Silivri Beach / Silivri Sahili (Eng-Tr)

Hey, hey, hey, heeyyy! It's me again. 😂 My mum and I were so bored last evening that we couldn't think of an activity to fill our free time.

But I want to say that the beautiful weather lit a huge light bulb in me, but the traumas of the country immediately extinguished it. 😂 I thought of going to Istanbul's only beach that is probably not polluted with refugees. So Silivri!

Since my father was not in good health and my brother was tired from work, they did not join us. We decided to go for a walk on the beach with my mum. Of course, this was not going to be cheap for her.

Food, snacks or whatever you want to call them, my first favourite is chocolate ice cream and my second favourite is broccoli. I grabbed my 3 scoops of chocolate ice cream, but I forgot to take a photo of it. 🤦‍♀

This was our first stop, or rather the first stop that I had the mind to photograph. 🤦‍♀ In the photo above, the part I was actually mesmerised by was the acacia tree. And the little ivy around it, the other side of the entrance was covered with ivy, the stone texture of the entrance looked so beautiful that I couldn't help but immortalise it with a photo.

This is one of the entrances of Piri Mehmet Pasha Mosque in the centre of Silivri. It is a mosque whose historical texture is wonderfully preserved. There is also a small cash-only business inside, but it is not generally preferred by women. In Turkish culture, maybe you know how it is. The only difference from one of the coffee houses where men over a certain age chat is that it is an open area.

When we went a little straight from here and then turned left, we came across the seaside. Which I must say was great as always.

Since we were not the only ones who wanted to make the most of this clear and beautiful weather by taking a walk, I could not take many photos. It is not something I like very much when people appear in my photos, but I will talk about an exception in a moment and I will also talk about the reason why I can share it with you.

I waited a little bit for people to move away from the place so that I could take photos, but they increased instead of decreasing. Of course, we met the mother of one of my primary school friends and while we were chatting, we didn't realise that the time had passed without us noticing.

As we continued on our way, I was convinced that the people would not diminish and I thought of taking photos from a little higher up and this wonderful view appeared.

I really like the coast of Silivri in a different way. I hope you will have a chance to visit one day. You can meet all your needs and requests from the cafes and teahouses along the whole coast without having to bring any chairs, tables or anything else. I should only mention that; cash is valid in teahouses. Credit card or debit card is not accepted.

Now it's time for my exception. The sainthood of this sunset above was visited by an uncle who is a native of Silivri. Although I was very hesitant at first, I couldn't resist and took a photo of the sweet uncle. Of course, he noticed while I was taking the photo and I approached him by showing my phone. He had such a sweet Thracian accent that I can't tell you.

I didn't have the chance to chat much but after I got permission to use the photo, we continued on our way with my mum.

We continued our walk where we left off, enjoying the smell of the sea. When I felt tired, I told my mother that we should go back. As you know, illnesses and medicines were coming to time. She showed me the petunias, a flower that I took one last time with the wonderful work of Silivri Municipality and with my dear mother telling me "Beril, look, take a picture of this too!".

I noticed the Ataturk picture in the background of the petunia photo on the right, I really like it.

And from here on our walk with my mum ends. Actually, it was not a very tiring walk, but I was quite exhausted with the tiredness of my morning walks.

Thank you for reading this far. Take care everyone! And please don't forget that you are the only one of you. ✨

Hey hey heeyyy! Yine ben geldim. 😂 Dün akşam annemle çok sıkıldık. Boş zamanımızı dolduracak bir aktivite de aklımıza gelmedi açıkçası.

Fakat havanın güzel oluşu bende kocaman bir ampul yaktı demek istiyorum ama ülke travmaları hemen söndürdü onu. 😂 Aklıma İstanbul'un büyük ihtimalle mültecilerle kirlenmemiş tek sahiline gitmek geldi. Yani Silivri!

Babamın sağlığı çok da yerinde olmadığı için, kardeşimde işten yorgun argın geldiği için bize katılmadılar. Annemle birlikte sahilde yürüyüş yapalım dedik. Tabi bu onun için ucuza patlamayacaktı.

