Hello my friends! I'm a little behind in our adventure event and I want to publish my adventure posts a little more often than usual to catch up with the agenda. We are now on day 18 and I was supposed to write the 6th post but I'm writing the 5th post. Anyway, today we will talk to you about my high school years.
I'll be honest, my high school years were the best and highest quality years of my education life. Our school was in Alanya. When I first went there, I was coming from a village and I had never seen a big city before. There is a Turkish movie called "Köyden İndim Şehire", I was trying to get used to everything just like the people there. Some of you may think how much difference there can be, it was really different. Even my friends were surprised that I had never seen some things before. I was made fun of until I learned some things from them, but it was all fun and good times, at least that's how I want to remember it.
Most of our teachers were experts in their fields and our classes were very good. Like any class, it was sometimes difficult to keep quiet, but in general we had a calm and listening class. If I were to go back now, I would pay much more attention to that, because I think it is much easier to learn things at school than at home. Unless your parents are teachers.
Classes were very challenging for me, when I was in primary school I was doing very well in all my classes and everyone was watching me. All the teachers liked me and I had a lot of friends who asked me for help. In high school I started from scratch and I had a lot of friends who were better than me. So I was just one of the best among the best. But I always improved myself, I tried to make a difference, I learned from them and they learned from me. For example, my friends didn't speak English very well, but I was very good at it. In fact, I was one of the few best, so they often practiced English with me. I also got help from them in subjects like Physics.
I can say that I started socializing in high school. I already knew all my friends from primary school but in high school I didn't know anyone and it was hard to adapt to that. I started making friends with the people I stayed with in the dormitory. Then I made classmates and then friends from other classes. After a while I became very successful in that regard too. People would come and want to be friends with me because I was quite funny. I would make jokes and I would always lighten the mood. Isn't it hard to find people like that nowadays?
Then there is table tennis. When I first started high school, all of us boys played soccer, then my friends took up basketball and volleyball, but after I met table tennis in high school, it became one of the things I enjoyed the most in my life. I always kicked myself why I didn't start earlier.
I was selected for the school team, I taught table tennis to many of my friends and I won degrees in the school team. In fact, if you say the word table tennis to many of my friends in high school, they will think of me. I am very sure of that.
I was not a problematic high school student in general. I broke some rules, but these were things like going to the bakery right next to the school to buy bread because the bread was stale in the dormitory. We have all done things like that. I also have wishes about high school. I wish I could have enjoyed Alanya more, I think I never got to do that. I could have gone swimming more, I could have visited the natural beauties more. I could have definitely explored the city more. Luckily I still have a lot of time to do that. In the future I would like to visit Alanya with Ezgiyle again and discover it all over again.
Thank you very much for reading, I hope you liked it. You can talk about your high school years in the comments. I am sure you have good memories. Take care and have a great day my friends!
TR
Selam dostlarım! Serüven etkinliğimizde biraz geride kaldım ve ajandayı yakalamak için serüven postlarımı normalden biraz daha sık yayınlamak istiyorum. Şu anda 18. gündeyiz ve şu anda 6. postu yazmam gerekiyordu ancak 5. postu yazıyorum. Her neyse bugün sizlerle benim lise yıllarıma dair konuşacağız.
Dürüst olacağım lise yıllarım eğitim hayatımın en güzel ve en kaliteli yıllarıydı. Okulumuz Alanya'daydı. İlk gittiğimde bir köyden geliyordum ve daha önce hiç büyük bir şehir görmemiştim. "Köyden İndim Şehire" adında bir Türk filmi var, tıpkı oradaki insanlar gibi her şeye alışmaya çalışıyordum. Ne kadar fark olabilir diye düşünenleriniz vardır, gerçekten çok farklıydı. Arkadaşlarım bile benim bazı şeyleri daha önce hiç görmemiş olmama şaşırıyordu. Onlardan bazı şeyleri öğrenene kadar benimle dalga geçildi ama hepsi eğlenceli güzel zamanlardı, en azından ben böyle hatırlamak istiyorum.
