---

Hello everyone!!!

I hope you are well or are trying to be well. I'm fine, much better. I'm even feeling a bit poetic today. I think it's time to use some fancy words. Today we're going with you to Galata Tower, to the boy in love. I told you I brought whispers to Galata from the Maiden's Tower.

---

Climbing Galata is not for the faint-hearted, the slope is steep. Of course, there is a reason why Istanbul is known as ‘Seven Hills’. This tower, which stands on the hill and whose stones are permeated with the sadness of centuries, is actually like ‘the last breath of Byzantium and the first breath of the Ottoman Empire’. The Genoese built it in 1348 as ‘Christea Turris’ (Christ Tower). But nothing in Istanbul stays as it is... When the Ottomans took over, they first built a dungeon, then a fire watchtower. Even its roof melted away in a fire in the 18th century. But it managed to stand upright, just like this city.

---

It is good to go to Galata in the evening, as if to make the lights of the Maiden's Tower shine more brightly for her, it lights its lights from the opposite side. During our visit, fortunately we were able to see the love letters of the boy in love. I didn't carry the whispers I brought him for nothing.

---

It's hard to get up to Galata. The queue is very long and I have neither the patience nor the time. The price for foreigners is 27 USD again, but if you have a museum card, you can easily go up. While I stood there waiting for the sun to say goodbye, I told my aunt and cousin the stories of Galata. And they loved it very much.

---

Almost everyone knows it: Hezarfen Ahmet Çelebi jumped from this tower in the 1630s wearing wings made of wood, danced with the wind and flew all the way to Üsküdar. I think he carried a letter on his wings, but Sultan Murat said ‘Horrible!’ and exiled him to Algeria. But the tragedy of the story is this: While one dreams of flying, the government finds it ‘dangerous’. I feel as if Hezarfen's spirit is still hovering at the top of the tower. That thin whistling sound at night is perhaps the rustle of his wings.

---

This street is always crowded. I think it's because of a belief. According to the legend, in the 14th century, a Genoese merchant climbed to the top of the tower to propose to the Greek girl he loved. The girl says, ‘If I jump from here and stay alive, I will marry you’. The merchant is madly in love, so he jumps... And at that very moment, the wind blows his cloak like a sail and slowly lowers him to the ground. She keeps her promise, they get married. But it's not a happy ending! Soon after, one day when the shadow of the tower falls on the woman he loves, the merchant sees her with someone else. Jealous, he throws himself from the tower. Since that day, they say: ‘Whoever ascends Galata gets married, but if his love is not immortal, the tower swallows his curse.’

---

Look, lover boy is showing us his love. It's a beautiful show. I wanted to get closer, but it was crowded. It was the 14th of February. I think we were there at the worst possible moment, but also at the best possible moment. And to tell you the truth, I said I had neither the time nor the patience above, but in fact these were just excuses. I made a promise to Nabi that we would climb that tower together. Although the story is sad, I believe that our end will be happy.

Now that I have shared the words of the lover boy with you, this trip is over. I'm going back to my normal routine from tomorrow. We played a lot of games with Nabi and I watched some movies before going to sleep at night. I will definitely continue these. See you tomorrow. Take care, stay healthy, with love and remember that;

You are the only one of you.

Herkese merhabaaa!!!

Umarım iyisinizdir ya da iyi olmaya çalışıyorsunuzdur. Ben iyiyim, çok daha iyiyim. Hatta bugün kendimi biraz şairane hissediyorum. Biraz süslü kelimeleri kullanmanın zamanı geldi sanırım. Bugün sizinle aşık oğlanın yanına, Galata Kulesi'ne gidiyoruz. Size, Galata'ya Kız Kulesi'nde fısııltılar götürdüğümü söylemiştim.

