Hello dear Hive family;
Today, I will talk about paragliding, which is one of the extreme sports that I believe makes you feel as free as birds and brings the adrenaline to the highest level.
This sport, which I experienced last year and dreamed of doing, is addicted to it, and there are many enthusiasts.
Selam sevgili Hive ailesi;
Bugün sizlerle kuşlar kadar özgür hissettiren, adrenalini en üst seviyeye taşıdığına inandığım extrem sporlardan biri olan yamaç paraşütünden bahsedeceğim.
Benim geçen yıl deneyimlediğim ve yapma hayali kurduğum bu sporun müptelasıda meraklısı da çok.
Although the idea of jumping off a cliff might seem daunting at first, my curiosity and excitement-seeking prompted me to give it a try. After making my decision, I researched the preferred places for paragliding.
There are people who practice this sport in many regions of Turkey.
However, the most popular of these were the jumps from Babadağ in Fethiye province of Turkey.
Bir yamaçtan atlama fikri ilk başta ürkütücü gelse de merakım ve heyecan arayışım beni bunu denemeye itmişti. Kararımı verdikten sonra yamaç paraşütü için tercih edilen yerleri araştırdım.
Bu sporu Türkiye’nin birçok bölgesinde gerçekleştirenler vardı.
Ama bunlardan en popüler olanı Türkiye’nin Fethiye ilinde bulunan Babadağ’dan yapılan atlayışlardı.
I convinced a friend of mine and even bought tickets to Fethiye. Now we were thinking about which company to sign with. Although there was not much difference between the wages, there was more than one organization company doing this job. We were looking for phone numbers we found. We were trying to find the most attractive one among them. Finally, we met with Serkan Bey, who appeared on Instagram.
The photos that Serkan shared with his other customers were far ahead of other people who did this job.
Bir arkadaşımı ikna etmiş, Fethiye’ye biletleri almıştım bile . Şimdi hangi şirket ile anlaşacağımızı düşünüyorduk. Ücretler arasında fazla bir fark olmasa da bu işi yapan birden fazla organizasyon şirketi vardı. Bulduğumuz telefon numaralarını arıyorduk. Aralarından en cazip olanı bulmaya çalışıyorduk. Son olarak Instagramda karşımıza çıkan Serkan Bey ile görüştük.
Serkan beyin diğer müşterileri ile paylaştığı fotoğraflar, bu işi yapan diğer kişilere göre açık ara öndeydi.
He said that we can choose packages with or without photographs for paragliding.
Is it okay to go back without taking a photo at a time like this?
Of course we asked for photos. Although this was a little more expensive, it would ensure that we never forget this moment as it is now.
When he offered to pick us up from where we left off, we accepted.
An amazing experience awaited us.
The weekend we went, the weather had surprised us and it rained. Not long after, we got a phone call. The caller was Serkan Bey's team. They said that there is no suitable weather condition for paragliding. They said that they would notify if the conditions were met and they closed it.
Yamaç paraşütü için fotoğraflı ve fotoğrafsız paket tercih edebileceğimizi söyledi.
Böyle bir anı yaşayıp ölümsüzleştirmemek mümkün mü?
Biz elbette fotoğraf istedik. Bu biraz daha pahalı olsa da şu an olduğu gibi bu anı hiç unutmamamızı sağlayacaktı.
Bunun dışında kaldığımız yerden alıp bırakmayı da teklif edince kayıtsız kalamadık ve kabul ettik.
Muhteşem bir deneyim bizi bekliyordu.
Gittiğimiz hafta sonu hava durumu bize sürpriz yapmış ve yağmur yağmıştı. Çok geçmeden telefonla arandık. Arayan Serkan Bey’in ekibiydi. Yamaç paraşütünün yapmak için uygun hava koşulu olmadığını söylediler. Şartlar sağlanırsa haber vereceklerini iletip kapatmıştılar.
We had reserved just one weekend for this adventure. We were going to spend the first day for this sport and the second day for a cultural trip to Fethiye.
Of course, when the situation was so uncertain, we could not act against the possibility of news. Our hope was that the weather would clear and we would make the flight today.
Of course, above all, it was necessary to make sure that the risks were minimized. In the next hour, our phone rang.
Bu macera için sadece bir hafta sonu ayırmıştık. İlk günü bu spora ikinci günü ise Fethiye için kültür gezisi yapmaya ayıracaktık.
Tabi durum böyle belirsiz olunca haber gelme olasılığına karşı hareket edemedik. Umudumuz havanın açması ve uçuşu bugün yapmaktı.
Tabi her şeyden öte risklerin minimuma indiğinden emin olmak gerekiyordu . İlerleyen saatlerde telefonumuz çaldı.