Yiyecek, atıştırmalık ya da ne derseniz, aralarında en sevdiğim birinci şey çikolatalı dondurma ikincisi ise brokoli. 3 top çikolatalı dondurmamı kaptım tabi ama sevincimden fotoğrafını çekmeyi unutmuşum. 🤦‍♀

Burası ilk durağımızdı ya da daha doğrusu benim fotoğrafını çekmeyi akıl edebildiğim ilk durak. 🤦‍♀ Yukarıdaki fotoğrafta aslında büyülendiğim kısım akasya ağacıydı. Ve çevresindeki ufak sarmaşıklar ki girişin diğer tarafı sarmaşıklarla kaplıydı, girişin taş dokusu o kadar güzel göründü ki fotoğrafla ölümsüzleştirmeden edemedim.

Burası Silivri merkezde bulunan Piri Mehmet Paşa Cami'nin girişlerinde birisi. Tarihi dokusu harika bir şekilde korunan bir cami. İçerisinde aynı zamanda sadece nakitle çalışan minik bir işletme de var ama genelde kadınların tercih ettiği bir yer değil. Kültürümüzü bilirsiniz. Belli bir yaş üzeri erkeklerin muhabbet ettiği kıraathanelerden birisinden tek farkı açık alan olması.

Buradan biraz düz ilerleyip sonrasında da sola döndüğümüzde karşımıza deniz kenarı çıktı. Ki söylemeliyim her zamanki gibi harikaydı.

Bu açık ve güzel havayı yürüyüş yaparak değerlendirmek isteyenler sadece biz olmadığımız için çok fazla fotoğraf çekemedim. İnsanların fotoğraflarımda çıkmaları çok da hoşlandığım bir şey değil fakat birazdan bir istisnadan bahsedeceğim ve sizinle paylaşabilmemin sebebinden de bahsedeceğim.

Biraz insanların etraftan çekilmesini bekledim fotoğraf çekebilmek için fakat azalmak yerine çoğaldılar. Tabi ufak ufak ilerlerken ilkokul arkadaşlarımdan birinin annesiyle de karşılaştık ve sohbet ederken zaman bir hayli ilerlemiş biz fark etmeden.

Yolumuza devam ederken insanların azalmayacağına kanaat getirip biraz daha yukarıdan fotoğraf çekmek aklıma geldi ve bence harika olan bu manzara ortaya çıktı.

Silivri'nin sahilini bir başka seviyorum gerçekten. Umarım bir gün ziyaret etme şansınız olur. Herhangi bir sandalye, masa veya başka bir şey getirmenize gerek kalmadan bütün sahil boyu olan kafe ve çay bahçelerinden bütün ihtiyaç ve isteklerinizi karşılayabilirsiniz. Sadece şunu belirtmeliyim ki; çay bahçelerinde nakit geçerli. Kredi kartı veya başka bir kart kabul edilmiyor.

Şimdi sıra geldi istisnama. Yukarıdaki bu gün batımının azizliği Silivri'nin yerlisi olan bir amcama uğradı. Başlangıçta çok çekimser kalsam da dayanamadım ve tatlı amcanın fotoğrafını çektim. Tabi ben fotoğrafı çekerken fark etti ve telefonumu göstererek yanına yaklaştım. O kadar tatlı bir Trakya şivesi vardı ki amcamın anlatamam size.

Çok fazla sohbet etme şansım olmadı fakat fotoğrafı kullanabileceğime dair iznimi aldıktan sonra annemle yolumuza devam ettik.

Deniz kokusunun tadını çıkararak yürüyüşümüze kaldığımız yerden devam ettik. Yorulduğumu hissedince anneme artık geri dönmemiz gerektiğimizi söyledim. Malum hastalıklar, ilaçların zamanı geliyordu. Son bir kez Silivri Belediyesi'nin harika çalışmalarıyla ve canım annemin bana "Beril bak bunu da çek!" demesiyle çektiğim bir çiçek olan petunyaları gösterdi.

Sağ taraftaki petunyalı fotoğrafın arka planında olan Atatürk posterini fark ettim. Gerçekten çok hoşuma gitti.

Ve buradan itibaren de annemle olan yürüyüşümüz bitiyor. Yorgun argın eve vardım. Aslında çok yorucu bir yürüyüş olmadı ama sabah yürüyüşlerimin de verdiği yorgunlukla bir hayli bitkin düştüm.

Buraya kadar benimle olduğunuz için teşekkür ederim. Kendinize dikkat edin. Ve lütfen bu dünyada sizden başka bir tane daha olmadığını unutmayın.