[ENG]
During each of our trips, we always have some unsatisfactory. Always after returning, it turns out that we could have devoted more time to a given place, that we could have looked into this corner, resigned from something, or changed the order of visited places. It also has its good sides, because we always want to go back to a given corner of the world and see something else, and this is probably a good solution, because according to nutritionists, the healthiest thing after a meal is a slight hunger. During our stay in Georgia, there was one place that we would pay more attention to if we could turn back time.
[PL]
Podczas każdego naszego wyjazdu zawsze mamy jakiś niedosyt. Zawsze po powrocie okazuje się, że danemu miejscu, mogliśmy poświecić więcej czasu, że mogliśmy zajrzeć jeszcze w ten zakątek, z czegoś zrezygnować, albo zmienić kolejność odwiedzanych miejsc. Ma to też swoje dobre strony, bo zawsze potem mamy chęć wrócenia w dany zakątek świata i zobaczenia czegoś jeszcze, a to chyba dobre rozwiązanie, bo przecież zdaniem dietetyków najzdrowiej po zakończonym posiłku najlepiej jest odczuwać delikatny głód. Podczas pobytu w Gruzji było takie jedno miejsce, któremu gdybyśmy tylko mogli cofnąć czas, poświecilibyśmy mu więcej uwagi.
[ENG]
The Juta Valley, as it was mentioned in the introduction, is located east of the military road, about 20 kilometers from the town of Stepantsminda. Getting there is not easy, because there are no regular public transport connections, and if you want to get there, you have to take a taxi or hitchhike in the cheaper version we chose. Hitchhiking was not easy, because Juta is visited almost exclusively by tourists, and because it is not a very popular place, there were not many cars. The road to Juta is of really poor quality, a narrow winding winding up a narrow river valley leads us higher and higher and squeezes tighter and tighter between two opposite mountain slopes. At the destination in the town of Juta, it turns out that an ordinary car cannot go any further, and even an off-roader could not cope, because the village with only fifteen or twenty houses was built in a place where it is impossible to go further. At this point, hikers have two options to continue along the Jutistkhali River valley towards the northeast, or as we did, head southeast and walk towards the extremely picturesque Chaukhi Peak. Trekking, at least in our performance, was very pleasant because the path was not very steep and the view was getting better with each step. And here is our mistake, which we made and which we regret to this day. Due to the lack of time after walking two or three kilometers, we took commemorative photos and returned to Juta, then we went to the Military Road and at this stage our adventure with the Caucasus ended.
[PL]
Dolina Juta bo o niej była mowa we wstępie, znajduje się na wschód od drogi wojennej w odległości około 20 kilometrów od miasteczka Stepancminda. Dotarcie do nie jest proste, bo nie kursują tam, żadne regularne połączenia komunikacji zbiorowej, a chcąc się tam dostać trzeba skorzystać z taksówki, lub w tańszej wersji na która my się zdecydowaliśmy, łapać stopa. Łapanie stopa nie było łatwe, bo do Juty podróżują niemal wyłącznie sami turyści, a ponieważ nie jest to bardzo popularne miejsce tych samochodów nie było zbyt wiele. Droga do Juty jest naprawdę kiepskiej jakości, wąska kręta wijąca się w górę wąskiej doliny rzecznej prowadzi nas coraz wyżej i coraz ciaśniej wciska się pomiędzy dwa przeciwległe zbocza górskie. U celu w miasteczku Juta okazuje się, że dalej już zwykły samochód nie da rady jechać, a nawet terenówka mogłoby sobie nie poradzić, bo licząca raptem piętnaście czy dwadzieścia domów wioska została wybudowana w miejscu, w którym dalej już się nie da. W tym miejscu piechurzy mają dwie możliwości iść dalej wzdłuż doliny rzeki Jutistkhali w kierunku północno wschodnim, lub tak jak my to zrobiliśmy skierować się na południowy wschód i iść w kierunku niezwykle malowniczego szczytu Chaukhi. Trekking, przynajmniej w naszym wykonaniu była bardzo przyjemny bo ścieżka niezbyt stromo pięła się do góry, a z każdym krokiem widok był coraz lepszy. No i tutaj pojawia się ten nasz błąd, który popełniliśmy i którego żałujemy aż do dzisiaj. Z uwagi na brak czasu po przejściu dwóch może trzech kilometrów, zrobiliśmy sobie pamiątkowe fotografie i wróciliśmy do Juty, później pojechaliśmy na Drogę Wojenną i na ten etap zakończyliśmy naszą przygodę z Kaukazem.
[ENG]
A few months later we met a friend in Poland who was also in Georgia and also ended up in the Juta Valley, but unlike us, he decided to make a bit more effort and decided to do the entire trekking from Juta to the village of Roshka located on the other side of the mountains. Listening to his account of the expedition, we felt very sorry that we did not decide to continue our journey while in Georgia. It turns out that there are two possibilities to walk 20 kilometers and reach the town of Roshka and leave the mountains from Roshka, or the second option is to go north, go around the Roshkakhorki mountain, which is 3562m above sea level, and return to Juta after 2-3 days of trekking. The views are amazing, the route is quite well maintained and not that demanding at all, but unfortunately we have to put it on our to-do list for the future.
[PL]
Kilka miesięcy później spotkaliśmy się w Polsce z kolegą który też był w Gruzji i też trafił do Doliny Juta, ale w przeciwieństwie do nas zdecydował się na nieco większy wysiłek i postanowił przejść cały trekking z Juty do położonej po drugiej stronie gór wioski Roshka. Słuchając jego relacji z wyprawy zrobiło nam się ogromnie żal, że wówczas będąc w Gruzji nie zdecydowaliśmy się na dalszą wędrówkę. Okazuje się że możliwości są dwie przejść 20 kilometrów i dojść do miasteczka Roshka i z Roshki wyjechać już z gór, lub druga opcja skierować się na północ, obejść górę Roshkakhorki liczącą 3562m nad poziomem morza i do 2 – 3 dniach trekkingu wrócić do Juty. Widoki są niesamowite, trasa jest dość dobrze utrzymana i wcale nie jest taka bardzo wymagająca, ale my niestety musimy zapisać ją sobie na liście rzeczy do zrobienia w przyszłości.
