Druga część wyspiarskiej sagi, która skradła, skradła, skradła moje serce.
The second part of the island saga that stole, stole, stole my heart.
Poruszająca kontynuacja nominowanych do Międzynarodowej Nagrody Bookera Niewidzialnych.
Życie mieszkańca wyspy to szukanie. (…) Oczy mieszkańca wyspy szukają bez względu na to, czym zajmują się głowa i ręce, niezaznające spokoju spojrzenie krąży po wyspach i morzu, zahacza o każdą najmniejszą zmianę, rejestruje najdrobniejsze znaki, dostrzega wiosnę jeszcze przed jej przyjściem i śnieg, zanim ten namaluje białymi pociągnięciami rowy i dołki, widzi śmierć zwierząt, zanim umrą, i upadek dzieci, zanim się przewrócą, widzi też niewidzialną rybę w morzu pod rojem białych skrzydeł; wzrok to bijące serce mieszkańca wyspy.
Ingrid na wyspie Barrøy żyje zupełnie sama. Ale nawet tu dosięga ją trauma wojny, gdy morze wyrzuca na brzeg kolejne ciała z zatopionego niemieckiego statku. Jej dojmującą samotność przerwie pojawienie się na wyspie ocalałego żołnierza, który jednak nie mówi po niemiecku…
Białe morze to mistrzowsko napisana opowieść o wojnie, miłości i odkrywaniu własnej pamięci. Roy Jacobsen w charakterystycznym, oszczędnym stylu kreśli fascynujący portret niezwykle silnej kobiety.
src: https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4891445/biale-morze oraz okładka książki
A moving sequel to the International Booker Prize-nominated Invisibles.
The life of an islander is a search. (…) The eyes of an islander search no matter what their head and hands are doing, their restless gaze roams the islands and the sea, catching every slightest change, registering the tiniest signs, seeing spring before it arrives and snow before it paints the ditches and holes with white strokes, seeing the death of animals before they die and the fall of children before they fall, and seeing the invisible fish in the sea under a swarm of white wings; their gaze is the beating heart of an islander.
Ingrid lives completely alone on the island of Barrøy. But even here the trauma of war reaches her as more bodies wash ashore from a sunken German ship. Her overwhelming loneliness is interrupted by the appearance on the island of a surviving soldier, who, however, does not speak German…
The White Sea is a masterfully written story about war, love and the discovery of one’s own memory. In his distinctive, understated style, Roy Jacobsen paints a fascinating portrait of an incredibly strong woman.
src: https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4891445/biale-morze and book cover
O ile w pierwszej części pisałam, że niewiele się tam działo (a zarazem działo bardzo dużo), tak tu dzieje się ogromnie dużo, przy czym - przez znaczną część powieści Ingrid na wyspie Barroy jest sama. Jest dramat, jest rozpacz, jest strach, jest miłość, jest tęsknota.
While in the first part I wrote that not much happened there (and at the same time a lot happened), here a great deal happens, and for a large part of the novel Ingrid is alone on Barroy Island. There is drama, despair, fear, love, and longing.
Jest ludzkie dobro i bezinteresowna pomoc, jest ludzka podłość i zaniedbanie. A to wszystko w tym surowym i pięknym klimacie.
There is human goodness and selfless help, there is human meanness and neglect. And all this in this harsh and beautiful climate.
Moja ocena? 13/10!
My rating? 13/10!