Nocny autobus w Wietnamie / Night bus in Vietnam

PL

Sapa to bardzo turystyczna, górska miejscowość, leżąca na północ od Hanoi. Można dojechać autem, pociągiem lub autobusem. My wybraliśmy ostatnią opcję, czyli sławny "sleeping bus".

---

PL

Wyjazd był o 22.00 z Hanoi a na miejscu mieliśmy być o 4 rano. Nasz gospodarz w Sapie zaproponował, że możemy skorzystać z opcji wcześniejszego zameldowania (20$ za pokój ze śniadaniem). Po przeanalizowaniu plusów i minusów stwierdziliśmy, że się zdecydujemy na tę opcję. Fajnie będzie chwilę się przespać, wziąć prysznic i na spokojnie zabrać się za zwiedzanie.

---

PL

A wracając do autobusu, to bilety kupowałam z wyprzedzeniem przez stronę internetową 12go.asia. Minusem było to, że nie mogłam wybrać miejsc, a wszędzie czytałam, że najlepiej na dole. Wiedziałam, że nie chcę kupować biletów najtańszych, gdzie są 3 rzędy łóżek w autobusie, tylko zależało mi na osobnej kabinie. Nie wiedziałam, jakiego przewoźnika wybrać, bo jest tam ich cała masa, więc kierowałam się zdjęciami i opiniami. Ostatecznie zdecydowałam się na Green Sapa Bus. Za 2 bilety zapłaciłam 37,77 EUR. Oczywiście można było też taniej. Niestety nie było opcji z możliwością odwołania. Mając już pewne doświadczenie, to chyba bym zdecydowała się kupić bilety na miejscu, ponieważ ja lubię mieć swobodę w razie zmiany planów. Ale też lubię nie tracić czasu na organizowanie wszystkiego podczas wakacji.

---

PL

Przed odjazdem dostałam wiadomość na WhatsAppa, w której była podana lokalizacja odjazdu autobusu, trochę inna niż miałam podaną podczas zakupu biletu. Generalnie WhatsApp jest bardzo użyteczny do kontaktu zarówno z hotelami jak i przewoźnikami.

The bus itself and the journey are a unique experience. Unfortunately, we were assigned seats at the top.

PL

Przed wejściem do autobusu trzeba ściągnąć buty. Duży plecak poszedł do luku, mniejszy wzięłam ze sobą. Oczywiście czytałam wcześniej opowieści o tym, że klima w tych autobusach jest porządna, więc zabrałam bluzę, chustę, skarpetki. Na wyposażeniu był też koc. W moim odczuciu był czysty i uprany, bo też różnie opinie widziałam.

PL

Dostaliśmy butelkę wody i można było ładować telefon, co nie jest takie oczywiste. Na łóżku był też pas do przypięcia, więc na wszelki wypadek się przypięłam, żeby nie znaleźć się piętro niżej.

Czy da się spać? Da. Chociaż podczas tej podróży za dużo nie spałam. Po pierwsze byłam chyba za bardzo podekscytowana, po drugie podróż trwała za krótko, a po trzecie, to było jednak dość zimno pomimo kocyka. W autobusie nie było toalety, ale kierowca zatrzymał się na jakimś parkingu i można było skorzystać za drobną opłatą. Jak na mój gust to dość często się zatrzymywał, ale ponoć zabierał jeszcze po drodze jakieś pakunki. Wiadomo, nie można mieć pustych przebiegów. Nie mam pojęcia czy wszystkie kabiny były zajęte.

PL

Udało mi się w końcu zasnąć, ale w nocy obudził mnie dziwny dźwięk. Sprawdzam na telefonie, gdzie jesteśmy. Wyszło mi, że 17 km od miejsca docelowego, ale ponieważ kręta droga to jakaś godzina jazdy. No dobra, tylko dlaczego stoimy tyle czasu i co to za dźwięk... Okazało się, że kierowca... uwaga, uwaga... mył autobus.

---

PL

Potem przespałam cały ten fragment podróży z zakrętami. Obudziłam się koło 4.30. Autobus stoi. Wszyscy śpią. Znowu sprawdzam lokalizację, wyszło, że jesteśmy w Sapie. Tylko dlaczego kierowca jak dojechał na miejsce, to nikogo o tym nie poinformował? Czy był tak uprzejmy i nie chciał nikogo budzić? Tylko, że my mieliśmy zapłacone za wygodne łóżko, więc najchętniej byśmy się tam jak najszybciej przenieśli. Obudziłam B i mówię, że jesteśmy na miejscu i wysiadamy. 

Wysiadamy. Tak, jasne. Tylko jak. Kierowcy nie ma, autobus zamknięty. Wszyscy śpią.

I tak stoimy przy tym pustym miejscu za kierownicą i zastanawiamy się, gdzie on poszedł. W tym samym czasie widzę, jak ktoś już wyciąga wszystkie bagaże z luku. Kierowca nie wiadomo gdzie. Wszyscy śpią.

Nagle, ktoś wstaje z łóżka na dolnym piętrze. Zaspany kierowca coś mamrocząc pod nosem otwiera w końcu drzwi. Wysiadamy, bierzemy bagaże. Wszyscy śpią.

Po powrocie do Polski czytałam gdzieś, że komuś też przytrafiła się taka sytuacja, że kierowca dojechał na miejsce i nikogo nie poinformował. Jakbym nie miała wykupionego wcześniejszego zameldowania, to pewnie byłoby mi to na rękę.

---

PL

Pierwsze co, to postanowiliśmy zamówić taksówkę przez Graba. W tym czasie już kilka osób zapytało się czy potrzebujemy taxi, a jedna pani czy potrzebujemy przewodnika na trekking.

"No, thank you". Jak się później okazało, było to najczęściej używane przez nas zdanie podczas naszego pobytu w Sapie.

***

---

View this post on TravelFeed for the best experience.