(9pics) I was circling around the teapot when that pesticide truck showed up again!
I just recently figured out what this thing actually does. So apparently, they have to dilute the pesticide with water. That’s why they always come here—because there’s a high-pressure water tap right by the teapot.
But here’s the weird part:
First, he pours the water into a saucer to “cool it down” (I know, right?! — okay, I’m joking, but he really does pour it into a saucer). Then, with his hose thingy, he pumps it back into his tank!
Still no idea why he doesn’t just skip the saucer step. Seems... unnecessary.
Anyway—today something new happened!
For the first time in my one year and a bit of this “sporty amusement park lifestyle,” someone actually gave me a task!
(Well, except for that one time I babysat a worker’s phone so it wouldn’t get stolen while it was charging.)
So, Mr. Pesticide Guy, standing all proud next to his spray hole, called out to me:
“Hey, man! How long are you gonna be here?”
I said, “About an hour and a half.”
He goes, “Could you please turn off the tap once the saucer fills up?” Then he gave me a full tutorial on how the tap works and exactly how high the water should go.
I agreed, he left.
Twenty-five minutes later I suddenly heard… Niagara Falls.
Turns out—the saucer was tilted! One side was higher, so it looked fine even though it was overflowing. I’d been staring right at it the whole time, completely clueless!
I jumped over, shut it off, and a minute later Mr. Pesticide came back.
He thanked me, I apologized for wasting some water, and he said, “Ahhh, no problem at aaaaall!” —like it's absolutely normal to waste water here. Then he went right back to his hose-and-hole business.
Later, I went to the design club. Not one of my favorite days, but decent overall. One of the women brought her son, Sami.
He even modeled twice—basically just sitting there playing on his phone.
But Sami was only “Sami” while he was quietly gaming.
After that, he turned into SAAAMIIIIIIII!
Everyone kept telling him "how cute you are!", handing him paper and pens, showering him with attention—until he started climbing walls and telling his mom, “be careful about your scarf!”
Chaos. Absolute chaos.
(October 22 — Wednesday, 30 Mehr)
Original content written in Persian by me.
Translated into English with ChatGPT.
All ideas, Persian text & photos are mine.
[Farsi]
(۹ع) داشتم دور قوری دور میزدم که باز این ماشین سمپاشی اومد! من به تازگی متوجه شدم که این چیکار میکنه! اینا باید سم رو با آب رقیق کنن، اینجوریه که میاد اینجا چون کنار قوری آب پرفشاری هست، اما...
این اول باید آب رو بریزه توی نعلبکی تا خنک بشه (فک کن! نه بابا دارم شوخی میکنم، ولی واقعاً میریزه توی نعلبکی) بعد با خرطومش (!) پمپش میکنه داخل شکمش! (هنوز نفهمیدم چرا مرحلهی نعلبکی رو حذف نمیکنه، چه کاریه؟!)
حالا امروز چی شد؟! امروز برای اولین بار بعد از این یکسال و خوردی زندگی ورزشی در شهربازی (!) یه کاری بهم محول شد! (البته به بار دیگه هم مواظب شدم که گوشی توی شارژ یه کارگری رو دزد نبره!) خلاصه آقای سمپاش که خیلی فاتحانه وایساده بود کنار سوراخ سم منو صدا زد که "آقا شما تا چند دقیقه اینجا هستین؟" گفتم یک ساعت و نیم...
گفت "میشه این نعلبکی که پر شد شیر آب رو ببندی؟" و بهم آموزش داد که شیر چجوری بسته میشه و آب تا کجا باید بیاد. منم قبول کردم. رفت و بیست و پنج دقیقه بعد من یهو دیدم صدای آبشار میاد! و تازه اونجا فهمیدم این نعلبکی کجه! یعنی یه روش بلندتر بود و نشون نمیداد که داره سرریز میکنه و من همونجا رو همهش میپاییدم!
دیگه سریع پریدم بستمش و یک دقیقه بعد آقای سمپاش اومد و تشکر کرد و منم عذرخواهی کردم که یه مقدارش هدر رفت که گفت "ای این یه ذره طوری نیییی!" و همون ماجرای خرطوم و سوراخ و... رو پیش گرفت.
(5)
عصر هم رفتم کلوپ طراحی که از اون روزهای دلخواهم نبود، ولی درکل خوب بود. یکی از خانمها پسرش سامی رو آورده بود. دوبار هم مدل شد، توی همون وضعیت بازی با گوشی. ولی سامی فقط تا زمانی سامی بود که داشت با گوشی بازی میکرد، بعدش دیگه شد سااااامییییع...!
از بس که بچهها گفتن چقدر نازه و کاغذ قلم بهش دادن و بهش توجه نشون دادن که آخرش از در و دیوار بالا میرفت و به مامانش میگفت روسری تو بکش پایین و یه اوضاعی خلاصه!
(۳۰ مهر، ۲۲ اکتبر، چهارشنبه)
Today’s Strava flashbacks:
One year ago: 4 photos — the fences hadn’t been painted yet, that cat was still alive, and I’d just landed a drawing gig.
https://www.strava.com/activities/12718631083
Two years ago: 18 photos — they’d just mud-plastered the Fatemieh wall, and Mandel came to the grassy loop to break his walking record.
https://www.strava.com/activities/10086734161
Three years ago:
12 photos — went with Nasim to write “Freedom.”
12 photos — went with Qoorpashm to a calligraphy exhibition; Dad was there explaining stuff.
I think it’s a special date, actually — they’re holding the same exhibition again this year, and maybe last year too.
https://www.strava.com/activities/7999570560
https://www.strava.com/activities/8003246200
Four years ago:
No photos. No idea what was even going on that day.
https://www.strava.com/activities/6148668065
یادآوری استراواعی امروز :
فعالیت پارسال مثل امروز (۴عکس، نردهها هنوز رنگ نشده بودن، اون گربه هم هنوز زنده بود، یه سفارش طراحی هم گرفته بودم)
https://www.strava.com/activities/12718631083
فعالیت دوسال پیش مثل امروز (۱۸عکس، تازه دیوار فاطمیه رو کاهگل کرده بودن، مندل اومد لوپ چمنی رکورد پیادهرویشو زد)
https://www.strava.com/activities/10086734161
فعالیتهای سهسال پیش مثل امروز (۱۲عکس، با نسیم رفتیم نوشتیم آزادی) (۱۲ع، با قورپشم رفتیم نمایشگاه خوشنویسی، بابا هم بود توضیحات لازم رو داد، گمونم یه تاریخ خاصیه، چون امسال هم میخوان نمایشگاه بذارن، گمونم پارسال هم بود)
https://www.strava.com/activities/7999570560
https://www.strava.com/activities/8003246200
فعالیت چهارسال پیش مثل امروز (بدون عکس، اصلاً نمیدونم ماجرا چی بوده)
https://www.strava.com/activities/6148668065