Bitmeyen Yasın 85. yılı / The 85th year of Unending Mourning (Tr-Eng)

Merhaba herkese, bugün normalde başka bir konu hakkında sizinle konuşmak istiyordum fakat bugün yasımız ve anmamız, onurlandırmamız gereken çok önemli biri var. Bugün aramızdan bir yıldızın gidişinin 85. yılı.

^{Fotoğraf Engin Akyurt tarafından Pixabay'de}

Kalbim buruk, gözlerim yaşlı. Yazarken hâlâ saat kovalıyorum çünkü daha 09.05 değil. Birini anmak için, daha doğrusu kuruluşunda çok büyük bir rol oynadığı ülke sayesinde yaşayabildiğimiz için onu anmanın borcunu bile ödeyemeyen insanlara inat dolu dolu yaşadığım şu zamanda canımın yanması sizinle belki sonra paylaşabileceğim bir konu.

Nasıl bu güzel ülkenin kutlu günlerinde buradaysak yasın karasıyla boyanmış günlerinde de burada olmalıyız. Ayaklarımız yere basmadan yükselemeyiz değil mi?

Peki Atatürk ne yaptı da bu kadar seviyoruz, saygı duyuyoruz? Ya da başkası adına konuşmadan sormam gerekirse seviyorum, saygı duyuyorum?

Bağımsızlık yolunda yaptığı fedakârlıklardan başlayıp da kurmaya çalıştığı düzene de kendi egemenliğini getirebilecekken ilk önce demokrasi düzeni ile birlikte, ülkenin demografik yapısına göre düzenlenmiş bir cumhuriyet, yarattığı ve aklının yettiğince, yine zekâsının derinliklerindeki parıltılarda bulunan özgür ve bağımsız Türkiye Cumhuriyeti hayali ile mükemmelleştirmeye çalıştığı sistemin bize verdiği haklar ve yaşam standardı. Çok uzun ve karmaşık bir cümle oldu değil mi? Anlaması ve yazması kadar bunu gerçekleştirmesi daha zordu.

^{Fotoğraf cihan öksüz tarafından Pixabay'de}

Şimdi saat 09.13, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları olarak her 10 Kasım'da bu ülkenin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün vefat saatinde 09.05'te saygımızı ve minnetimizi sunmak için 1 dakikalığına saygı duruşuna geçeriz. Bu bir dakika da Türkiye'de hayat dururdu. Eskiden...

Ne yazık ki, bu 10 Kasım'da ben yine saygısızlar gördüm. Yine ağladım, yine üzüldüm.

Peki daha önce bu tarihte, bu yasta, hâlâ 1 dakikalığını hayatın durduğu Anıtkabir'i hiç ziyaret ettiniz mi? Buna şansınız oldu mu hiç? Ne yazık ki benim olmadı. Ama bu yapılacaklar listem arasında kesinlikle. Gereksiz ve saygısızların bulunmadığı bir alanda yasımı istediğim gibi yaşayabileceğim ve daha da önemlisi ziyaret etmekten bıkmadığım Atamızı ziyaret edebileceğim en anlamlı günlerden birinde orada bulunmak isterdim.

^{Fotoğraf alper şimşek tarafından Pixabay'de}

Hâlâ kendimi toparlayamamışken ve sinirliyken saçmalamamak için siz elveda demek isterim. Kendinize dikkat edin, sağlıklı kalın ve lütfen unutmayın ki;

Bu dünyada sizden başka bir tane daha yok, aynı Atatürk gibi.

Greetings, everyone. Normally, I would like to talk to you about something else today, but we are in mourning today, and we have someone very important to remember and honor. Today is the 85th anniversary of the loss of a very important man.

^{Photo by Engin Akyurt on Pixabay}

My heart is sour, and my eyes are welling up. I am still chasing the clock as I type because it is not yet 09.05. Perhaps I will be able to share with you later that I am hurting at a time when I live to the fullest in spite of people who cannot even pay the debt of honouring someone, more precisely, to honour him because we are able to live thanks to the country he played a great role in the establishment of.

Just as we are here on the blessed days of this beautiful country, we should also be here on the days stained with the darkness of mourning. We cannot rise without our feet on the ground, right?

So what did Atatürk do that we love and respect him so much? Or if I have to ask without speaking for someone else, I love and respect him?

Starting from the sacrifices he made on the road to independence, while he could bring his own sovereignty to the order he tried to build, a republic arranged according to the demographic structure of the country, together with the order of democracy, the rights and standard of living given to us by the system he created and tried to perfect with the dream of a free and independent Republic of Turkiye, which is also found in the gleams in the depths of his intelligence. That is a very long and complicated sentence, isn't it? It was as difficult to realise as it was to understand and write. It was even more difficult to try and fail to translate this long and complex sentence into English.

^{Photo by cihan öksüz on Pixabay}

Now it is 09.13, as citizens of the Republic of Turkiye, every 10th of November, we stand in silence for one minute to pay our respect and gratitude to Mustafa Kemal Atatürk, the founder of this country, at 09.05, the time of his passing. For this one minute, life in Turkey used to stop. In the past...

Unfortunately, on this 10th of November, I saw disrespect again, I cried again, I felt sad again.

Well, have you ever visited Anıtkabir on this date, in this mourning, where life still stops for a minute? Have you ever had the chance to do so? Have you ever wanted to be in this mourning environment in a completely different country? Unfortunately, I haven't. But this is definitely on my bucket list. I would like to be there on one of the most meaningful days when I can mourn as I wish in an area where there are no unnecessary and disrespectful people and more importantly, I can visit beloved Atatürk, whom I never tire of visiting.

^{Photo by alper şimşek on Pixabay}

I would like to say goodbye to you while I still haven't recovered myself and in order not to talk nonsense when I'm angry. Take care of yourself, stay healthy and please remember that;

You are the only one of you, like Atatürk.