Annem yıllar önce bahçedeki kayısı ve çam ağacının arasına bir şimşir dikmişti.Ağaç gölgesinde yerini beğenmiş olmalı ki büyüdü, gelişti. Evimizin olduğu yerde ay çam ağaçları ile kaplı dağların arkasından doğar.Fazla aydınlatma olmadığı için geceleri yıldızlar ve ay şehirde olduğundan çok daha net ve güzel görünür.Hava açıksa takımyıldızlar gözünüzün önünde belirir,ay daha parlaktır.Serin yaz geceleri bahçede oturup dinlenmek,günün yorgunluğunu atmak insana iyi gelir.Temmuz dolunayında gecenin geç saatlerinde dış bahçe kapısını kilitlemeye giderken dolunaya bakmak için durdum.Işığı ve görünümüyle efsaneydi.Sonra kayısı ağacıyla çam arasında duran şimşire gözüm takıldı.Ağaç dalları arasından süzülen solgun ışık şimşirin üzerinde hafifçe parlıyordu.Sanki peri diyarından çıkmış gibiydi.Şimşir tamda iyi kalpli bir cinin evi gibi gözüküyor diye düşündüm.Böylece şimşir cini şimşim'in hikayesi başladı.Hikayedeki nine ise elinde çapasıyla bahçedeki kanyeşillere topyekün seferberlik ilan eden annemden esinlenince ortaya çıktı.
Hikayemin sizi gülümsetmesi dileğiyle.
Çok eski zamanlarda dağların arasında önünden berrak suların aktığı sulama kanalı, arkasında neşeyle akan minicik bir derenin olduğu şirin mi şirin bir bahçe varmış. Bu bahçenin içinde mini minnacık tatliş bir ev bulunurmuş.
Bahçe çok neşeliymiş. Nasıl neşeli olmasın ki içinde bademler, cevizler, çeşit çeşit meyve ağaçları, güller, leylaklar, mis kokulu çiçekler , üzerinde saklambaç oynayan yaramaz sincapların yaşadığı koskocaman bir fıstık çamı bile varmış. Bir de çok yaşlı bir şimşir ve bahçe sahibi ninenin bu şimşirden alarak çoğalttığı bir yığın genç şimşir bulunurmuş.
Yaşlı şimşir kocaman bir kayısı ağacıyla çam arasında mutlu mesut yaşarmış. Nine bahçedeki her bir bitkiyle nasıl özenle ilgilenirse şimşirle de öyle ilgilenirmiş. Ama ninenin bilmediği bir şey varmış, o da yaşlı şimşirde yaşayan şimşir cini şimşim miş.
Şimşim işaret parmağım uzunluğunda , tombul yanaklı , güleç yüzlü, iyi kalpli bir cinmiş. Üzerinde şimşirin yapraklarından diktiği elbisesi başında da yine şimşir yapraklarından yaptığı şapkası bulunurmuş. O kadar titiz ve temizmiş ki her yarım ay da evi olan bu yaşlı şimşirin tüm yapraklarını tek tek temizler şimşirin kökünde bulunana evini pırıl pırıl yaparmış. Her dolunayda da yaşlı şimşirin en üst noktasına çıkar o güzel sesiyle şarkılar söylermiş. Sesinin güzelliğini bülbüller pek beğenir o şarkı söylerken sessizce onu dinlerlermiş.
Sıcak mı sıcak , güzel mi güzel bir temmuz sabahı tan yeri henüz ağarırken şimşim tüm temizlik malzemelerini toplayıp kilerini temizlemeye başlamış. Kış için hazırlık zamanı geldiğinden kilerin dip köşe temizlenip yeni kışlık malzemelerin istiflenmesi gerekiyormuş. Şimşim’in kileri pek güzelmiş , genişmiş ve sakladığı her şey ilk saklandığı gün gibi korunurmuş. Neler yokmuş ki kilerde kurutulmuş kirazlar, kayısılar, vişneler, elmalar, erikler, bademler, cevizler, çam fıstıkları, kışın içmek için hazırlanmış çeşit çeşit meyve şerbetleri, her şey varmış. Kar yağıp ta hava soğuduğunda kalın kar paltosunu giyip dışarıda dolaşan şimşim evine dönünce kekikler, mercanköşkler ve nanelerden yaptığı sıcak kış çaylarını içmeyi pek severmiş.
