Since I'm mainly complaining in this post, I'll start with the positives. In terms of the script, characters, relationships between them, the world, its scale, and the cinematic quality, it's excellent. Despite playing through the game several times, its sheer size still impresses me. I don't know how to assess the main story; I'll tackle that when I play as Femboy armed with a dildo, which is when I play through it a second time.
BlackWall and the portrayal of the internet in this form continue to impress me the most. I still can't fully focus on Alt and Silverhand's storyline, because we're in a room that's a digital version of Arasaka's wooden room. The one where Johnny uploaded his manifesto online and then Adam Smasher fell on him. I know, it's nonsense, but I can't get it out of my mind. That detail aside, it's amazing. I can feel the sheer size of the internet, hundreds of thousands of terabytes of data, if not millions. All the pirated game sites, anime, movies, porn sites, game servers, social media, multiple network layers, the black net, the deep net... Every time I walk through the Black Wall, it leaves a huge impression on me. It's the same when I visit Alt. I'm also glad that this thread was expanded upon in the expansion. I was expecting something more from viruses so dangerous that humanity decided to lock them away behind a wall, but their effects were presented in a suitably satisfying manner. I felt the pain and terror of the Marines, who have more chrome and electronics than human tissue and bone. And then there's Songbird's story. It's not particularly original, and I've seen a similar plot at least a few times, but the drama was brilliantly portrayed, so I have no complaints.
But I'll write about the expansion another time. The Takemura storyline is my favorite part. Or at least, I can't think of one I liked as much or more. I'm skipping the expansion here because the story of Solomon Reed and Songbird is several levels better. I like this character concept – honest, honorable, open-minded. Those who care primarily about solving a problem, not making it worse. There's no unnecessary chatter, there's always something going on, a collaboration with Wakako, who has her own "business" with Arasaka. And that beautiful parade, clearly inspired by Ghost in the Shell 2... It would be great to see Takemura again, and I hope CDPR's announcement about a reunion with old friends isn't a fake.
Oh, and by the way, I'll brag – this is the first time I've skipped the detective's storyline. I didn't like it from the start, especially the part in the barn where the storyline with the young boy was. It's overly long and a bit creepy. There was some potential for something interesting, but in my opinion, it wasn't given enough attention. The side character himself isn't very interesting either, in my opinion. He's a similarly formulaic character to Takamura, but worse written and portrayed, in my opinion. Although I won't deny that the scene where he argues with his partner was well-written and directed. In fact, I've skipped all the quests I've forced so far. Delamain – boring, especially the finale, wasted potential. Rogue, THAT ROGUE, Silverhand's friend, gives us hopelessly boring quests. And at the very end of the game... People, that's not how it's done – you throw in bad elements because then you leave a bad taste. Additionally, the Polish voice actress's mannerism (I don't blame her, but the director, who should have caught that) makes her sound like a cat taking a dump in the desert. I mean, it's like she wanted to, but couldn't speak in an interesting way. If this were some insignificant Fixer, I'd give up. But even if Regina evoked more positive emotions in me, something's off. I don't know how to compare these quests to those in The Witcher 3. At this point, they seem inferior in every way.
Unfortunately, I can't praise the hand-to-hand combat. They're noticeably better than in The Witcher, but fighting someone is still incredibly uncomfortable. Plus, it's always the same old story. You fight, it doesn't work, you try again, this time without getting hit. It doesn't work? You eat something, add a Supplement, and try again. The fight against the twins had some potential, but it was reduced to the typical formula for this type of opponent. You've probably encountered this more than once in various genres. At least I've seen such concepts in various games, anime, and TV series. I'm guessing they didn't want to spend too much time on programming (or they wanted to, but the game code didn't allow it). Furthermore, the game is unfair in this regard, rewarding tanky builds. Okay, I'm saying that if someone is 180 cm (or 190 cm), then sorry, but they're too short to be a top-tier NBA player. Okay, there are also shorter players/those with similar heights, but they're definitely a minority. So how do we solve this problem? I have no idea.
