Kościół św. Anny ma dla mnie nie tylko znaczenie estetyczne, ale także symboliczne. To tam właśnie z 
Ślub tutaj brała też Helena Modrzejewska, o czym dowiedziałam się stosunkowo niedawno.
Projekty architektoniczne błędnie przypisuje się Tylmanowi z Gameren, badacz Mariusz Karpowicz postawił tezę, że za projekty nie tylko sztukaterii, czy ołtarzy, ale także właśnie za projekt budynku w głównej mierze odpowiedzialny jest Baltazar Fontana, który przyjechał do Krakowa, m.in. na zaproszenie króla. Kopuła podpisana jest także nazwiskiem ks. Piskorkiego, który również odpowiada za architekturę budowli.
Fontana wykonał kilka projektów elementów zdobniczych za darmo, jak np. figura Baranka na tumbie Jana Kantego. W związku z brakiem dokumentów potwierdzających dokładne wydatki za sporządzenie modeli czy projektów do świątyni, Karpowicz przypisał artyście szereg koncepcji dzieł snycerskich, kamieniarskich, czy hełmów wież.
Baltazar Fontana został nie tylko wykreowany na głównego twórcę kościoła św.Anny, ale również uznany za jedynego w Krakowie artystę stosującego formy berninowskie na przełomie XVII i XVIII wieku.
Wśród warsztatu pracującego przy budowli wyróżnia się: brata Baltazara–Franciszka ,ale także sztukatorzy Piotr z Nysy i Józef z Mediolanu. Do współpracowników Fontany badacz ten zaliczył także kamieniarza („tagliapietra”)Dominika a nawet pracujących przy budowie kościoła malarzy – Paganiego, Dankwarta i Montiego.
Budowa kościoła wsparta była przez byłego studenta uczelni, króla Jana III Sobieskiego.
Obok Konfesji św. Jana Kantego znajdują się tureckie buńczuki zdobyte przez króla w Odsieczy Wiedeńskiej.
Kościół położony jest na Starym Mieście, blisko Teatru Bagatela. Wspaniała, barokowa fasada, która przyciąga wzrok już z daleka.
Znajdują się tutaj obrazy Szymona Czechowicza, o którym pisałam swego czasu na Hive, stiukowe dekoracje Baltazara Fontany, barokowe organy, czy tez przepiękne, iluzjonistyczne polichromie.
Kościół zdobi także kopuła umieszczona na pendytywach, widoczna na zdjęciach poniżej.
