Hello everyone

The weather in Phuket is very good these days, the sky is clear makes me want to go to the beach every day. So yesterday 3 pm. I grabbed my glasses, bag, and car keys, getting ready to leave. I drove to Promthep Cape to watch the sunset. It took me about 30 minutes to drive from the house to there. Fortunately, I parked my car near Promthep Cape because the last time I went here was probably a year ago and It was almost impossible to find parking nearby.

Promthep Cape is one of Phuket's most beautiful sunset viewpoints. It is located in the southern part of Phuket Island, about 2 kilometers from Rawai Beach, and about 18 kilometers from Phuket town. It is a reference point for sunset time in Thailand.

Go up the stairs to watch the sunset. At Promthep Cape, there is nobody temperature checkpoint at all. Let's go.

When walking up to the top, there will be a large tree. Many trees provide shade on hot days. Tourists who arrive before sunset will be able to escape the heat under the shade of this large tree. This one is a sacred tree, you can recognize it by the ribbons around its trunk.

สวัสดีคร้าาาาาาา..... ช่วงเน้..... ที่ภูเก็ตอากาศดีม๊วกกกกกก..... ท้องฟ้าแจ่มใส ทำให้บัวนี่อยากไปทะเลทุ๊กวันเลย ว่าแล้วก็ไปเลยดีกว่า บัวประเภทวัยรุ่น (รุ่นไหน) ใจร้อน คิดปุ๊ปทำปั๊บ ประมาณบ่าย 3.30 น. อย่ากระนั้นเลยคว้าแว่นตา กระเป๋า กุญแจรถ พร้อมรองเท้าคู่ใจพร้อมไปเดินเต็มที่ จากนั้นก็ขับรถตรงไปที่แหลมพรหมเทพทันที รถไม่ติด ถนนโล่ง ค่ะขับสบายๆ ใช้เวลาประมาณ 30 นาที ถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ถึงแหลมพรหมเทพประมาณ 4 โมงเย็น โชคดีที่บริเวณลานจอดรถใกล้ๆ มีที่ว่าง บัวก็เลยถอยหลังเสียบเลยจร้าาาาาา.... ถ้ามาเย็นกว่านี้ไม่แน่อาจจะไม่มีที่จอดรถ หรือต้องไปจอดไกลๆ เดินลิ้นห้อย ครั้งล่าสุดที่บัวมากับสา มาเย็นไง เพราะมัวแต่ไปถ่ายรูปที่อื่นอยู่ หาที่จอดแทบไม่ได้

This area has the Phra Brahma Shrine, the Thai representation of Brahma, the Hindu god of creation. It was built by Mr. Manit Wanyaphet, Governor of Phuket with support from merchants and people.

แหลมพรหมเทพถือเป็นจุดอ้างอิงเวลาพระอาทิตย์ตกดินของประเทศไทย เพราะฉะนั้นการันตีความงามยามพระอาทิตย์ตกทะเล ด้านบนนอกจากจะมีต้นไม้ใหญ่มากมาย ที่ให้ร่มเงาแก่นักท่องเที่ยวระหว่างมารอดูอาทิตย์อัศดงแล้ว ยังมีศาลพระพรหม อนุสาวรีย์กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และประภาคารกาญจนาภิเษกอีกด้วย

Krom Luang Chumphon Khet Udomsak, the Father of the Royal Thai Navy, Monument.

Kanchanaphisek lighthouse and museum is also used as a navigational mark because Phuket is one of the major maritime centers of the Andaman Sea and a navy base was established here.

The symbol of Laem Phromthep, I think it's a palm tree planted along the hillside. If you haven't seen these palm trees that show you've come to the wrong place.😜

บัวคิดว่าสัญลักษณ์ของแแหลมพรหมเทพ น่าจะเป็นต้นตาล ที่ปลูกเรียงรายไว้มากมายตามไหล่เขา ถ้าเพื่อนๆ มาแล้วไม่เห็นต้นตาลเหล่านี้ แสดงว่ามาผิดที่แล้วหล่ะ ของจริงมันต้องมีต้นตาล😜

The beach in the picture on the right can be seen in the distance. It is Nai Harn Beach with white sand that can be seen from Promthep Cape. There are many yachts moored.

Promthep Cape looks like a curved cape that extends into the sea. You can walk down to the tip of the cape. But the path is a bit rough Sneakers should be worn for mobility. I've been here countless times but never thought to walk down to the tip of the cape. But this time I will walk down to the end of the cape.