Tam temizliğin ortasında baba sincap gelmiş
-Hey şimşim kolay gelsin diye seslenmiş. Şimşim önlüğünü düzeltip onu selamlamış.
-Nasılsın baba sincap kış hazırlıklarına başladın mı diye sormuş. Baba sincap
-Eh yavaş yavaş başladık bu sene ürünler bol o yüzden çok mutluyuz demiş.
Onlar sohbet ederken bahçeden çapa sesleri gelmeye başlamış. Baba sincap kulak kabartmış sonrada şimşim’e nine bahçedeki yabani otları temizlemeye başlamış demiş. Şimşim de başını sallayıp
-Evet yaramaz kanyeşil otları ninenin başına dert oldu ,o temizliyor kanyeşiller ertesi gün başka yerden çıkıp yine ortalığı kaplamaya çalışıyorlar demiş.
Baba sincap
-Nine çok yoruluyor şimşim artık ona yardım etmelisin demiş. Şimşim de
-evet nineyi severim ama biliyorsun bir insana yardım edebilmem için o insanın beni görebilecek kadar iyi olması gerekiyor kural bu elimden ne gelir ki diye cevap vermiş.
Baba sincap üzüntüyle başını sallamış ve hoşça kal deyip ceviz ağacına doğru gitmiş.
Şimşim işine biraz ara verip ninenin bulunduğu yere doğru yönelmiş , nine ter içinde yabani otları ayıklayıp duruyormuş. Karatavuk ninenin çapaladığı yerlerde zıp zıp dolanıp arada omuzuna konup ona yarenlik ede dururmuş.
Alacakarga şimşimin durduğu erik dalına konup onu itelemeye çalışmış .Her zaman ki kabalığıyla bağırarak
-Hey şimşim burada boş boş duracağına git de nineye biraz yardım et diye söylenmiş, ne tembel bir şimşir cinisin sen diye de eklemiş. Ve şimşimin cevabını bile beklemeden daldan uçmuş. Şimşim şaşkın bakışlarla alacakarganın arkasından bakmış , başını sallamış alacakarga her zaman ki alacakarga hiç değişmeyecek demiş.Nineye dönüp baktığında ninenin elma ağacının gölgesinde dinlendiğini ve su isteyen kumrulara su verdiğini görmüş. Gülümsemiş kilerdeki yarım kalan işini bitirmek üzere evine geri dönmüş.
O gece nine uykuya dalmadan önce dua etmiş. Ah yüce Allahım ne olurdu bana bu bahçede yardım edecek birini göndersen demiş ve günün yorgunluğuna yenik düşüp uykuya dalmış.
Ertesi gün nine bahçeye hiç çıkmamış çünkü evde yapacak bir yığın işi varmış. Yemek yapmış, temizlik yapmış,örgü örmüş didinip durmuş. Şimşim nineyi merak edip pencerenin kenarına gelmiş bakmış ki nine evde çalışıp duruyor. Tam o sırada bir hışırtı duymuş aşağı baktığında yılan yil yil ‘i görmüş.
-Hey yil yil ne yapıyorsun diye sormuş.
Yil yil duraksayıp sesin geldiği yöne doğru başını çevirmiş
-Selam şimşim demiş çok susadım su içmeye gidiyorum demiş, sen ne yapıyorsun diye sormuş. Şimşim
-Ben de nineye bir şey mi oldu bahçeye çıkmadı diye merak ettim ona bakıyordum , ev işlerini yapıyormuş deyip aşağı inip yil yil’in yanına gitmiş.
-Hadi gel sana vişne şerbeti ikram edeyim demiş.
Her ikisi de buz gibi soğuk vişne şerbeti içmek için şimşim’in evine gitmişler.
Bir gün önce evini temizleyip yemeğini pişiren nine sabah erkenden bahçesine çıkmış. Ayağı ağrıdığı için çapasına dayanarak ilerliyormuş. Sonra birden sanki birileri bir yerleri süpürüyormuş gibi bir ses duymuş. Ses yaşlı şimşirin oradan geliyormuş. Yavaş yavaş yaşlı şimşire doğru ilerlemiş bir de ne görsün şimşirin çevresinde elinde küçük bir çalı süpürgesiyle etrafı süpüren mini minnacık bir cin varmış. Nine bu gerçek olabilir mi diye kendi kendine sormuş. Eskiler şimşirlerde yaşayan iyi kalpli cinlerin olduğunu hep anlatırlarmış ama, böyle bir şeyin olabileceğine hiç ihtimal vermezmiş. Tüm cesaretini toplayıp seslenmiş.
