Image source unsplash.com
Als je in Nederland woont en niets hebt meegekregen van de boeren protesten moet je letterlijk onder een steen geleefd hebben. Geblokkeerde snelwegen, boeren op huisbezoek bij de politici, en zelfs tijdens the Vuelta waren ze van de partij.
Boeren, voorop gesteld, neem ik niets kwalijk. Hoe boeren hun vak uitoefenen is in mijn ogen niets meed dan een product van het speelveld dat we met z'n allen hebben gecreëerd. Waar ik me wel aan erger zijn de argumenten die veel worden opgeworpen. Argumenten als zonder de boeren geen eten, wij moeten de wereld voeden, of de politiek en de burgers hebben ons in de steek gelaten komen vaak voorbij. Veel mensen in mijn omgeving nemen dit soort argumenten zonder twijfel over.
Een artikel van follow the money plaatst een aantal interessante kanttekeningen wat betreft de positie van de landbouw in Nederland. En dan vooral de veeteelt and zuivel industrie.
De inspiratie voor het artikel komt van een honderd seconde durende film waarin Nederland van bovenaf word gefilmd. Elke seconded in de film staat voor 1 procent van het Nederlandse landschap. Hieronder de betreffende film:
Het artikel van FTM is via de link te lezen of the beluisteren. De belangrijke punten aldus het artikel:
- Binnen een paar generaties is ruim een kwart van het Nederlandse landschap getransformeerd tot een groene oceaan van grasland met maar één doel: de koe zoveel mogelijk melk laten produceren.
- Van oudsher is grasland een oplossing om bij een hoog grondwaterpeil toch voedsel voor mensen te kunnen produceren. Maar tegenwoordig houdt men het grondwaterpeil juist kunstmatig laag, ook in tijden van droogte, om de zuivelindustrie in stand te houden.
- Ondanks grote schade aan het milieu vertegenwoordigt de zuivelindustrie slechts 1,5 procent van de waarde van alle producten die Nederland exporteert.
- Het kan ook anders. Met minder koeien in de wei kan de aarde zelfs een stuk afkoelen.
Met de kennis beschreven in het FTM artikel, heef dat glas melk van Nederlandse koeien uit de Nederlandse wei, hoe romantisch dat ook klinkt, toch een zure nasmaak.