Seeing that it was still windy, we guessed the result.
Our paragliding adventure on Saturday has been cancelled.
They said we can do it tomorrow depending on the weather conditions.
Although we went by checking the weather, Fethiye used to make such surprises from time to time.
Havanın hala rüzgarlı olduğunu görünce sonucu tahmin ediyorduk.
Cumartesi olan uçuşumuz ne yazık ki ertelenmişti. Yarın hava şartlarına bağlı olarak yapabileceğimizi söylemiştiler.
Her ne kadar hava durumunu kontrol ederek gitmiş olsakta Fethiye zaman zaman böyle sürprizler yapabiliyormuş.
My only fear was to return without fulfilling my dream.
Since my friend was a little scared, this phone made him a little happy. But he wanted to experience it as much as I did. Instead of fear, we focused on thinking about the pleasure we would get.
Tek korkum hayalimi gerçekleştiremeden dönmekti.
Arkadaşım biraz korktuğu için bu telefon onu biraz mutlu bile etmişti. Tabi siz korkuyordu dediğime bakmayın o da en az benim kadar deneyimlemek istiyordu. Korkmak yerine alacağımız zevki düşünmeye odaklanmıştık.
And we woke up to beautiful weather on Sunday morning. Today we had no doubts. We would fly. Since there were many people in line, we contacted again for the time we wanted to take the flight during the day. We chose 14:00. They arrived at our place in a small school bus half an hour before the flight. There were 2 other people in the service besides us. The shuttle was going to the area used to jump from Babadağ. It took approximately 35-40 minutes for us to get to the flight area from where we were.
This road was very winding. At the same time, as the altitude increased, I started to feel nauseous and dizzy. One of the people who will accompany us on the plane gave us some information. One of them was that we shouldn't take our personal phones with us. And of course they asked us to follow the instructions given.
Ve pazar sabahı mis gibi bir havaya uyanmıştık. Bugün bir şüphemiz yoktu. Uçacaktık. Sırada birçok kişi olduğu için gün içinde uçuşu gerçekleştirmek istediğimiz saat için tekrar iletişime geçtik. Saat 14.00 seçmiştik. Uçuşa yarım saat kala küçük bir okul servisi ile kaldığımız yere gelmiştiler. Serviste bizim dışımızda 2 kişi daha vardı. Babadağ’dan atlamak için kullanılan alana doğru servis yola çıkmıştı. Bulunduğumuz yerden uçuş alanına gitmek yaklaşık 35-40 dakika sürmüştü.
Bu yol çok kavisliydi. Aynı zamanda rakım arttığı için midem bulanmaya, başım dönmeye başlamıştı. Uçuşta bize eşlik edecek kişilerden biri bize bazı bilgiler vermişti. Bunlardan biri şahsi telefonlarımızı yanımıza almamamız gerektiğiydi. Ve tabi verilen yönergelere uymamızı rica ettiler. Neyse ki yol bitmiş servisten inmiştik. Her birimiz bir deneyimli öğretmen ile uçuşu gerçekleştirecektik.
We got off the bus and walked a little. We were on a sloping area. In front of us is Babadag with its magnificent view.
I don't want to talk about height, but 2000 meters.
Soon we were going to put on the necessary equipment and prepare for the flight.
Before long, the parachutes were placed on the ground in an orderly manner (with the ropes straightened). We were also dressed in a belted vest with a thick layered seat. Although paragliding is done with two people (one of them is an experienced person), I should mention that it is comfortable during the flight. These equipments, which have a special mechanism, allow you to fly with pleasure.
And that moment had come.
I was going to fly with Serkan Bey. He told me to run when I say run.
I had to run and jump over the edge of the cliff from that sloping area we saw when we first arrived. I was surprised as if I didn't know that. I thought about how to do it. Even if I didn't run, we would have jumped somehow, but this meant that Serkan Bey had to carry my load. Moreover, our balance could be disturbed. Of course, these are what Serkan Bey said.
Servisten inip biraz yürümüştük Eğimli bir alandaydık. Karşımızda muhteşem manzarasıyla Babadağ.
Yükseklikten bahsetmek istemiyorum ama 2000 metre.
Birazdan gerekli ekipmanları kuşanıp uçuşa hazırlanacaktık.
Çok geçmeden paraşütler yere nizami bir şekilde (ipler düzeltilerek) serildi. Bize de ayrıca kalın tabakalı bir oturma yerine sahip kemerli bir yelek giydirildi. Yamaç paraşütü iki kişi ile (biri deneyimli kişi olmak üzere) yapılıyor olsa da uçuş esnasında konforlu olduğunu belirtmeliyim. Özel düzeneğe sahip bu ekipmanlar sizin keyifle uçmanızı sağlıyor.