-Hey sen de kimsin bakayım.
Şimşim başını çevirip baktığında şaşkınlıkta elindeki süpürgesini düşürmüş, inanılmaz ama nine onu görebiliyormuş.
-Nine sen beni görüyormusun diye sormuş.Nine de
-Evet görüyorum sen kimsin diye tekrar sormuş.
Şimşim ninenin kendisini görebilmesinden öyle mutlu olmuş öyle mutlu olmuş ki cevap vermeyi unutup sevinçle zıplamış, hoplamış , yaşasın, yaşasın diye bağırmış ve bahçedeki herkesi etrafına toplamış. Sincap ailesi , çılgın gelincikler ,alacakarga, karatavuk , yılan yil yil, serçeler aklınıza kim gelirse hepsi başına toplanmış.Nine bir taraftan cine bir taraftan da toplanan hayvanlara bakakalmış, şaşkınlıktan dizlerinde dermanı kalmamış ve pat diye yere oturuvermiş. Anne sincap koşup ninenin dizlerine çıkmış nine, nine iyimisin diye sormuş.Alacakarga ve karatavuk kanatlarını çırpıp ninenin yüzünü serinletmeye çalışmışlar.Ama bu nineyi daha da şaşırtmış, çünkü artık hayvanların konuşmalarını da anlıyormuş.
-Aman Allahım bir yaşıma daha girdim demiş nine, hepinizi anlayabiliyorum bu gün ne tuhaf bir gün diye söylenmiş.
Sonunda şimşim zıplamaktan vazgeçip herkese susun susun diye bağırmış. Koşmuş yerde otura kalmış olan ninenin yanına gitmiş.
-Nine demiş ben şimşir cini şimşim’im yıllardır bu bahçede bu şimşirde yaşarım, beni görebildiğin için artık hayvanların dilinden de anlıyorsun .
Nine dikkatlice şimşim’e bakmış,demek anlatılan hikayeler doğruymuş demiş.Şimşim gülmüş
-Evet nine şimşirlerde yaşayan iyi kalpli cinlerin hikayesi doğru, yalnızca çok iyi olanlar bizleri görebildiği için pek az kişi bizlerin gerçek olduğunu bilir demiş.Nine elini şimşime uzatmış
-Seninle tanıştığıma sevindim şimşim demiş.Şimşim ninenin eline çıkmış,
-Nine bahçede senin için yapmamı istediğin bir iş varmı diye sormuş.Nine biraz düşünmüş , alacakarga hemen seslenmiş
-Hey nine kanyeşillerin bahçeden gitmesini isteyebilirsin ,onlar seni çok yormuyor mu diye sormuş. Nine alacakargaya bakıp
-Evet çok haklısın demiş şimşime dönüp eğer mümkünse kanyeşiller bahçeden gidebilir mi diye sormuş.Şimşim ninenin elinden yavaşça havaya doğru yükselmiş
-Bahçede ki tüm kanyeşiller hemen buradan gidin demiş.
Hiçbir kanyeşil bir şimşir cinine itiraz edecek kadar akılsız değilmiş, hepsi tüm köklerini toplayıp bahçenin sınırlarının dışına çıkmış.Nine pek mutlu olmuş şimşim ve bahçenin diğer sakinlerini yeni yaptığı erik şerbetinden içmek üzere evine davet etmiş.Herkes ninenin yaptığı şerbetten içmiş ,çok beğenmişler ama en çok şimşim beğenmiş.
-Nine bende meyve şerbeti yaparım ama seninkiler daha güzel kokulu bu nasıl oluyor diye sormuş. Nine de
her meyvenin şerbetine meyvenin özelliğine göre tarçın kabuğu, karanfil ya da zencefil konması gerektiğini ve eğer isterse nasıl yapıldığını şimşime de öğretebileceğini söylemiş.
O günden sonra şimşim nineye tüm bahçe işlerinde yardım etmiş.Bahçe işleri bitince nineyle birlikte mutfakta reçel yapmanın püf noktalarını ,güzel kokulu şerbetlerin nasıl yapılacağını öğrenmiş.
Nine , bahçe sakinleri ve şimşim uzun yıllar mutlu mutlu yaşamışlar.
Şimşir cini şimşim ve ninenin hikayesi bana aittir.