The championship songs still echo in my ears. The only thing better than the team you support winning a match is to finish the league as champion. What's better than one championship is to be champion 3 times in a row! Galatasaray has done it!
The Turkish league may look like a simple and unimportant league from afar, but it is a league with very different dynamics inside, where the teams you support lose points against teams you never expected. For example, Galatasaray failed to win against Kasımpaşa, who are currently 9th in the league, in two matches, both of which ended in draws. Moreover, in one of them Galatasaray was in a 3-0 winning position. That's why it's really hard to be champion in this league. And it is even harder to do it three times in a row. The last time this was achieved was exactly 25 years ago and it was Galatasaray again. I will first write something about the match in which Galatasaray became champion and then about the season in general.
After the league match against Trabzonspor, Galatasaray had a chance to declare the championship in the league match against Kayserispor. Everyone was aware that this match would not be easy because a few weeks ago Kayserispor managed to get points against Fenerbahçe with a lot of missing players. They showed how good a team they are in the first 20 minutes. Kayserispor even had a chance to take the lead in the 20th minute, but Muslera, who has not been great this year, made a good save as if to give them a farewell gift. Galatasaray then took control and scored two goals in a row to lead 2-0 at half-time. It was now very difficult to turn back. It was a very balanced game in the second half. Neither team had many chances, but in the dying minutes Alvaro Morata won a penalty and everyone cheered for Muslera to take it. Muslera, with the support of the fans, managed to score even though he took a bad shot. This is not Muslera's first goal. He scored another penalty goal 12-13 years ago. I will give him a bracket in the season review. Nothing very exciting happened after that goal. Galatasaray won the match 3-0.
Being champion three years in a row also fosters a culture of celebration. When you become champion for the first time, the celebrations are random, but now Galatasaray knows exactly how to celebrate. We had a great celebration after the match. All the players had a lot of fun. Especially Osimhen, the star of the match and the season, was the star of the celebrations.
Talking about the season, everyone on social media is calling it the Osimhen season. They are absolutely right. Victor Osimhen, despite being one of the biggest stars in the world from the moment he joined the team, fought with everything he had and became the star of the season. Not only with his goals, but especially at a time when Galatasaray was playing poorly, he brought the team to its feet and put the opposition defense under extreme pressure with random balls forward. Fernando Muslera has been the goalkeeper of Galatasaray for 14 seasons, an incredible 14 seasons. When he came to Galatasaray, I was just a kid, in my youth and now in my adulthood, he was always in goal and always gave me confidence. I wouldn't say he has performed well this season, but can I be angry with him for that? No. He has given us so much. We are talking about a footballer who won 19 trophies in his 14-year career. He won almost 1.5 trophies every year. This is a record and I don't think it will be broken again, maybe in 100 years. On the other hand, this year Mertens is also saying goodbye to Galatasaray. He was in the team for 3 years and Galatasaray won the championship 3 times while he played. People sometimes don't like him, but I think he is a unique player in terms of pressing and game intelligence. You don't expect such an old player to run for 90 minutes, do you?
The technical team has also done a good job this season. Being champion three years in a row is not easy for a manager. And dealing with the egos of so many star players is even more difficult. There was a time when Galatasaray's forward line consisted of Batshuayi, Victor Osimhen and Mauro Icardi. It's close to impossible to keep all three of these star strikers happy at the same time. Okan Buruk has always been a manager who finds solutions. He was also very good at convincing actors to play different roles. I think he has won everyone's appreciation by getting good contributions from local players every year. The only problem with him is his very poor performance in European cups. With this squad, Galatasaray should have at least made it to the quarterfinals of the UEFA Europa League. I think the only goal will be to somehow get out of the group stage of the Champions League next season. If he fails this time too, and if he starts to get bad results in the league, unfortunately he could be sent off.
Anyway, this post has been long enough. I hope someone has read this far and had fun. Take care and see you in the next posts!
TR
Şampiyonluk şarkıları hala kulaklarımda yankılanıyor. Desteklediğiniz takımın maç kazanmasından daha güzel olan bir şey varsa o da ligi şampiyon olarak bitirmesidir. Bir şampiyonluktan daha iyi olan şey ise üst üste tam 3 defa şampiyon olmaktır! Galatasaray bunu başardı!
Türkiye ligi uzaktan basit ve önemsiz bir lig gibi görünse de içeride çok farklı dinamikleri olan asla beklemediğiniz takımlara karşı desteklediğiniz takımların puan kaybettiği bir ligdir. Örneğin Galatasaray şu anda ligde 9. sırada olan Kasımpaşa'ya karşı iki maçta da galibiyet alamadı ve iki maç da berabere bitti. Üstelik bir tanesinde Galatasaray 3-0 galip pozisyondaydı. Bu yüzden bu ligde şampiyon olmak gerçekten çok zor. Üstelik bunu üst üste üç defa yapmak daha da zor. Bu en son başarıldığında tam 25 yıl önceydi ve onu başaran yine Galatasaray'dı. Önce Galatasaray'ın şampiyon olduğu maçla ve sonra sezon geneliyle ilgili bir şeyler yazacağım.