Öğretmenlerimizin çoğu alanında uzmandı ve derslerimiz çok güzel geçiyordu. Her sınıf gibi bizde de sessizliği sağlamak bazen zor oluyordu ama genelde sakin ve dinlemeye önem veren bir sınıfa sahiptik. Şimdi geriye dönseydim eskiden çok daha fazla buna dikkat ederdim. Çünkü bana göre bir şeyleri okulda öğrenmek evde öğrenmekten çok daha kolay. Anneniz babanız bir öğretmen değilse tabi.
Dersler benim için çok zorlayıcıydı, ilkokuldayken derslerimin hepsi çok iyiydi ve herkesin gözü üzerimdeydi. Bütün öğretmenler beni severdi ve benden yardım isteyen pek çok arkadaşım olurdu. Lisede her şeye sıfırdan başladım ve orada benden daha başarılı bir sürü arkadaşım vardı. Yani en iyilerin arasındaki bir iyiydim sadece. Ama kendimi hep geliştirdim. Bir şeylerde fark yaratmaya çalıştım. Ben onlardan bir şeyler öğrendim, onlar da benden bir şeyler öğrendi. Örneğin arkadaşlarımın İngilizcesi çok iyi değildi ancak ben bu konuda çok başarılıydım. Hatta en başarılı birkaç kişiden biriydim. Bu yüzden sıklıkla benimle İngilizce çalışırlardı. Ben de onlardan Fizik gibi konularda yardım aldım.
Sosyalleşmeye lisede başladığımı söyleyebilirim. İlkokuldaki arkadaşlarımın hepsini daha önceden zaten tanıyordum ama lisede hiç kimseyi tanımıyordum ve buna uyum sağlamak zor oldu. Arkadaş edinmeye yurtta birlikte kaldığım insanlarla başladım. Daha sonra sınıf arkadaşları ve daha sonra başka sınıflardan arkadaşlar edindim. Bir süre sonra o konuda da çok başarılı oldum. İnsanlar gelip benimle arkadaş olmak istiyordu çünkü oldukça eğlenceliydim. Espriler yapardım ve mutlaka ortamı şenlendirirdim. Günümüzde bu tarz insanları bulmak zor değil mi?
Sonra bir de masa tenisi var. Liseye ilk başladığımda bütün erkekler olarak futbol oynuyorduk, daha sonra arkadaşlarım basketbola ve voleybola da yöneldi ama ben lisede masatenisi ile tanıştıktan sonra hayatımda en çok keyif aldığım şeylerden biri oldu. Neden daha önce başlamadım diye hep kendime kızdım. Her konuda olduğu gibi bu konuda da kendimi geliştirmeye hep devam ettim. Okul takımına seçildim, pek çok arkadaşıma masa tenisi öğrettim ve okul takımında dereceler kazandım. Hatta hala lisedeki pek çok arkadaşıma masa tenisi sözcüğünü söyleseniz akıllarına ben gelirim. Buna çok eminim.
Genel olarak problemli bir lise öğrencisi değildim. Bazı kuralları çiğnediğim olmuştur ancak bunlar yurtta ekmek bayat olduğu için okulun hemen yanındaki fırına ekmek almaya gitmek gibi şeylerdi. Hepimiz böyle şeyler yapmışızdır. Liseyle ilgili keşkelerim de var. Keşke Alanya'nın tadını daha çok çıkarabilseydim, bunu asla yapamadığımı düşünüyorum. Daha çok yüzmeye gidebilirdim, doğal güzellikleri daha çok ziyaret edebilirdim. Şehri kesinlikle daha çok keşfedebilirdim. Neyse ki bunu yapmak için hala çok zamanım var. Gelecekte Ezgiyle Alanya'yı tekrar ziyaret etmek ve orayı yeniden keşfetmek istiyorum.
Okuduğunuz için çok teşekkür ederim, umarım beğenmişsinizdir. Siz de yorumlarda lise yıllarınızdan bahsedebilirsiniz. Eminim güzel anılarınız vardır. Kendinize iyi bakın ve harika bir gün geçirin dostlarım!