I was once browsing through a discussion about the sex scenes in CP2077. Most of the participants complained the same way I did, about their low quality compared to The Witcher 3. One participant said it was because they didn't want to raise the rating to Adults Only. However, this isn't entirely true due to the game's brutality – such things would likely be unacceptable in a game for younger players. Although, now that I think about it, someone gave an example of a game with similar brutality that wasn't rated 17+... Does anyone know this better and can explain? On the other hand, regardless of your answer, or lack thereof, I'm not surprised the company took such steps. An AO rating would have prevented the game from being sold in most stores. Yes, the creators of GTA wanted to take that risk, but those were different times. There wasn't as much competition in the Triple A market, RockStar enjoyed a greater reputation (although they probably had a false start too; if I'm not mistaken, some GTA game also had a poor start). And above all, the game was popular mainly with older players and people who don't generally game. Cyberpunk 2077 likely wouldn't have broken through the stagnation if limited sales were added to the launch problems.
As for my assessment of the sex scenes... I still think they're worse in every way than in the third installment of Geralt's adventures. Okay, sometimes they manage to intensify the atmosphere, and most of the time I felt the mood of a shared adventure with an attractive woman (a change from my initial assessment, as I didn't like that the first time around), but every time the action begins, everything drops. Along with the mood. Okay, they had to limit the exposure of genitalia, I understand, but why didn't they hire a proper director in such a situation? Their services aren't expensive, and it's not hard to find someone talented (Sasha Grey might still have some connections...). There are even special adult film studios that specialize in creating such content. You've probably seen censored erotica on TV, where the actors clearly had sex, not just pretending. I don't know what it's like now, but a few years ago I read that some studios would make a hardcore version and then remake it into a softcore version that meets television standards (Russian Institute, for example). But most importantly, they achieved marketing success. They advertised the game with sex, which, in fact, doesn't exist.
Speaking of bugs, I have a friend (hi, Andrzej) who enjoys playing CDPR games for the same reasons I do. He likes to relax with a big game he's familiar with. He also enjoys the cinematic atmosphere of games, especially those from CDPR. Like me, he gets that cool vibe from old games. I know these are generalities that can be attributed to many titles, but... We don't get that vibe from many of them, at least that's how I understood it. I don't know about Andrzej, but I discovered The Witcher universe through the game; my fascination with the books came later. I'd heard about them, but I didn't feel the need to read them. Why did I write this? To show you that my approach is NOT based on sentimentality.
Oh, as usual, I went on too long with the introduction. Anyway, for the past two or three weeks, I've been sharing the bugs I've been encountering with Andrzej. Most of them don't hinder my gameplay—just funny graphical glitches, ragdolls (and not always when I hit a grenade or kill a guy in an unusual way/in an unusual place, because that's perfectly understandable in complex titles), I can't always pick up a body, or I can't always pick up an item. The only annoying bugs are the inability to return a completed quest or item, but usually, all you have to do is walk away a few meters and come back. The problem is, there are more of them than ever. Sure, they're not as impressive as they were after release, when, for example, cars would fall out of the sky when you summoned them. I also don't fall off the map at all anymore, which happened to me a maximum of five times before (before patch 2.0). Overall, from one patch to the next, things were really good. I've mentioned it a few times, but now that I'm almost at full level and have completed all the side quests (+ I've dealt with several dozen groups of bandits for NPCD), I can honestly say that NrGeek was right - the add-on ruined the game in this respect. So I was right when I said in my first post about this game that CDPRed would never be able to fix it, just like they didn't do it with The Witcher 3. Out of curiosity, I'll start playing it in the spring after I've played a few games for a change.
