We refer to social stigma in health as the negative link between a person or group of individuals who share certain qualities and medical conditions. In an outbreak, some people put a stigma and discriminate against people and treated them separately. Some people faced a loss of status due to a perceived relationship with a disease. People and their families received poor treatment due to stigmatizing what happened to them. People who do not have the ailment but in one way or another connected to the disease may receive poor treatment from the community. It is due to stigmatizing their relationship to the disease. We saw how the current COVID-19 pandemic put social stigma and discrimination towards people of specific ethnic backgrounds and those suspected of being infected with the virus.
Our society has a stifle response to stigma and fear of contagious diseases. What works is instilling trust in our trustworthy health services and guidance. We need to demonstrate empathy for the affected and understand the disease itself to implement an effective measure to curve the disease spread. We need to stop stigmatizing the unfortunate situation that we are experiencing. By these, we can protect our families and those with the disease.
We should not be too vulgar with our words used to discuss coronavirus disease. It may have a negative connotation for some people, fueling stigmatizing sentiments. They can reinforce negative stereotypes or beliefs about the condition, promote incorrect relationships between the disease and other causes, promote dread, and dehumanize those who suffer from it. We may cause people to refuse to be screened, tested, or quarantined. Aside from these, media can influence how people treat people with COVID-19 or those suspected of having the novel coronavirus (COVID-19).
Three major factors contribute to the level of stigma associated with COVID-19. First and foremost, it is a novel disease that we do not fully comprehend. Next, we are frequently afraid of what we do not know and understand. Finally, it is all too easy to identify that anxiety with others. The public is confused, anxious, and afraid. Regrettably, these elements are also contributing to the spread of damaging stereotypes.
Several forms of stigma and prejudice have been documented worldwide during the current COVID-19 pandemic, primarily directed towards people of Asian descent, individuals who have traveled internationally, and frontline health workers. In reaction to stigmatization and discrimination against frontline healthcare providers, our government suggested and adopted new safety rules and legislation in the Philippines. As a result, ending stigma, discrimination, and other types of harsh treatment of our frontline health workers is critical. They aren't the virus.
Stigma can destroy social cohesion and lead to group social isolation, which may contribute to a situation in which the virus is more likely to spread rather than less likely to spread. It can lead to more health issues and make containing a disease epidemic more difficult. We saw that the pandemic overwhelms our current public health. We should at least stop the stigma in our frontline healthcare workers. They are on the frontlines and risking their lives due to exposures to the patient so that we can curve the pandemic. Some worked on disadvantaged salaries and lack of personal protective equipment (PPE). They don't need the stigmatization. What they need is support and help from the community.
According to research, health workers faced stigma and discrimination as they go to work or even at their homes. There are reports of them attacked for the sole reason of being connected to the patients. Some have spread through social media, with many experiencing eviction, mocking, and harassment even at their employers and boarding houses. They need psychosocial and psychological support. Indeed, our health workers have also wounded healers. They must also care for themselves.
Our government established laws and ordinances to fight against the stigmatization of health workers and the people with COVID-19. Metro Manila enacted an Anti-COVID-19 Discrimination Ordinance of 2020 (City Ordinance No. 8624) to prohibits harassment or discrimination against the front liners and people with COVID-19. As a result, all 17 cities and municipalities in Metro Manila banned stigma, discrimination, or harm against health workers and patients suspected of having COVID-19. The COVID-19 pandemic's range and severity indicate that it poses a public health danger. Again, ending stigma, discrimination, and other types of harsh treatment of our frontline health workers is critical.
Governments, residents, the media, significant influencers, and communities must all work together to reduce and eliminate the stigma associated with Chinese and Asian people in general. In the aftermath of the new coronavirus pandemic, we must all be cautious and vigilant when communicating on social media and other platforms, displaying supportive behaviors (COVID-19). How we relay information to the public about COVID-19 is crucial in inspiring people to help combat the disease while avoiding the spread of fear and stigma.
It is necessary to create an environment, which the sickness and its consequences may be freely, honestly, and effectively discussed and addressed. The COVID-19 pandemic does not discriminate against anyone. It is not an Asian issue, nor is it a European or even an American. It's a global issue that affects all of us, and we should work together in finding solutions for ourselves, our neighbors, and the international community. As a result, we need to unite in the fight against COVID-19. To construct a just and humane society in the new normal and the future, we must vow to work together.
