Greetings, my fellow travelers!
I embarked on a three-day Aegean tour, moving a little away from the Mediterranean to explore the cultures of different regions in distant lands and learn about the mysterious stories of past history. During these three days, I created many travel itineraries. The time I had been waiting for to express the feelings I had been harboring within me—the desire to write—had finally arrived. My first stop was the ancient city of Tlos in Seydikemer.
Merhabalar Gezginci Dostlarım
Akdeniz'den biraz uzaklaşıp, uzak topraklarda değişik yörelerin kültürlerini benimsemek ve geçmiş tarihin gizemli hikayesini öğrenmek için üç günlük Ege turuna çıktım. Bu üç günlük süreçte, birçok gezi rotaları oluşturdum. İçimde hep yazma istediği biriken duygularım için beklediğim zaman gelmişti. Yaşadıklarımı yazıya dökmek için bulduğum bu zamanda ilk rota durağım, Seydikemer'de yer alan Tlos Antik Kent oldu.
On this Aegean tour, as the first rays of morning light left the coolness of Fethiye behind, I followed the winding road towards the mountains and arrived in Seydikemer district of Muğla. Located within the boundaries of Yakaköy, a village in the district, this ancient city is perhaps one of the oldest geographical areas in the Aegean. Tlos Ancient City, with its structures carved into the rocks, awaits discovery, like a silent city that tells the story of the past, revealing a life before my eyes. The winding roads from Seydikemer to Yakaköy, with their diverse natural landscapes that I hadn't seen much of before, filled me with excitement as they drew me closer to the past. As the sun's rays filtered through the pine trees and led me towards the small houses built into the rocks on the hillside, Tlos Ancient City appeared before me.
Çıktığım bu Ege turunda, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Fethiye'nin serinliğini ardıma alarak dağlara doğru kıvrılan yolu takip ederek, Muğla'nın Seydikemer ilçesine geldim. İlçeye bağlı olan Yakaköy sınırları içinde yer alan bu kent belkide Ege'nin en eski coğrafyalarından biridir. Tlos Antik Kenti, kayalara işlenmiş yapılarıyla, geçmişin hikayesini anlatan, adete bir yaşamı gözler önüne seren sessiz bir kent gibi keşfedilmeyi bekliyor. Seydikemer'den Yakaköy'e giderken vırajlı ve kıvrımlı yollarda çok fazla göremediğim farklı doğa, beni geçmişe yaklaştırırken heyecanlanıyordum. Çam ağaçlarının arasından süzülen güneş ışınları, beni yamaca doğru kayaların içinde kurulan küçük evlere götürdüğünde, Tlos Antik Kenti karşıma çıkmıştı.
To visit the city, which is situated on a hillside, we needed to buy tickets at the ticket office. We purchased two tickets for 150 Turkish Lira, the price set by the Ministry of Culture. Those with a Museum Card can enter for free. After passing through the ticket office, we started exploring the city by walking along a path made of wooden planks. The city had two main sections: the theater and stadium area, and the Acropolis, which is considered the center of the ancient city of Tlos.
Yamaca konumlandırılmış olan kenti gezebilmek için, gişeden bilet almamız gerekiyordu. Kültür Bakanlığının belirlemiş olduğu 150 Türk Lirasıyla iki kişilik bilet aldık. Müzekartı olanlar buradan ücretsiz olarak geçebiliyorlar. Gişeden geçtikten sonra, ahşap tahtalardan yapılmış yol üstünde yürüyerek, kenti gezmeye başladık. Kentin iki ana bölümü vardı. Tiyatro ve stadyum alanıyla, Akropol adı verilen Tlos Antik Kentin merkezi kabul edilen alanıydı.
As we climbed the slope, I saw three or four sarcophagus stones scattered around the lower part of the rocks. Reading the information panel about the history of the ancient city of Tlos, I learned that it was one of the important settlements of the Lycian Civilization, distinguished by its defensible mountainous structure and its commanding position overlooking the Eşen Valley. In Hellenic mythology, its founder is believed to be "Tloos," one of the four sons of Tremillus and Praksidike. It is also believed that the name Tlos comes from Tloos.