I think we'll end up with part 4. As for the expansion, I might write part 3 about it. As for Femboy, I'll probably end with part 2, but we'll see. For a change, I'll play around with the narrative, maybe a mini-story about an 18+ character? XD
Z racji, że w tym tekście głównie narzekam, zacznę od pozytywów. Pod względem scenariusza, postaci, relacji między nimi, przedstawienia świata, jego wielkości, czy filmowości, jest świetnie. Mimo kilkukrotnego przejścia gry, jej wielkość ciągle robi na mnie wrażenie. Nie wiem, jak ocenić prowadzenie głównego wątku, zajmę się tym grając Femboyem uzbrojonym w dildo, czyli gdy przejdę grę po raz drugi.
Niezmiennie największe wrażenie robi na mnie BlackWall oraz pokazanie internetu w takiej formie. Ciągle nie jestem w stanie się w pełni skupić na wątku Alt i Silverhanda, bo przebywamy w pomieszczeniu, które jest cyfrową wersją drewnianego pokoju Arasaki. Tego w którym Johnny wrzucił swój manifest do sieci, a potem spadł na niego Adam Smasher. Wiem, to bzdura, ale nie jestem w stanie o tym zapomnieć. Pomiąwszy ten detal, jest zajebiście. Czuję wielkość sieci, setki tysięcy terabajtów danych, jeśli nie miliony. Wszystkie pirackie strony z grami, anime, filmami, strony porno, serwery do gier, social media, kilka warstw sieci, black net, deep net... Za każdym razem przejście przez Black Wall, robi na mnie olbrzymie wrażenie. Tak samo, gdy odwiedzam Alt. Cieszy mnie też to, że ten wątek został rozwinięty w dodatku. Co prawda spodziewałem się czegoś więcej po tak groźnych wirusach, że ludzkość postanowiła je zamknąć za murem, ale ich działanie zostało przedstawione odpowiednio satysfakcjonująco. Czułem ból i przerażenie Marines, którzy mają w sobie więcej chromu i elektroniki niż ludzkich tkanek i kości. No i historia Songbird. Ta co prawda nie jest wyjątkowo oryginalna i widziałem podobny schemat co najmniej kilka razy, ale rewelacyjnie przedstawiono jej dramat, więc nie mam zarzutów.
Ale o dodatku napiszę przy innej okazji. Wątek z Takemurą stanowi moją ulubioną część. A przynajmniej nie mogę sobie przypomnieć takiego, który spodobałby mi się tak samo albo bardziej. Pomijam tutaj dodatek, bo historia Solomona Reeda i Songbird, jest lepsza o kilka poziomów. Lubię taki koncept postaci - szczere, honorowe, z otwartym umysłem. Takie którym zależy przede wszystkim na rozwiązaniu problemu, a nie jego pogłębieniu. Nie ma niepotrzebnego gadania, ciągle coś się dzieje, współpraca z Wakako, która ma swoje "interesy" z Arasaką. No i ta przepiękna parada ewidentnie inspirowana 2 częścią Ghost in the Shell... Byłoby fajnie zobaczyć znowu Takemurę i mam nadzieję, że zapowiedź CDPR o ponownym spotkaniu ze starymi przyjaciółmi nie jest fałszywa.
A, przy okazji pochwalę się - po raz 1 pominąłem wątek z tym detektywem. Nie podobał mi się od początku, zwłaszcza etap w tej oborze, gdzie był wątek z tym młodym chłopcem. Jest przesadnie wydłużony oraz trochę creepy. Był pewien potencjał na coś ciekawego, ale moim zdaniem, poświęcono mu zbyt mało uwagi. Sama postać poboczna też nie jest zbyt ciekawa wg mnie. Podobnie schematyczna postać, co Takamura, ale gorzej napisana i przedstawiona, imo. Aczkolwiek nie powiem, scena w której kłóci się ze swoim partnerem, została dobrze napisana i wyreżyserowana. Tak w zasadzie, to olałem wszystkie questy, które dotychczas robiłem na siłę. Delamain - nuda, zwłaszcza finał, zmarnowany potencjał. Rogue, TA ROGUE, przyjaciółka Silverhanda, daje nam beznadziejnie nudne zadania. I to na sam koniec rozgrywki... Ludzie, nie tak to się robi - kiepskie elementy wrzuca się do środka, bo potem pozostaje niesmak. Dodatkowo polska aktorka głosowa mówi z taką manierą (nie winię jej, tylko reżysera, który powinien to wyłapać) brzmi, jak kot srający na pustyni. W sensie tak jakby chciała, ale nie mogła mówić w ciekawy sposób. Gdyby to był jakiś mało istotny Fixer, machnąłbym ręką. Ale jeśli nawet Regina wzbudziła we mnie bardziej pozytywne emocje, to jest coś nie tak. Nie wiem, jak porównać te zadania do tych z 3 Wiedżmina. Na ten moment wydają mi się, że są gorsze pod każdym względem.
