Başka Bir Silivri Cevheri; Mimar Sinan Köprüsü / Another Gem of Silivri; Mimar Sinan Bridge (Tr/Eng)

Herkese merhaba!

Umarım iyisinizdir, iyi olmaya çalışıyorsunuzdur. Soğuklara dikkat edin lütfen, Silivri'nin meşhur soğukluğu artık beni bile etkilemeye başladıysa diğer yerleri düşünemiyorum bile. Hasta olmamaya çalışın lütfen.

Bugün sizinle bir önceki postumda yaşadığım krizden dolayı paylaşamadığım;

'nü anlatmak isterim.

Burası benim bildiğim kadarıyla sizinle daha önce paylaştığım Kalepark dışında tek tarihi eser/kalıntı. Meşhur Mimar Sinan'ı bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Özellikle de bir süre Türkiye'de yaşayan herkes mutlaka bir eserine denk gelmiş veya ziyaret etmiştir. Ve bu 10 gözlü köprü büyük dehamıza ait.

Eserleri sadece Türkler tarafından değil dünyada da bilinirken Silivri'de bulunan bu harika bir şekilde düşünülmüş eserin çoğunluk tarafından bilinmemesi üzücü. Gerçeği bu kadar çok eser arasından "basit" bir köprünün duyulmamış olması da şaşırtmıyor.

Deniz seviyesine oldukça yakın olan bu ilçede tahmin edebileceğiniz gibi şu zamana kadar plansız sanayileşmeden dolayı en ufak bir yağmur yağışında hemen sel basabiliyor. Deniz seviyesinin de oldukça dengesiz olması bunu oldukça kolaylaştırıyor.

Yukarıdaki fotoğrafta ise ağaçların hemen 1 metre ilerisinde kumsal başlıyor. Orası da ücretsiz halk plajı. Aslında bir Haliç Sahili olmasa da Silivri'nin de sahili güzeldir ve harika bir potansiyele sahip doğru kullanılırsa eğer.

Neyse..

Benim evimden bu güzel ve upuzun köprüye ulaşmam yürüyerek yaklaşık 30 dakika sürüyor. Ve bu yolu sahilden gittiğinizde bu kadar uzun. Başka yollar da var elbet fakat o yollar anayola çok yakın olduğu için çok tercih etmiyorum.

Hem güzelim deniz manzarası dururken kim araba trafiğinden tıkanmış yolun dibinden yürümek ister ki? Daha yolda bile bir sürü şeyle denk gelebiliyorsunuz. Aynı benim yurt dışında işçi sınıfı olarak giden vatandaşlar anısına dikilen bu anıta denk gelmem gibi.

Deniz ve köprü arasında bulunan mesafede bence harika bir iş çıkararak bir Mimar Sinan heykeli dikilerek yaya yolunun kesiştiği noktaya, göbeğe konmuş ve çok kısa bir şekilde harika mimarımızdan bahsedilmiş.

Heykelin iki yanında da bulunan plakaları da hemen ekliyorum buraya.

Daha sonrasında harika çimenliğin yayalara izin verilen kısmından köprünün üzerine çıkmak için ilerledim. Köprü restorasyondan sonra tekrar yaya geçişine açıldı. Tabii bu restorasyonun asıl sebebi, zamanında iki ya da üç akıllı varlığın "Hadi köprünün gözlerini kapatalım!" deyişinden sonra yağmur yağmasıyla taşkının köprüye zarar vermesi 😁 Ben bıktım bunlar bıkmadı gerçekten.

Bir daha bir neyse ile yoluma devam ettim.

Köprünün iki bitişine de cam bir alan ve tahtadan merdiven koymuşlar. Neyse ki doku olarak absürt olmadan bunu başarabilmişler FAKAT, her şeyde olduğu gibi burada da kocaman bir fakat var, Silivri kadar lodosu olan bir yerde cam yürüme yeri akıl kârı değil ne kadar önlem almaya çalışırlarsa çalışsınlar bir işe yaramaz. Su değdi mi ne yaparsanız yapın başında durmadığınız sürece buz tutar. Hatta şimdi bile geçerken spor ayakkabılarıma güvenemeyip tırabzanlara tutunarak indim. Merdivenler her ne kadar çok merdiven gibi olmasa da korkulu rüyam oldukları için tırabzanlar olmasa büyük ihtimalle köprüde yürümekten vazgeçerdim.

Hatta parlaklık nemdi. Camın parlaklığı değil. Spor ayakkabılar hatta botlar dahi tehlikeli olabilir. Yukarıdaki fotoğrafta gördüğünüz taşlı kısımda yürümek tam bir işkenceydi. Köprünün hemen karşısında olan düğün salonundan çıkışta buradan geçecek insanları düşünemiyorum bile.

Köprünün başından sonuna yürümek, düşmemek için başlangıçta ve sonda dikkatli bir şekilde, yaklaşık 3 ya da 4 dakika kadar sürüyor. Bir de tam köprü üzerinde çok uzun süredir karşılaşmadığım tanıdığımla da karşılaşınca rüzgarda kalma sürem uzadıkça uzadı. Yukarıda size Silivri'nin lodosundan bahsetmiştim. O günden beri üzerimde bir kırgınlık var, umarım grip olmam.