Illustration by Kateryna Chernetska/heart.org, from WHO, and by Jawahir Al-Naimi/Al Jazeera
***
In Filipino Language
Tinutukoy namin ang panlipunang stigma sa kalusugan bilang negatibong konekcyon sa pagitan ng isang tao o pangkat ng mga indibidwal na nagbabahagi ng ilang mga katangian at kondisyong medikal. Sa isang pagsiklab, ang ilang mga tao ay naglagay ng mantsa at nagtatangi sa mga tao at magkahiwalay na tinatrato sila. Ang ilang mga tao ay naharap sa isang pagkawala ng katayuan dahil sa isang pinaghihinalaang relasyon sa isang sakit. Ang mga tao at ang kanilang pamilya ay nakatanggap ng hindi magandang paggamot dahil sa pag-stigmatis sa nangyari sa kanila. Ang mga taong walang karamdaman ngunit sa isang paraan o iba pang konektado sa sakit ay maaaring makatanggap ng hindi magagandang paggamot mula sa pamayanan. Ito ay dahil sa pag-stigmatize ng kanilang kaugnayan sa sakit. Nakita namin kung paano ang kasalukuyang pandamdam ng COVID-19 na naglagay ng panlipunang mantsa at diskriminasyon sa mga taong may tukoy na pinagmulan ng etniko at mga hinihinalang nahawahan ng virus.
Ang aming lipunan ay may mahigpit na tugon sa mantsa at takot sa mga nakakahawang sakit. Ang gumagana ay ang pagtatanim ng tiwala sa aming mapagkakatiwalaang mga serbisyong pangkalusugan at patnubay. Kailangan nating ipakita ang pakikiramay para sa mga apektado at maunawaan ang sakit mismo upang magpatupad ng isang mabisang hakbang upang ma-curve ang pagkalat ng sakit. Kailangan nating ihinto ang stigmatizing ng kapus-palad na sitwasyon na nararanasan natin. Sa pamamagitan nito, mapoprotektahan natin ang ating mga pamilya at ang mga may karamdaman.
Hindi tayo dapat maging masyadong bulgar sa ating mga salitang ginamit upang talakayin ang sakit na coronavirus. Maaari itong magkaroon ng isang negatibong konotasyon para sa ilang mga tao, na nagpapalakas ng mga stigmatizing na damdamin. Maaari nilang mapalakas ang mga negatibong stereotype o paniniwala tungkol sa kondisyon, magsulong ng mga maling relasyon sa pagitan ng sakit at iba pang mga sanhi, magsulong ng pangamba, at gawing di makatao ang mga nagdurusa dito. Maaari nating maging sanhi ang mga tao na tumanggi na mai-screen, masuri, o ma-quarantine. Bukod sa mga ito, maaaring maimpluwensyahan ng media kung paano tratuhin ang mga tao sa COVID-19 o sa mga hinihinalang mayroong novel coronavirus (COVID-19).
Tatlong pangunahing kadahilanan ang nag-aambag sa antas ng stigma na nauugnay sa COVID-19. Una at pinakamahalaga, ito ay isang sakit na nobela na hindi natin lubos na nauunawaan. Susunod, madalas tayong natatakot sa hindi natin alam at nauunawaan. Panghuli, napakadali upang makilala ang pagkabalisa sa iba. Ang publiko ay nalilito, nag-aalala, at natatakot. Nakalulungkot, ang mga elementong ito ay nag-aambag din sa pagkalat ng nakakapinsalang mga stereotype.
Maraming uri ng stigma at prejudice ang naitala sa buong mundo habang kasalukuyang COVID-19 pandemya, na pangunahin na nakadirekta sa mga taong may lahi sa Asyano, mga indibidwal na naglakbay nang internasyonal, at mga frontline health workers. Bilang reaksyon ng stigmatization at diskriminasyon laban sa mga tagapagbigay ng pangangalagang pangkalusugan, ang aming pamahalaan ay nagmungkahi at nagpatibay ng mga bagong panuntunan sa kaligtasan at batas sa Pilipinas. Bilang isang resulta, ang pagtatapos sa mantsa, diskriminasyon, at iba pang mga uri ng malupit na paggamot ng aming mga frontline health workers ay kritikal. Hindi sila ang virus.
