypracowania.