---

Hello everyone!

I hope you are doing well or are trying to be well. I am fine. Having some Bosphorus air made me feel really good. For today, just to take a little revenge of past Mondays, we are going to Istanbul. Quite recently, in the past months, I saw Küçüksu Pavilion in dear Hive account@bilginsemra’s this post and it really caught my attention.

Even in the comments you can see that visiting the Pavilion was already in my plans, but unfortunately I only found a chance this past Wednesday.

---

Now if you allow me, I would like to tell you a little about the Pavilion. And I must inform you also that it is forbidden to take photos inside, but I will try to share with you something as much as I can.

Küçüksu Pavilion is located on the Anatolian side, between Göksu and Küçüksu streams. The importance of this information for us is, of course, that its name comes from here. Sometimes the origin of the names of the buildings is much simpler than we think. Usually we see this example in the historical peninsula.

---

---

---

Since Küçüksu Pavilion is on the Anatolian side, actually for me it was a bit hard to reach. Because almost, since I have memory, even though I lived in Istanbul all my life, I always thought the Anatolian side equals only Kadıköy. Only recently I started to go places like Üsküdar.

Actually while coming here I tried to read some information about the Pavilion, because it is not my habit to visit somewhere without knowing. Its history goes back to the 19th century. If I don’t remember wrong, it was Abdülmecid who had it built. You know, there are so many similar names with so many sultans, and honestly I couldn’t be less interested in Ottoman history.

Despite all this, when I first saw the Pavilion, with its Baroque, Rococo and Neoclassical styles, it was impossible not to see the effort to catch up with European standards of that time. Of course, this takes nothing from its beauty. The part I shared above with you is only half of what remains.

---

---

---

If you noticed, as much detailed the gates are, the Pavilion side facing the road is that much simple. I wonder why? For me it was easy suddenly to compare the details on the gates with certain times, styles and approaches. I give the reason to the fashion of that era. When I passed to the Bosphorus side, I was enchanted. Of course it is not a Dolmabahçe, but still the beauty I faced took me away.

At the same time I was trying to show this place to Pravesh as much as possible and honestly, I would give a lot just for the sun to be a bit in another position at that moment. Unfortunately I didn’t have time to wait. Maybe next time, I say, but I am not sure when I can go that long way again.

---

---

---

---

The stairs, the air and the beauty of the Pavilion, almost like from a TV series or film, made me feel like I was in the 1800s. Not in Ottoman, but in that time. The beauty of Rumeli Fortress across the water nailed me there. I didn’t want to leave my place.

When I say the Bosphorus view is always beautiful, I mean exactly this. And if only we can save Turkey from Middle East effect in the eyes of foreign press and media, everything will be more beautiful…

---

---

---

I couldn’t see any part of here left unfinished. Normally, architects who used to say “the only perfect one is the God” would leave one flaw, but here I couldn’t find. Or maybe the simpler front side was the flaw, but usually they don’t make such mistakes in this way.

I would love to share the inside with you as well but sadly taking photos is forbidden. I can only tell you one thing: it was mesmerising… Especially the ceiling decorations were so beautiful that they gave me neck pain. I kept looking upwards all the time. Except one room, including bathroom if I remember correct, all the ceilings had ornaments.

These golden leafed, well-preserved beauties clearly show the touch of a talented hand and when I finally finished my visit inside and stepped out, I felt sad. I wished to live there 😂 Sadly, even finding a place to sit was impossible.

That’s probably all from the Pavilion which I liked the interior design even more than the outside, though the outside is also undeniably admirable. I wish I could share every detail with you, but Milli Saraylar administration only allows this much. I hope one day, randomly, your way falls to Küçüksu Pavilion and you also wander around enchanted, just like me.

That’s all from me for today. See you all later. Take care of yourself in advance, stay in health and love, and please remember that;

You are the only one of you.

Herkese merhabaaa!!!

Umarım iyisinizdir ya da iyi olmaya çalışıyorsunuzdur. Ben iyiyim. Bir Boğaz havası almak bana çok iyi geldi. Bugünlük, geçtiğimiz pazartesilerin acısını çıkarabilmek için biraz İstanbul'a gidiyoruz. Daha yeni, geçtiğimiz aylarda sevgili Hive account@bilginsemra'nın bu yazısında gördüğüm Küçük Su Kasrı oldukça ilgimi çekti.

Hatta yorumlarda da görebilirsiniz ki Kasrı ziyaret edebilmek planlarım arasındaydı ve ne yazık ki ancak geçtiğimiz çarşambaya fırsat bulabildim.

---

Şimdi izninizle size Kasır'dan biraz bahsetmek istiyorum. Bir de bilgilendirmeliyim ki Kasrı'n içerisinde fotoğraf çekmek yasak fakat elimden geldiğince sizlerle bir şeyler paylaşmaya çalışacağım.

Küçük Su Kasrı, Anadolu yakasında Göksu ve Küçüksu derelerinin arasında yer alıyor. Bu bilginin bizim için önemi ise isminin buradan geliyor oluşu. Bazen yapıların isimlerinin kökenleri bizim düşündüğümüzden çok daha basit bir şekilde verilmiş oluyor. Genellikle bu örneği tarihi yarımadada görüyoruz.