Maaaring sirain ng Stigma ang pagkakaisa sa lipunan at humantong sa paghihiwalay ng pangkat na panlipunan, na maaaring mag-ambag sa isang sitwasyon kung saan mas malamang na kumalat ang virus kaysa mas malamang na kumalat. Maaari itong humantong sa maraming mga isyu sa kalusugan at gawing mas mahirap ang naglalaman ng isang epidemya sa sakit. Nakita namin na ang pandemya ay sumasakop sa aming kasalukuyang kalusugan sa publiko. Dapat nating itigil kahit papaano ang mantsa sa aming mga frontline na manggagawa sa pangangalaga ng kalusugan. Nasa harap ang mga ito at ipagsapalaran ang kanilang buhay dahil sa mga pagkakalantad sa pasyente upang maipagsama natin ang pandemya. Ang ilan ay nagtrabaho sa mga hindi pinansiyal na suweldo at kawalan ng personal na proteksiyon na kagamitan (PPE). Hindi nila kailangan ang stigmatization. Ang kailangan nila ay suporta at tulong mula sa pamayanan.
Ayon sa pananaliksik, ang mga manggagawa sa kalusugan ay nahaharap sa mantsa at diskriminasyon sa kanilang pagpunta sa trabaho o kahit sa kanilang mga tahanan. May mga ulat sa kanila na inatake para sa nag-iisang dahilan ng pagkakakonekta sa mga pasyente. Ang ilan ay kumalat sa pamamagitan ng social media, na may maraming nakakaranas ng pagpapaalis, pangungutya, at panliligalig kahit sa kanilang mga employer at boarding house. Kailangan nila ng psychosocial at sikolohikal na suporta. Sa katunayan, ang aming mga manggagawa sa kalusugan ay mayroon ding mga sugatang manggagamot. Dapat din nilang alagaan ang kanilang sarili.
Ang aming pamahalaan ay nagtaguyod ng mga batas at ordenansa upang labanan laban sa stigmatization ng mga manggagawa sa kalusugan at mga mamamayan na may COVID-19. Nagpatupad ang Metro Manila ng isang Anti-COVID-19 Discrimination Ordinance ng 2020 (City Ordinance No. 8624) upang pagbawalan ang panliligalig o diskriminasyon laban sa mga front liner at mga taong may COVID-19. Dahil dito, ipinagbawal ng lahat ng 17 lungsod at munisipalidad sa Metro Manila ang stigma, diskriminasyon, o pinsala laban sa mga manggagawa sa kalusugan at mga pasyenteng hinihinalang mayroong COVID-19. Ang saklaw at kalubhaan ng COVID-19 pandemya ay nagpapahiwatig na nagdudulot ito ng isang panganib sa kalusugan sa publiko. Muli, ang pagtatapos sa mantsa, diskriminasyon, at iba pang mga uri ng malupit na paggamot ng aming mga frontline health workers ay kritikal.
Kinakailangan upang lumikha ng isang kapaligiran, kung saan ang karamdaman at mga kahihinatnan nito ay maaaring malaya, matapat, at mabisang napag-usapan at matugunan. Ang COVID-19 pandemya ay hindi nagtatangi sa sinuman. Hindi ito isang isyu sa Asya, ni ito ay isang European o kahit isang Amerikano. Ito ay isang pandaigdigang isyu na nakakaapekto sa ating lahat, at dapat tayong magtulungan sa paghahanap ng mga solusyon para sa ating sarili, ating mga kapitbahay, at ang pamayanang internasyonal. Bilang isang resulta, kailangan nating magkaisa sa paglaban sa COVID-19. Upang mabuo ang isang makatarungan at makataong lipunan sa bagong normal at hinaharap, dapat tayong manumpa na magtulungan.
Mga Guhit ni Kateryna Chernetska/heart.org, WHO, at Jawahir Al-Naimi/Al Jazeera