Red, like blood.
I am drowning in a darkness the color of blood.
I move forward, knowing that what I see—this pure crimson—exists only in my mind.
Now, it is only me and the quagmire of my soul, in which I am sinking.
It doesn't matter how my feet step upon the ground; it feels it.
I go on, moving away from the square where the crowd circles around.
From a wooden stump raised on a platform in the center of that square.
From the black-clad man with a mask upon his face, standing above the stump—
and from my severed head lying beside it.
I move away, and yet I know I am walking toward him.
He, who waits with a torch in hand and a face carved like the stone statues of ancient temples.
His sacred flames will soon embrace me.
Painter: Sara Bakhtiar Qashqayi
در شعله های مقدس خواهم سوخت
سرخ مثل خون. در سیاهی ای به رنگ خون غرق شده ام. پیش می روم، در حالی که می دانم آنچه می بینم، این سرخی ناب تنها در سرم حضور دارد. حالا فقط من هستم و باتلاق روحم که در آن غرق شده ام. مهم نیست که پاهایم چگونه بر زمین قدم برمی دارد، آن را حس می کند.
به پیش می روم و دور می شوم، از میدانی که خیل جمعیت دور آن حلقه زده اند. از یک کنده چوب پریده بر سکویی وسط آن میدان، از مرد سیاهپوش نقاب بر صورت بر فراز کنده و از سر بریده ام کنار آن.
دور می شوم، اما می دانم که دارم به سوی او می روم. او که با مشعلی به دست و چهره ای به سان مجسمه های سنگی معابد در انتظارم است. شعله های مقدس او به زودی مرا در آغوش خواهند کشید.
نقاش: سارا بختیار قشقایی
