Ben, sensizliğin devamını getiremiyorum.
Daha başında bir şeylerin eksik gideceğini anlamalıydım.
Anlamalıydık!
Ben, sensiz eksiğim.
Yarım ekmeğim.
Tamamlanmamış bir senfoniyim.
Biraz nezle, biraz gribim.
Aşkım şimdi salya sümük,
Kurumuş göz pınarlarım.
Ben, sensiz garibim.
Deli doluydum, boşaldım.
Akıl hastanelerime iki biletim var.
Biri benim, biri sensizliğimin,
Gidişim var, dönüşümüz yok.
Şimdilerde yer yüzsüz,
Gök daha az mavi.
Güneş doğmuyor şafakta.
Ay daimi dolunay.
Bulutlar yağmur getirmiyor artık.
Kum fırtınaları esiyor Sahralaşmış yüreğime.
Umudum, hurma ağacım.
Geleceksin diye gözyaşımla suladım meyveleri.
Konuşmuyor benimle kitaplar.
Söz dinlemiyor şiirler.
Dizginleyemiyorum imlalarımı!
Hatalarım oluyor.
Sen gittin ya...
Kitaplar dilsiz,
Şiirler sağır.
Şimdilerde kadehler daha kırılgan.
Beyaz peynir, albinom.
Dert ortağım, sırdaşım...
Seni anlatamadım kimselere.
Şiirler doğdu,
Kitaplar yazıldı.
Onlarca yıl geçti üzerinden
Binlerce rüya.
Seni anlatabilecek kelimeler yaratılmadı daha.
Söylesene bana, sensizliği nasıl anlatırım?
Neylerim şimdi papatya bahçelerinde,
Düş sokaklarında?
Sensizken savruldum,
Kaldırımlardan kaldırımlara düştüm.
Dizlerim kanadı.
Kırıldı düşlerim.
Sen yoktun ya...
Kaldıranım olmadı.
Aklımın saklambacındaydım.
Sağım solum sobeydi.
Bulamadım seni.
Sen vardın,
Ama sen yoktun.
Çocukluğumdaydın,
Rüyalarımdaydın,
Kahve kokumdaydın,
Hatıralarımdaydın.
Benim olandaydın.
Benim değildin ki ben sensizim.