Niestety nie mogę pochwalić walk wręcz. Są zauważalnie lepsze niż w Wiedźminie, ale bicie się z kimś ciągle jest mocno niekomfortowe. Na dodatek ciągle polega na tym samym. Walczysz, nie idzie, powtarzasz tym razem nie dając się trafić. Nie idzie? To jesz coś, dodajesz do tego supple i próbujesz dalej. Walka z bliźniakami miała pewien potencjał, ale sprowadzono ją do typowego schematu z takim typem przeciwników. Pewnie nie raz się z tym zetknęliście w różnych gatunkach. Przynajmniej ja widziałem takie koncepty w różnych grach, anime, czy serialach. Zgaduje, że nie chcieli poświęcać zbyt dużo czasu na programowanie (lub chcieli, ale kod gry na to nie pozwalał). Co więcej, gra w tej kwestii jest niesprawiedliwa, bo premiuje build na tanka. Ok, sam mówię, że jeśli ktoś ma 180 cm (czy tam 190) wzrostu, to sorry, ale jest zbyt niski by być wybitnym graczem ligi NBA. Ok, są też niżsi zawodnicy / tacy z podobnym wzrostem, ale stanowią oni zdecydowaną mniejszość. Jak zatem rozwiązać ten problem? Nie mam pojęcia.
Kiedyś przeglądałem dyskusję o scenach seksu w CP2077. Większość dyskutantów narzekała na to samo, co ja, na ich niski poziom względem 3 części Wiedźmina. Któryś z dyskutantów powiedział, że wynika to z tego, że nie chcieli podwyższać kategorii wiekowej na Adults Only. Tylko że to nie do końca prawda z uwagi na brutalność gry - takie rzeczy raczej nie przeszłyby w grze dla młodszych. Chociaż, jak tak teraz o tym myślę, to ktoś podał przykład gry z podobną brutalnością, która nie miała kategorii +17... Ktoś z Was zna ten temat lepiej i może wyjaśnić? Z drugiej strony, niezależnie od Waszej odpowiedzi lub jej braku, nie dziwię się, że firma podjęła takie kroki. Klasyfikacja wiekowa AO uniemożliwiłaby sprzedaż gry w większości sklepach. Tak, twórcy GTA chcieli zaryzykować w ten sposób, ale to były inne czasy. Nie było aż takiej konkurencji na rynku Triple A, RockStar cieszył się większą renomą (aczkolwiek im też chyba przydarzył się falstart, jeśli się nie mylę, któraś część GTA też miała kiepski początek). No i przede wszystkim, gra cieszyła się popularnością głównie wśród starszych graczy oraz ludzi, którzy generalnie nie grają. Cyberpunk 2077 raczej nie wydostałby się z marazmu, gdyby do problemów na premierę dorzucić jeszcze ograniczoną sprzedaż.