---

Galata'ya çıkmak her yiğidin harcı değildir, yokuşu diktir. İstanbul'un "Yedi Tepe" olarak bilinmesinin bir sebebi vardır elbet. Tepede dikilen, taşlarına yüzyılların hüznü sinmiş bu kule, aslında “Bizans’ın son, Osmanlı’nın ilk nefesi” gibi. 1348’de Cenevizliler yapmış onu, “Christea Turris” (İsa Kulesi) diye. Ama İstanbul’un hiçbir şeyi olduğu gibi kalmıyor ya… Osmanlı ele geçirince önce zindan yapmış, sonra yangın gözetleme kulesi. Hatta 18. yüzyılda bir yangında çatısı eriyip gitmiş. Ama o dimdik durmayı bilmiş, tıpkı bu şehir gibi.

---

Akşam gitmek iyiydir Galata'ya, Kız Kulesi'nin onun için yaktığı ışıklarını daha çok parlatsın diye sanki ona, ters tarafından yakar ışıklarını. Ziyaretimizde de biz neyse ki görebildik aşık oğlanın aşk mektuplarını. Ona getirdiğim fısıltıları boşuna taşımamışım.

---

Galata'ya çıkmak pek bir zor. Sıra çok uzun, benim de ne sabrım var ne de zamanım. Yabancılar için fiyat yine 27 USD ama bir müze kartınız varsa siz çıkabilirsiniz rahatlıkla. Orada durup güneşin elveda demesini beklerken teyzem ve kuzenime Galata'nın hikâyelerini anlattım hep. Çok da sevdiler.

---

Neredeyse herkes bilir: Hezarfen Ahmet Çelebi, 1630’larda tahtadan yaptığı kanatları takıp bu kuleden atlamış, rüzgârla dans ederek Üsküdar’a kadar uçmuş. Mektup taşımış sanırım kanatlarında ama Padişah Murat “Korkunç!” deyip onu Cezayir’e sürgün etmiş. Ama hikâyenin asıl trajedisi şu: İnsan uçmayı hayal ederken, iktidar onu “tehlikeli” bulur. Hezarfen’in hâlâ kulenin tepesinde bir ruhu geziniyormuş gibi gelir bana. Geceleri çıkan o ince ıslık sesi, belki de kanatlarının hışırtısıdır.

---

Bu cadde hep kalabalıktır. Sanırım bir inançtan dolayı. Rivayete göre, 14. yüzyılda bir Cenevizli tüccar, sevdiği Rum kızına evlenme teklifi etmek için kulenin en tepesine çıkarır. Kız, “Eğer buradan atlayıp ölmeden kalırsam, seninle evlenirim” der. Tüccar delicesine âşık olduğundan, atlar… Ve tam da o anda rüzgâr, cüppesini bir yelken gibi şişirip onu yavaşça yere indirir. Kız sözünü tutar, evlenirler. Ama mutlu son değil bu! Kısa süre sonra tüccar, kulenin gölgesinin sevdiği kadının üzerine düştüğü bir gün, onu başka biriyle görür. Kıskançlıktan kendini kuleden atar. İşte o günden beri denir ki: “Galata’ya çıkan evlenir ama aşkı ölümsüz değilse, kule lanetini yutar.”

---

Bakın, aşık oğlan bize aşkını gösteriyor. Çok da güzel bir gösteri. Biraz daha yakınlaşmak istesem de oldukça kalabalıktı. 14 Şubat'tı çünkü. Olabilecek en kötü ama aynı zamanda en iyi anda oradaydık sanırım. Bir de ben ne yalan söyleyeyim, yukarıda ne zamanım ne de sabrım vardı dedim fakat aslında bunlar sadece bahanelerdi. Ben Nabi'ye bir söz verdim. O kuleye birlikte çıkacağız diye. Her ne kadar hikâyesi acıklı olsa da ben bizim sonumuzun mutlu olacağına inanıyorum.

Sizinle aşık oğlanın sözlerini de paylaştığıma göre bu gezi burada bitmiştir. Normal rutinime yarından itibaren dönüyorum. Bol bol oyun oynadık Nabi'yle, bende biraz film izledim geceleri uyumadan önce. Bunlara mutlaka devam edeceğim. Yarın görüşmek üzere. Kendinize dikkat edin, sağlık ve sevgiyle kalın ve lütfen unutmayın ki;

Bu dünyada sizden başka bir tane daha yok.