Ve o an gelmişti.
Ben Serkan Bey ile uçacaktım. Bana koş edildiğinde koşmam gerektiğini söyledi.
İlk geldiğimizde gördüğümüz o eğimli alandan uçurumun kenarından koşmam ve atlamam gerekiyordu. Sanki bunu bilmiyormuş gibi şaşırdım. Nasıl yapacağımı düşündüm. Koşmasam da bir şekilde atlayacaktık ama bu Serkan Bey’in benim yükümü de taşıması demekti. Üstelik dengemiz bozulabilirdi. Tabi bunlar Serkan Bey’in söyledikleri.
A third person would support us from the outside. I observed it while assisting another flight. He was helping us by holding one corner of the parachute while we were running. So he was throwing.
When the preparation was complete, they put on their helmets and gave the command.
JUST RUN!
I just ran with my eyes closed.
Bizle beraber üçüncü bir kişi dışarıdan destek verecekti. Bir diğer uçuşa yardım ederken gözlemlemiştim. Biz koşarken paraşütün bir köşesinden tutup yardımcı oluyordu. Yani fırlatıyordu.
Hazırlık tamamlanınca kaskları takıp komutu verdiler.
KOŞ!
Gözlerim kapalı sadece koşmuştum.
We were floating in the air. It took a move to get into a sitting position. I stood up and sat on the hard floor below me.
Then I watched the view. Enjoyed the half hour flight. Everything was perfect, there was nothing to be afraid of. Soon I would have the pleasure of watching Ölüdeniz from an altitude of 2000 meters.
On the one hand, Mr. Serkan was taking my photos with a small action camera with a long handle. He suggested various poses and shot many videos and photos. Then he asked me if I wanted to take action. It encouraged me. What he was talking about was a backflip in the air. He did a somersault in the air, wondering if I would be nauseous. Then he admitted that he trusted me. He said he never took action against someone who was reluctant and afraid. We did 4-5 somersaults in the air. I remember screaming at one point, I guess that's what it was supposed to be.
Havada süzülüyorduk. Oturur vaziyete gelmek için bir hamle gerekiyordu. Altımdaki sert tabakaya doğru yükselip oturacaktım.
Sonra da manzarayı seyredip yarım saatlik uçuşun keyfini sürecektim. Öyle de oldu her şey mükemmeldi korkacak hiç bir şey olmamıştı benim için. Birazdan Ölüdeniz'i 2000 metre yükseklikten seyretmenin zevkine varacaktım.
Serkan Bey bir yandan uzunca sapı olan ufak aksiyon kamerası ile fotoğraflarımı çekiyordu. Çeşitli pozlar önererek birçok video ve fotoğraf çekmişti. Ardından bana aksiyon isteyip istemediğimi sordu hayır desem de beni cesaretlendirdi. Bahsettiği şey havada ters takla atmaktı. Midem bulanır mı diye düşünürken hızla bir dönüş gerçekleştirdi. Sonrasında benim ona güven verdiğimi itiraf etti tabi. İstemeyen ve korkan birine asla aksiyon denemeleri yapmıyormuş. Hızlı dönüşlerin sonunda havada 4-5 takla atmışız. Bir ara çığlık attığımı hatırlıyorum sanırım olması gereken de buydu.
We were approaching the end of a nice flight, plenty of adrenaline and a nice half-hour conversation. Serkan Bey lifted the camera and told me to put my helmet back on. We were going to the beach. He said it was simpler than jumping, it was easier to get up when he just said get up. I didn't want to fall and hurt myself. I was focused on the command. We landed safely. Everything was great for me.
I thought it would be useful to share this moment with you, and anyone who is interested in this sport like me can benefit from my experience.
Thank you for reading
See you in my next post.
Güzel bir uçuş, bolca adrenalin ve yarım saatlik güzel sohbetin sonuna yaklaşmıştık. Serkan Bey kamerayı kaldırarak kaskımı tekrar takmamı söyledi. Sahile iniş yapacaktık. Bunun atlamaktan daha basit olduğunu sadece ayağa kalk dediğinde kalkmamı söylemişti. Düşüp bir yerimi sakatlamak istemiyordum. Haliyle komuta odaklanmıştım. Sorunsuz bir şekilde inmiştik. Benim için her şey çok güzeldi.
Bu anı hem sizle paylaşmak hem de benim gibi bu spora meraklı olan varsa deneyimlerimden faydalanabilir diye düşündüm.
Okuduğunuz için teşekkür ederim
Bir sonraki yazımda görüşmek üzere.