---

---

---

Küçük Su Kasrı, Anadolu yakasında bulunduğu için aslında benim açımdan ulaşım biraz zordu çünkü neredeyse, bilinç kazandığım zamandan beri, bütün hayatım boyunca İstanbul'da yaşamış olmama rağmen Anadolu Yakası'nı Kadıköy'den ibaret bilirdim. Sadece son zamanlarda Üsküdar gibi yerlere gitmeye başladım.

Aslında buraya gelirken yolda Kasır ile ilgili bilgiler okumaya çalıştım çünkü bilmeden bir yerleri gezmek benim huyum değil. Kasrı'n tarihi 19. yüzyıla dayanıyor. Yanlış hatırlamıyorsam Abdülmecit olması gerekli yaptıran kişinin. Biliyorsunuz çok fazla isim benzerliği ile çok fazla padişah var ve bende Osmanlı Tarihi ile daha az ilgili olamazdım.

Bunlara rağmen Kasrı ilk gördüğümde sahip olduğu Barok, Rokoko ve Neoklasik üsluplar ile birlikte kendini zamanın Avrupa standartlarına ayak uydurma çabasını görmemek elde değil. Tabii bu durum Kasrı'n güzelliğinden hiçbir şey götürmüyor. Yukarıda sizlerle paylaştığım kısmı sadece kalan yarısı.

---

---

---

Eğer fark ettiyseniz, kapı ne kadar detaylıysa yola bakan Kasır kısmı o kadar sade. Acaba neden? Kapılardak detaylarını benim için belli zamanlara, stillere ve üsluplara benzetmek kolay geldi bir anda. Sebebini ise dönemin modasına veriyorum. Boğaz'a bakan kısma geçtiğimde ise büyülendim. Tabii ki de bir Dolmabahçe olmasa da karşılaştığım güzellik beni hayran bıraktı.

Aynı zamanda Pravesh'e de elimden geldiğince burayı göstermeye çalışıyordum ve güneşin yerinin biraz daha farklı olması için çok şeyimi verebilirdim o anda. Ne yazık ki beklemeye zamanım yoktu. Belki bir dahaki sefere diyeceğim ama bir daha ne zaman o kadar uzun yola gidebilirim emin değilim.

---

---

---

---

Kasrı'n tarihi dizi ve filmleri aratmayan merdivenleri, havası ve güzelliği beni sanki 1800'lere götürdü. Kendimi bir anda Osmanlı'da değil ama o zamanda hissediverdim. Karşıdaki Rumeli Hisarı'nın güzelliği ise beni orada çiviledi bir nevi. Yerimden ayrılmak istemedim.

Boğaz manzarası her zaman güzeldir derken tamamen bunda bahsediyorum. Bir de yabancı basının ve medyanın Türkiye'yi Orta Doğu efektinden kurtarabilirsek her şey daha güzel olacak...

---

---

---

Buranın yarım kalmış hiçbir yanını göremedim. Normalde kusursuz olan bir tek mensup oldukları dinin Allah'ıdır diyen mimarlar bir kusur bırakırdı fakat burada bunu ben bulamadım. Ya da kusuru işlemeleri daha sade olan ön tarafıydı ama genelde bu şekilde yapılmaz bu hatalar.

İçeriye de sizlerle paylaşmak isterdim fakat ne yazık ki fotoğraf çekmek yasaktı. Size tek bir şey söyleyebilirim büyüleyiciydi... Özellikle tavan işlemeleri bana boyun ağrısı verecek kadar güzeldi. Kafam sürekli yukarıda gezdim. Tek bir oda hariç, banyo da dahildi yanlış hatırlamıyorsam, bütün tavanlarda işlemeler vardı.

Altın varaklı, iyi korunmuş bu güzellikler yetenekli birinin dokunuşunun olduğunu belli ediyor ve artık içerideki gezimi de bitirip dışarı çıktığımda kendimi üzgün hissettim. Gönül isterdi ki orada yaşayayım 😂 Ne yazık ki orada oturacak bir yer bulmak bile imkânsızdı.

İç dizaynını dışından daha çok beğendiğim ama dış dizaynını da yadsınamaz şekilde hayranlıkla izlediğim Kasır'dan sanırım bu kadar. Keşke sizlerle her detayını paylaşabilsem fakat Milli Saraylar idaresi bu kadarına izin veriyor. Umarım hayatınızda rastgele bir günde yolunuz Küçük Su Kasrı'na düşer ve siz de benim gibi büyülenerek gezersiniz.

Benden bugünlük bu kadar. Sonra görüşmek üzere. Kendinize dikkat edin, sağlık ve sevgiyle kalın ve lütfen unutmayın ki;

Bu dünyada sizden başka bir tane daha yok.

---

^{From All Over Türkiye 44: Haleplibahçe Mosaic Museum, Şanlıurfa}

^{From All Over Türkiye 43: Domed Houses, Harran, Şanlıurfa}

^{From All Over Türkiye 42: Şanlıurfa Archaeological Museum}

^{From All Over Türkiye 41: The Turkish Atlantis, Submerged Mosque, Şanlıurfa}

^{From All Over Türkiye 40: Panorama 25 December: The Heroism Panorama and Museum of the Defence of Gaziantep}

^{From All Over Türkiye 39: Zeugma Mosaics Museum, Gaziantep}

^{From All Over Türkiye 38: The First Grand National Assembly of Türkiye}

^{From All Over Türkiye 37: Roman Baths and Open Air Museum}

^{From All Over Türkiye 36: The Museum of Anatolian Civilizations}

^{From All Over Türkiye 35: Anıtkabir, Atatürk's Mausoleum}