Bir de köprünün başında bilgilendirici panolar eklenmiş. Ben en son bu köprüye geldiğimde bu panolar yoktu. Bütün her şeye rağmen güzel bir gelişme olmuş.

1568 yılında inşa edildiği belirtilen bu köprünün başına bilgi birikimi açısından çok daha zengin olduğumuz bu dönemde gelmeyen o kadar felaket günümüzde gelmiş. Bu saatten sonra yapılabilecek şeyler kısıtlı olsa dahi en iyisi onarmaya çalışmadan daha fazla zarar vermemek. Zira şu zamana kadar yapılmayan nadir şeylerden biri buydu.

Ben daha fazla kendi moralimi bozmadan size elveda demek isterim. Ve bunu da güneşin alnında çekmek zorunda kaldığım harika köprüden bir fotoğraf ile yapmak kulağa fena gelmiyor.

Kendinize dikkat edin, sağlıklı kalın ve lütfen unutmayın ki;

Bu dünyada sizden başka bir tane daha yok.

Hello everyone!

I hope you are well, trying to be well. Please pay attention to the cold. If the famous cold of Silivri has started to affect even me now, I can't even think about other places. Please try not to get sick.

Today I would like to tell you about;

which I could not share with you in my previous post due to the crisis I had.

As far as I know, this is the only historical monument or relic other than Kalepark, which I have shared with you before. I doubt anyone has not heard of the famous Mimar Sinan. Everyone who has lived in Turkey for a while has undoubtedly come across or visited one of his works. And this ten-eyed bridge is the work of our great genius.

While his works are well-known not only in Turkey but throughout the world, it is unfortunate that the majority of people are unaware of this wonderfully thought-out work in Silivri. In fact, it is not surprising that a "simple" bridge is unheard of among so many works.

As you can imagine, due to unplanned industrialisation until now, this district, which is very close to sea level, can flood immediately in the slightest rainfall. The fact that the sea level is also quite unstable facilitates this.

In the photo above, the beach starts just 1 metre ahead of the trees. It is also a free public beach. In fact, while not a Haliç coast, the coast of Silivri is also beautiful and has a lot of potential if used properly.

Anyway..

It takes about 30 minutes on foot to reach this beautiful and long bridge from my house. And this is how long it is when you go this way from the coast. Of course there are other ways but I don't prefer them because they are too close to the main road.

Besides, who would want to walk at the bottom of the road blocked by car traffic when there is a beautiful sea view? You can come across a lot of things even on the road. Just like I came across this monument in memory of the working class citizens who went abroad.

In the distance between the sea and the bridge, I think a statue of Mimar Sinan was built by doing a great job and placed at the crossroads of the walkway, in the centre, and our great architect was mentioned very briefly.

I am attaching the plates on both sides of the statue here.

Afterwards, I walked on the wonderful meadow, where walking is allowed, to get on the bridge. The bridge was reopened to walking after the restoration. Of course, the main reason for this restoration is that after two or three smart beings said "Let's close the eyes of the bridge!", it rained and the flood damaged the bridge 😁 I was fed up, but they weren't really fed up.

I continued on my way with one more whatever.

They put a glass area and a wooden staircase at both ends of the bridge. Fortunately, they managed to do this without being absurd in texture BUT, as in everything, there is a big but here, in a place with as much windy weather as Silivri, a glass walkway is not wise, no matter how much they try to take precautions, it will not work. When water touches it, no matter what you do, it freezes unless you keep your eyes on it. Even now, I couldn't trust my sneakers and got off by holding on to the handrails. Although the stairs are not like many others, I would probably give up walking on the bridge if there were no handrails because they are my fearful dream.

In fact, the gloss was moisture. Not the shine of the glass. Even sneakers and boots can be dangerous. Walking on the stony part you see in the photo above was a complete torture. I can't even think of the people who will pass through here after leaving the wedding hall just across the bridge.

It takes about 3 or 4 minutes to walk from the beginning to the end of the bridge, being careful at the beginning and at the end to avoid falling. Also, when I met my long lost friend right on the bridge, my time in the wind got longer and longer. I told you about Silivri's windy weather above, I am still feeling a little bit sore from that day, I hope I don't catch the flu.

There are also some information boards at the beginning of the bridge. The last time I was on this bridge, these boards were not there. Despite everything, it is a good development.

This bridge, built in 1568, has suffered so many disasters today that did not happen in that period of time when we were much more less in terms of knowledge. Even if the things that can be done after this time are limited, the best thing is not to cause more damage without trying to repair it. Because this was one of the rare things that was not done until now.

I would like to say goodbye to you without further demoralising myself. And it doesn't sound bad to do this with a photo taken from the wonderful bridge that I had to take under the sun.

Take care, stay healthy and please remember that;

You are the only one of you.