Trabzonspor ile oynanan lig maçından sonra ligdeki Kayserispor maçında Galatasaray'ın şampiyonluğu ilan etme şansı vardı. Herkes bu maçın kolay olmayacağının farkındaydı çünkü birkaç hafta önce Kayserispor bir sürü eksik futbolcusuyla Fenerbahçe'ye karşı puan almayı başardı. Ne kadar iyi bir takım olduklarını ilk 20 dakikada gösterdiler. Hatta tam 20. dakikada Kayserispor onları öne geçirecek bir pozisyon buldu ama bu yıl harika bir performans göstermeyen Muslera, sanki bir elveda hediyesi verircesine güzel bir kurtarış yaptı. Sonrasında Galatasaray ipleri eline aldı ve üst üste iki gol atarak devreyi 2-0 önde tamamladı. Artık geri dönüş çok zordu. İkinci yarıda çok dengeli bir oyun oldu. İki takım da çok fazla pozisyon buldu denemez ancak son dakikalara doğru Alvaro Morata bir penaltı kazandı ve penaltıyı Muslera'nın kullanması için herkes tezahürat yaptı. Muslera taraftarın desteğiyle kötü bir vuruş yapsa da gol atmayı başardı. Bu Muslera'nın ilk golü değil. Bundan 12-13 yıl önce bir penaltı golü daha atmıştı. Kendisine sezon değerlendirmesinde bir parantez açacağım. Bu golün ardından çok heyecan verici bir şey olmadı. Galatasaray maçı 3-0 kazandı.
Üst üste üç yıl şampiyon olmak kutlama kültürünü de geliştiriyor. İlk defa şampiyon olduğunuzda kutlama rastgele oluyor ancak artık Galatasaray nasıl kutlayacağını çok iyi biliyor. Maçtan sonra mükemmel bir kutlama izledik. Bütün futbolcular çok eğlendi. Özellikle maçın ve sezonun yıldızı Osimhen kutlamaların da başrolündeydi.
Sezona dair konuşacak olursak, bu sezonu sosyal medyada herkes Osimhen sezonu olarak adlandırıyor. Kesinlikle haklılar. Victor Osimhen, takıma katıldığı ilk andan beri dünyanın en büyük yıldızlarından biri olmasına rağmen her şeyiyle mücadele etti ve sezonun yıldızı oldu. Sadece attığı gollerle değil, özellikle Galatasaray'ın kötü oynadığı bir dönemde takımı ayağa kaldırdı ve rastgele ileri vurulan topların hepsinde rakip savunmayı aşırı zorladı. Fernando Muslera tam 14 sezondur Galatasaray'ın kalesini koruyor ve bu inanılmaz bir süre. O Galatasaray'a geldiğinde ben daha bir çocuktum, gençliğimde ve şimdi yetişkinliğimde kalede hep o vardı ve hep güven verdi. Bu sezon iyi bir performans sergilediğini söyleyemem ama bundan dolayı ona kızabilir miyim? Hayır. Bize çok fazla şey yaşattı. 14 yıllık kariyerinde tam 19 kupa kazanmış bir futbolcudan bahsediyoruz. Her yıl neredeyse 1.5 kupa kazanmış. Bu bir rekor ve bir daha kırılabileceğini zannetmiyorum. Belki 100 yıl sonra olabilir. Öte yandan bu yıl Mertens de Galatasaray'a veda ediyor. 3 yıl boyunca takımdaydı ve onun oynadığı süreçte Galatasaray 3 defa şampiyon oldu. İnsanlar bazen beğenmese de ben hem pres olarak hem de oyun zekası olarak eşsiz bir oyuncu olduğunu düşünüyorum. Bu kadar yaşlı bir oyuncudan 90 dakika koşmasını beklemiyorsunuz değil mi?
Teknik ekip de bu sezon iyi bir iş çıkardı. Üst üste üç yıl şampiyon olmak bir teknik direktör için kolay bir şey değil. Üstelik bu kadar çok yıldız oyuncunun egosuyla uğraşmak daha da zor. Bir dönem Galatasaray'ın forvet hattı Batshuayi, Victor Osimhen ve Mauro Icardi'ydi. Bu üç yıldız santraforun hepsini aynı anda mutlu etmek imkansıza yakın bir şey. Okan Buruk her zaman çözüm bulan bir teknik direktör oldu. Oyuncuları farklı rollere ikna etme konusunda da çok başarılıydı. Her yıl yerli oyunculardan iyi katkılar almasıyla da herkesin takdirini kazandı diye düşünüyorum. Kendisiyle ilgili tek problem Avrupa kupalarında gösterdiği çok zayıf performans. Galatasaray bu kadrosuyla en azından UEFA Avrupa liginde çeyrek final oynayabilmeliydi. Önümüzdeki sezon Şampiyonlar liginde grup aşamasından bir şekilde çıkmak tek hedef olacaktır diye düşünüyorum. Bu kez de başarısız olursa, üstelik ligde de kötü sonuçlar almaya başlarsa maalesef takımdan gönderilebilir.
Her neyse, bu gönderi yeterince uzun oldu. Umarım buraya kadar okuyan birileri vardır ve eğlenmiştir. Kendinize iyi bakın ve bir sonraki gönderilerde görüşmek üzere!