This is my entry for #dailypetphotography hosted by 
I noticed that there were a few cars parking by the pond. They cane to feed the pigeons and chickens. I guess these are the local people who came jogging and walking in the temple in the evening regularly. They have become friendly with these birds and started to feed them. The other animals such as temple dogs and cats also have their own fan-clubs.
หลายสัปดาห์ก่อนเราต้องไปงานที่วัดหนึ่งที่เราไม่เคยไปมาก่อน วัดนี้อยู่ไกลจากศูนย์กลางของกรุงเทพฯมาก เราใช้เวลาเดินทางเกือบสองชั่วโมง วัดนี้มีพื้นที่หลายสิบไร่และมีสระนํ้าขนาดใหญ่ด้วย ต้นไม้ขนาดใหญ่เรียงรายอยู่ด้านกุฎิสงฆ์ที่สร้างเหมือนในวัดป่าตามต่างจังหวัด ที่น่าแปลกใจคือ วัดนี้มีนกพิราบจำนวนมากและมีไก่เกินร้อยตัว เดินไปไหนก็เจอแม่ไก่และลูกไก่เดินกันเกะกะตามใจตัวเอง โดยไม่เกรงกลัวคนหรือรถยนต์เลย รถต้องจอดให้ครอบครัวไก่เดินข้ามถนนด้วย เราเห็นคนมาจอดรถเพื่อเดินและวิ่งออกกำลังกายตอนเย็น แล้วบางคนก็เอาอาหารมาเลี้ยงนกและไก่ แม้แต่แมวและสุนัขในวัดก็มีแฟนคลับของตัวเอง สัตว์เหล่านี้อยู่ในวัดอย่างสบายใจเหมือนเป็นบ้านตัวเอง
The atmosphere was very pleasant as there were so many trees and animals making it seemed more like waking in the countryside. I noticed that the older chickens helped looking after the young chicks; they moved in a loose pack probably for security. These hens were mostly white in colour, except the males’s feathers seemed more colourful. A hen with two tiny chicks was being accosted by her partner without any warning. This caused quite a commotion which pushed one of the tiny chick to tumble down onto the road. The mother hen was trying to run away while the chick tried unsuccessfully several times to jump back on the footpath.
เราเดินเล่นเพลินมาก บรรยากาศดีมีต้นไม้ใหญ่ มีสระน้ำและลมพัดมาเป็นระยะ เราสังเกตเห็นไก่ที่นี่สวยดีมีขนสีขาวส่วนใหญ่ แต่ไก่ตัวผู้มีขนหลายสีปนอยู่บ้าง พวกไก่ตัวพี่ก็ช่วยแม่ไก่ดูแลลูกไก่ตัวเล็กที่พึ่งเกิดใหม่ เรากำลังสบายใจเดินดูไก่ ก็มีไก่ตัวผู้เกิดหื่นขึ้นมาตรงเข้าประชิดแม่ไก่ที่กำลังเลี้ยงลูกอยู่ ทำให้เกิดความตื่นตกใจกระเจิงกันไปหมด ลูกไก่ตัวหนึ่งก็พลัดตกลงไปที่ถนน มันก็ร้องเรียกให้แม่ช่วยเพราะมันกระโดดขึ้นมาไม่ได้ แม่ไก่ก็หนีไก่ตัวผู้และทะเลาะกัน เราก็เลยต้องเข้าไปช่วยลูกไก่ แต่มันกลัวเรามาก มันวิ่งหนีเราตลอดเราก็ต้องพบายามตะครุบลูกไก่ให้เบามือที่สุด เพราะไม่อยากทำให้มันชํ้าตาย เราต้องพยายามอยู่เกือบห้านาที เราก็ตักลูกไก่ขึ้นมาที่ทางเดินได้ แต่ตอนนั้นที่เรามีลูกไก่ในมือนั้น มันส่งเสียงดังมาก แม่ไก่ก็บินมาตีเราด้วยปีกสองข้าง พร้อมต่อว่าเราดังมาก ไก่ตัวผู้ก็รีบวิ่งมาแระชิดเรา เรามองหน้ามัน มันก็ตะโกนบอกเราให้อย่าทำร้ายไก่ เสียงไก่ร้องดัง ทำให้บรรดาเพื่อนๆของมันพาพรรคพวกมาเสริมทัพกันเต็มพื้นที่ ทำให้เราประทับใจมากในความสามัคคี และ ความรักของแม่ไก่ที่มีต่อลูกของมัน มันตีเราสุดแรง ปีกมันมีพลังมากมีกล้ามเนื้อเป็นมัด เราก็โชคดีมากที่ไม่โดนไก่จิกหน้าจิกผม เรานับถือความกล้าของแม่ไก่และพ่อไก่ ที่กล้ามาสู่กับเราที่ตัวใหญ่กว่าและมีแรงมากกว่ามันด้วย ถ้าเป็นคนอื่นพวกไก่บางตัวอาจเป็นไก่ปิ้งก็ได้ แล้วเราเดินก็ทางกลับด้วยความสบายใจมาก
So, I had to help the tiny chick to get back to her mother. But the chick was so afraid of me crouching by the road trying to catch her. It took me almost five minutes as she never stop running up and down. I had to be very gentle as I did not want to squeeze or hurt the ting chick. As soon as I got the chick in my hand, the mother hen flew to hit my arm with both of her wings. She yelled very loud into my face; she did not understand that I was helping her little baby to get back to her. Then, the father charged towards me and scolded at me with angry voice. Suddenly, several pigeons flew towards me with three more muscular male chickens came to protect their friends.
I was so glad the two chicks were together with their mother and father at the back of a ring of pigeons’ protection. Another muscular male acting like a body guard approached me and told me to go away.
The mother hen really commanded my respect for her love for her baby and her courage for daring to attack a much bigger person than her. The other birds rushed to help and made a ring of defense for the hen’s family. I could hardly believe that these birds acted very much like a community of like-minded people. I walked happily to the bus stop while looking at a nice sunset.
Wishing you peace, good health and prosperity.
Cheers.