แหลมพรหมเทพจะเป็นแหลมยาวยื่นออกไปในทะเล เราสามารถเดินไปจนสุดปลายแหลมได้ แต่ทางเดินนั้นจะลำบากขรุขระสักหน่อย ควรสวมรองเท้าผ้าใบเพื่อความทะมัดทะแมง เพราะทางเดินไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ 😁 แต่บางคนไม่เป็นไร ฉันถนัดส้นสูง ถ้ามั่นใจว่าไปถึงปลายแหลมได้ ลุยจร้าาาาาา..... ไม่ว่ากัน บัวมากี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ไม่เคยเดินเลยไกลไปกว่าขอบปูนที่ทำไว้สำหรับเป็นที่นั่งชมพระอาทิตย์ตกดิน แต่ครั้งนี้บัวจะเดินลงไปให้ถึงสุดปลายแหลมให้ได้ ฮึบ....ฮึบ

I've only walked halfway. I tried to climb down a small rock outcrop. making it possible to see sailboats sailing in the sea.

บัวเดินมาได้เพียงครึ่งทางเท่านั้นเอง พยายามจะปีนลงไปด้านล่าง ด้วยการไต่ไปตามชะง่อนหินเล็กๆ เพื่อจะได้ถ่ายรูปเรือใบที่แล่นอยู่ในทะเลแบบใกล้ๆ มีความพยายามม๊วกกกกก.....

After climbing down to the bottom to watch the sailing boats. I looked back up to the path I had climbed down and figured out how to climb back up.😭

หลังจากที่บัวพยายามปีนลงไปด้านล่างเพียงเพื่อชมเรือใบ และถ่ายรูป เมื่อถ่ายรูปจนสาแก่ใจแล้วก็มองย้อนกลับไป ที่เส้นทางที่บัวเพิ่งปีนลงมา และคิดว่าจะปีนกลับขึ้นไปได้เยี่ยงไร ไม่เจียมสังขารเล้ยยยยยย.... ปีนลงเองได้ ก็ต้องปีนกลับขึ้นไปได้ ฮึบ....ฮึบ....

Once I can climb back up to the top, I have to keep walking because the destination has not yet arrived.

If you come to visit in summer, you will be able to see golden fields that covered the entire hill. The view in front of you is that you can see the big and small islands. But if you come during the rainy season You will see the greenery of the grasslands.

Yay...Yay, I finally did it. Walk to the end of the cape. Tired of walking up and down the hill almost slipped several times.

เย้..... เย้ ในที่สุดก็เดินมาจนถึงสุดปลายแหลมจนได้ เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกัน ทั้งขึ้นเขา ลงเขา เกือบลื่นหกล้มก็หลายครั้ง เอาชีวิตเข้าเสี่ยงจริงๆ 555

No matter how many times I come to see the sunset here, it's still beautiful as usual. I was tired but worth it to see the beauty of the sunset like this.

ไม่ว่าจะมาดูอาทิตย์อัศดงที่นี่กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็สวยเหมือนเดิมทุกครั้ง เหนื่อยแต่คุ้มค่า

After the sun had set, darkness began to creep in. I immediately walked back to the top, if it was slower it might be difficult to walk back. Because of the darkness as well as the steep and rough paths, it takes a lot of caution to walk. When I walked down to the tip of the cape, I wasn't very tired. But when walking back, it was exhausting! By the time I reached the top, I almost breathed through my mouth instead.

หลังจากที่พระอาทิตย์คล้อยต่ำลง ความมืดก็เริ่มคืบคลานเข้ามาแทนที่ บัวก็รีบเดินกลับไปข้างบนทันที เพราะถ้าช้ากว่านี้อาจจะเดินกลับลำบาก เพราะความมืด อีกทั้งเส้นเส้นทางที่สูงชัน และขรุขระ ต้องใช้ความระมัดเป็นอย่างมาก ตอนที่บัวเดินลงไปที่ปลายแหลมก็ยังไม่เหนื่อยมากนะ แต่ขากกลับเนี่ยดิมันเหนื่อยม๊วกกกกก.... กว่าจะถึงด้านบน บัวแทบจะหายใจไม่ทัน ใช้การหายใจทางปากแทน ลิ้นห้อยเหมียนหมา 555 เห้อ!!.... สังขารไม่เที่ยง