Yamaca doğru çıktığımızda kayaların alt bölümünde etrafta dağınık halde bulunan üç dört lahit taşlarının olduğunu görüyorum. Tlos Antik Kentin geçmiş tarihini bilgilendirme panosundan okuduğumda, savunmaya elverişli dağlık yapısı Eşen Vadisine hakim konumuyla öne çıkan Likya Medeniyetlerinin önemli yerleşim merkezlerinden biri olduğunu öğreniyorum. Hellen mitoslarında kurucusu Tremillus ile Praksidike'nin dört oğlundan biri olan "Tloos" olduğu kabul edilmektedir. Ayrıca Tlos ismimin Tloos'dan geldiğine de inanılmaktadır.
One of the most striking and beautiful features of the ancient city of Tlos is the powerful reflection of the tombs carved into the rocks. Looking at the rocks, the subtle brown and yellow hues reveal the past. Upon closer inspection, it becomes clear that the carvings, created by human hands, were made in a regular pattern. The dark tones within the carvings seem like structures defying the passage of time. Imagine: on one side, rock masses that have remained unchanged for thousands of years, and on the other, inscriptions showing the traces and touches of human life carved into the rock... The people who lived here in the past struggled with nature to create a living space for themselves.
Tlos Antik Kenti'nin en çarpıcı ve en güzel yapılarından biri, kayalara oyulmuş mezarların güçlü bir şekilde yansıtılıyor olmasıdır. Kayalara baktığımızda taşların üzerindeki hafif kahverengi ve sarı renk tonları geçmişteki zamanı gözler önüne seriyor. Kayaları yakından incelediğimde insan eliyle oluşturulmuş oyukların düzenli bir şekilde yapıldığı anlaşılıyor. Oyukların içinde oluşmuş karanlık tonlar ise, geçmişe meydan okumaya çalışan yapılar gibi duruyor. Düşünsenize bir tarafta binlerce yıldır hiç değişmeden duran kaya kütleleri, diğer yandan ise kayanın içinde işlenmiş olan insan izlerini ve dokunuşlarını gösteren yazılar... Burada geçmişte yaşamış olan insanlar doğayla mücadele ederek kendilerine bir yaşam alanı oluşturmaya çalışmışlar.
The city's location on a gentle slope made exploring it challenging. We tried to enter the rock-cut structures from beginning to end. The columns and carvings of the rectangular structures, in particular, reflected the architectural style of that era. Upon closer inspection, none of them appeared to be simple carvings. They were all planned and systematically constructed, revealing the skill and craftsmanship required. The carved rocks resemble structures marking the entrance and exit of a house. Some are small, some large; perhaps this difference was created to distinguish people based on their social status. The presence of sarcophagi in front of these carvings is very strange. People were able to create their living spaces close by even after death. Some of the carvings also resemble earthen houses, appearing as safe and warm homes built within the earth.
Kentin hafif yamaç üstünde kurulmuş olması, gezmemizi de zorlaştırıyordu. Bşaştan sona kadar oyulmuş kayaların içine girmeye çalıştık. Özellikle dikdörtgen şeklindeki yapıların sütunları ve oyuluş şekilleri o dönemin mimari anlayışını yansıtıyordu. Dikkatli bakıldığında hiçbiri basit bir oyuk gibi durmuyor. Hepsi planlı ve düzenli bir şekilde yapılmış, ustalık ve beceri gerektiren yapılar olduğunu fark ediliyor. Oyulmuş kayalar tıpkı bir evin kapısı, penceresi ve eve giriş alanını gösteren yapılara benziyor. Bazıları küçük bazıları büyük belkide bu fark insanların statü gereği birbirinden ayrılmak için yapılmış olabilir. Bu oyukların önünde lahit taşlarının olması çok garip. İnsanlar öldükten sonra bile yaşam alanlarını yakın yerlere yapabiliyorlar. Bazı oyuklar toprak evlere de benziyor. Toprağın içinde oluşturulmuş gayet güvenli ve sıcak bir yuva gibi görünüyor.
