Centrum Buenos Aires jest aleja 9 Lipca, centrum alei 9 lipca jest Plaza de la República, a centrum Plaza de la República jest najbardziej rozpowszechniony symbol miasta El Obelisco.
Zbudowany w 1936 roku, w 400 rocznicę osiedlenia się pierwszych hiszpańskich osadników w Río de la Pata. Wysoki na 67 metrów z podstawą w kształcie kwadratu o wymiarach 7x7m.
Obelisk jako główna wizytówka Buenos Aires stał się miejscem licznych happeningów i wydarzeń artystycznych, ale także miejscem do wyrażania swoich poglądów politycznych przez pospolitych wandali. Wandali chcących popisać sprayem cos po obelisku udało się powstrzymać władzom miasta poprzez budowę wysokiego na kilka metrów ogrodzenia wokół obelisku, ale na aktywistów miejskich lub polityków chcących wyrazić cos poprzez przyozdobienie obelisku rady nie ma. Tak więc obelisk był już wielką flagą niemiecką, włoską, hiszpańską, meksykańską i można tak wymieniać liczne kraje, był także na niego założony gigantyczny kondom, a ostatnio dla uczczenia pamięci najbardziej znanego Argentyńczyka Diego Maradonie został na nim wyświetlony portret piłkarza.
Jedna z metamorfoz, które spotkały obelisk szczególnie mnie zainteresowała otóż obelisk został zamieniony w gigantyczny ołówek, a to po to aby upamiętnić 30. rocznicę Nocy Ołówków.
16 września 1976 roku w miejscowości La Plata ( mieście sąsiadującym z Buenos Aires ) doszło do serii porwań nieletnich uczniów szkól średnich. Wszyscy porwani uczniowie należeli do Związku Uczniów Liceów, który protestował przeciwko podwyżce cen biletów uczniowskich. Niewiarygodne wydaje mi się to jak bardzo brutalna musiała być argentyńska dyktatura skoro „komunistyczny przewrót w szkołach” zorganizowany przez 16 i 17 latków był tak poważnym problemem na który trzeba było tak ostro zareagować. Sprawa wyszła na jaw dopiero po 9 latach od dokonania porwań podczas sądu rozliczającego zbrodnie junty wojskowej. Łącznie porwanych zostało 10 uczniów i tylko trójka z porwanych ocalała, pozostali wciąż uznawani są za zaginionych.