A jeśli chodzi o moją ocenę scen łóżkowych... Ciągle uważam, że są pod każdym względem gorsze niż w 3 części przygód Geralta. Ok, czasem uda im się zagęścić atmosferę i w większości przypadków poczułem nastrój wspólnej przygody z atrakcyjną kobietą (zmiana względem mojej pierwotnej oceny, bo i to mi się nie podobało za 1 razem), ale za każdym razem, gdy zaczyna się akcja, opada mi wszystko. Razem z nastrojem. Ok, musieli się ograniczać z pokazywaniem genitaliów, rozumiem, ale dlaczego w takim układzie nie zatrudniono odpowiedniego reżysera? Ich usługi nie są drogie, nie trudno też znaleźć kogoś utalentowanego (Sasha Grey być może ma jeszcze jakieś kontakty...). Są nawet specjalne wytwórnie filmów dla dorosłych, które specjalizują się w tworzeniu takiego contentu. Pewnie nie raz widzieliście w TV takie ocenzurowane erotyki, gdzie aktorzy ewidentnie uprawiali seks, a nie jedynie udawali. Nie wiem, jak jest obecnie, ale jeszcze kilka lat temu czytałem, że niektóre studia robią wersję hardcore, a potem przerabiają ją na softcore, która spełnia standardy telewizyjne (Russian Institute np.). No ale najważniejsze, że osiągnęli marketingowy sukces. Reklamowali grę seksem, którego na dobrą sprawę nie ma.
Jeśli chodzi o błędy, mam kolegę (pozdrawiam Cię Andrzeju), który lubi grać w gry CDPR z tych samych powodów, co ja. Lubi się relaksować przy dużej grze, którą zna. Lubi też filmowy klimat gier, zwłaszcza tych z CDPR. Podobnie jak ja, wyczuwa w nich taki fajny vibe starych gier. Wiem są to ogólniki, które można przypisać wielu tytułom, ale... Nie wyczuwamy tego vibe'u w wielu z nich, przynajmniej tak go zrozumiałem. Nie wiem, jak w przypadku Andrzeja, ale ja poznałem uniwersum Wiedźmina dzięki grze, fascynacja książkami pojawiła się później. Słyszałem o nich, ale nie odczuwałem potrzeby zapoznania się z nimi. Czemu o tym napisałem? By Wam pokazać, że moje podejście NIE wynika to z sentymentu do uniwersum.
Ech, jak zwykle za bardzo rozpisałem się z wprowadzeniem. Tak czy siak, od 2, 3 tygodni, dzielę się z Andrzejem bugami, na jakie trafiam. W większości nie utrudniają mi rozgrywki - ot śmieszne graficzne glitche, ragdoll (i to nie zawsze w sytuacji, gdy walnę granatem lub zabiję gościa w nietypowy sposób / w nietypowym miejscu, bo akurat to jest jak najbardziej zrozumiałe przy złożonych tytułach), nie zawsze mogę podnieść ciało, nie zawsze mogę podnieść przedmiot. Jedyne irytujące błędy, to niemożliwość oddania skończonego questa lub przedmiotu, ale zazwyczaj wystarczy odejść na kilka metrów i wrócić. Problem jest taki, że jest ich więcej niż kiedykolwiek. Jasne, nie są tak efektowne, jak po premierze, gdy np. samochody spadały z nieba, gdy je przywołaliśmy. Nie wypadam już też w ogóle poza mapę, co wcześniej (przed premierą patcha 2.0) zdarzyło mi się max 5 razy. Generalnie od któregoś patcha do wprowadzenia dodatku było naprawdę dobrze. Wspominałem o tym kilka razy, ale teraz gdy mam niemal pełen poziom i zrobione wszystkie zadania dodatkowe (+ załatwiłem kilkadziesiąt grup bandytów dla NPCD), mogę z czystym sumieniem przyznać rację NrGeekowi - dodatek zepsuł grę pod tym względem. Także miałem rację mówiąc w 1 tekście o tej grze, że CDPRed nigdy nie zdoła naprawić tej gry, tak samo jak nie zrobili tego z Wiedźminem 3. Z ciekawości zacznę w niego grać na wiosnę, gdy przejdę kilka gierek dla odmiany.
Wydaje mi się, że skończymy na 4 części. Co do dodatku, może napiszę o nim 3 części. Co do Femboya, raczej skończę na 2, ale jeszcze zobaczę. Dla odmiany pobawię się narracją, może mini opowiadanie +18 z perspektywy takiego bohatera? XD