Behind these carved rocks lies a wide, flat grassy area. Here, a central building structure seems to have taken the city under its wings. Its high elevation and the fact that it is a sheltered structure from all sides show how important this geography is. Although the stones of the city's defense and administrative center, called the Acropolis, are ruined, we can understand that it resembled an inner citadel surrounded by walls. The colorful plants and grasses blooming on the ground around the structure, although slightly drooping from the rain, make this city look very beautiful. Unfortunately, we also get caught in the rain while exploring the city.
Bu oyulmuş kayaların arkasında geniş ve düz bir çimenlik alan var. Burada ayrı olarak merkez bir bina yapısı şehri kanatları altına almış gibi görünüyor. Yüksekte oluşu ve her bölgeden korunaklı bir yapının olması buranın ne kadar da önemli bir coğrafya olduğunu gösteriyor. Akropol adı verilen şehrin savunma ve idari merkezinin taşları yıkılmış olsa da surlarla çevrilmiş bir iç kale görünümünde olduğunu anlayabiliyoruz. Yapının etrafında toprağın üstünde açan renkli bitkiler ve otlar, yağmurdan biraz boyunlarını bükmüş olsa da bu kenti çok güzel gösteriyor. Şansımıza ketti gezerken yağmuru da yakalanıyoruz.
The stadium, located within the ancient city of Antin, covers a very large area. Looking down at the stadium from above, the view is beautiful. From this vantage point, we can understand the extensive social and sporting activities of the city and the structures within this vast area that offer clues about people's lives. I don't think this was just a sports area. There are some ruined structures next to the stadium. Perhaps this area contained a social space that attempts to tell us about daily life in the ancient period.
Antin Kentin içinde yer alan stadyum çok geniş ve büyük bir alanı kaplıyor. Yukardan stadyuma baktığımızda manzara çok güzel görünüyor. Bakıldığında kentin sosyal ve sportif faaliyetlerinin ne kadar çok yapıldığını ve bu geniş alanda insanların yaşamına dair ipuçları veren yapılar olduğunu anlayabiliyoruz. Buranın sadece bir spor alanı olduğunu düşünmüyorum. Burada stadyumun yanında yıkılmış bazı yapılar var. Burası belkide Antik dönemin günlük yaşamını bizlere anlatmaya çalışan sosyal bir alanı içeriyor.
The city's most striking feature is its tombstones and dwellings carved into the rocks. The structures, affected by the seasons, have taken on a completely different appearance. The natural, weathered state of the carvings is particularly noteworthy. The fact that the tombs and dwellings remain standing despite rain, wind, and heat demonstrates the durability of the structures and the robustness of the techniques used. Small green plants and colorful flowers clinging to the crevices of the rocks further enhance the beauty of these structures.
Kentin dikkat çekici yönü, kayalara oyulmuş mezar taşları ve barınma yerleridir. Mevsimlerden etkilenen yapılar bambaşka bir hal almışlar. Oyukların doğal ve aşınmış halleri özellikle dikkat çekiyor. Yağmura, rüzgara ve sıcaklıklara rağmen mezarların ve barınma yerlerin hala ayakta olması yapıların dayanıklığını ve kullanılan tekniğin sağlamlığını da gösteriyor. Kayaların aralarına tutunan küçük yeşil bitkiler ve renkli çiçekler yapıların güzelliklerini daha da ortaya koymuşlar.
As we explored the city, the rain intensified. We tried to walk quickly down the slope towards the ticket office. Looking back as I left after this rainy trip, I realized I hadn't just seen traces of past life here. I had also witnessed how peacefully people lived in harmony with nature and how much importance they placed on their work.
Kenti gezerken yağmur daha da hızlandı. Yamaçtan hızlı adımlarla gişenin olduğu noktaya doğru yürümeye çalıştık. Yağmurlu bir geziden ayrılırken geriye dönüp baktığımda, burada sadece geçmiş yaşamın izlerini görmedim. Aynı zamanda insanların yaşama dair doğayla nasıl barşık bir halde olduklarını ve yaptıkları işlere ne kadar önem verdiklerini de görmüş oldum.