Ne olduğuna dair hiçbir fikrim yok. Bana da dünyaya da insanlara da. Kafamı kurtarıp duruyorum. Nefes alıp veriyorum. Yazıyorum bazen ve artık bolca.
Serserilikten kazandığımı yazarken yiyorum. Yazarken kazandığımla ciğerlerimi dolduruyorum. Ciğerlerim kararmış gibi görünebilir. Sadece kopkoyu yeşil. Sadece sakin kalmak için. Her sabah, her akşam, bazen öğlen de.
* şarkıda “param” dediği kısım spotify’da yanlış çıkıyor. Orjinali için genius.com üzerinden bakınız.
Yanlış anla diye yüzeyseldim. En boktan personama razı olan herkes cennette yaşıyor. Sen de yaşa isterdim, cennetimde. Dünyada bir yerde ve her yerin bi noktasında. Işık hızlarında yaklaşık. Kapkaranlık bi uyku ve sımsıcak bi çorba. Çok güneşli bir bahar ve çok bulutlu bi depresyon. Ama kedilerin ve kazakların var. Şarap mahzenin ve saksıların var. Şaraptan nefret ediyorum ama hasta olursan sıcak şarap kaynatabilirim. Bütün çiçeklere bakıyorum. Kaktüsleri bile öldürebilecek kadar düzenim bozulabiliyor. Çölde yaşayıp benimle yaşayamayan canlılar var. Sen de onlardan biri misin?
Ne dediğimden ne demediğimi anla. Neler demedim ki. Hiçbir şey dememiştim henüz. Adımı bile söylememiştim. Okuma yazman var diye. Ama seslendiğinde hoşuma gitmişti. Hızlıca konu değiştirmek üzereyim.
Ve evdeyim. Evdekiler kim? Tanıyorum, tanımlayabiliyorum, hissedemiyorum. Kopardığım zincirlerden biri. Zincirlerin hepsine sıçayım. Bu öfkenin nedenini bulmalıyım. Ya da herkesin suratına suratına kusmalıyım. Tükürmeliyim. İşemeliyim. Herkes şaşırmalı. Hiçkimse yadırgamaz yapsam. Sadece ayıplar bazıları.
Ev böyle bi yer miydi? Hayır, hatırladığım güzel evler de var. O evlerin hepsi yıkılmıştır bu arada. Artık onlar da yok. Yalnız başıma, koca bi haritayla savaşıyorum. Yön bulmayı bildiğime şükrediyorum. Her gün etmiyorum, hatırladıkça. Doğrusu yok nasılsa, sadece yol olması yeterli. Zirve en dip nasılsa, sadece hareket halinde olmam yeterli. Döner başa. Baş belası dersler. Kader diyemezdim çünkü anlamını siktiler. Dersler.
Sabit gelirimle sabit harcamalarımı yapıyorum. Yan gelirlerimle hiçbir şey yapasım yok. Kazanasım yok. Zaten kazandığım da yok. Hobi olarak yazdığım için sınırsız revize hakkı verdiğim müşteriden yediğim kazıktan sonra küstüm kazanmaya. Barışırım zamanla. Hep böyleyiz hobilerimle.
Daha fazlası hakkında yazmk için sabırsızlanıyorum. Bugünlük vaktim doldu. Yarınlık planım yok. Dünlük gülistanlık günlerim.
Kal sadece,
Önemsiz nasılı