Podczas wycieczki na grecki ląd miałam okazję zwiedzić bardzo specyficzne muzeum.
Muzeum historii Grecji, znane również jako Muzeum figur woskowych, to muzeum prywatne, założone przez artystę rzeźbiarza Pavlosa Vrelli.
Zadziwiające jest, że artysta sam zaprojektował cały obiekt i sam go zrealizował. Kupił ziemię, wybudował budynek i przystosował jego wnętrze według swojego projektu a potem wykonał wszystkie figury woskowe i umieścił je w odpowiedniej scenerii.
Budynek muzealny położony jest w parku na wzgórzu i jego widok z zewnątrz nie ma nic wspólnego z wewnętrznym wystrojem. Ponieważ celem artysty było uwiecznienie scen z historii Grecji , zwiedzając muzeum cały czas znajdujemy się w grotach i wilgotnych lochach, bo tam ukrywali się lub byli więzieni bohaterowie.
Trudno wyobrazić sobie nakład pracy żeby cały obiekt zamienić w taką scenerię. Poruszaliśmy się wąskimi krętymi korytarzami i nawet wyczuwaliśmy wszechobecną wilgoć lochów i grot. Naszą drogę oświetlały malutkie kaganki umieszczone na ścianach.
Figury woskowe odzwierciedlające greckich bohaterów znajdowały się w podświetlonych wnękach. Nie były to jednak tylko pojedyncze figury ale całe sceny historyczne.
Autor podzielił swoje muzeum na trzy etapy historii Grecji: przed rewolucją, rewolucja i czasy współczesne. Pod koniec zwiedzania odwiedzamy również jego warsztat pracy, gdzie znajduje się własna figura artysty.
Wszystkie figury są naturalnej wielkości i wyglądają bardzo naturalnie. Do wykonania twarzy i dłoni artysta wykorzystał wosk pszczeli, oczy figur są szklane a włosy sztuczne. Ubrania figur i wszelkie przedmioty dopełniające całości tych żywych obrazów, odzwierciedlają każdą epokę.
Godne podziwu są perfekcyjne wykonanie figur i dbałość o wszelkie szczegóły przedstawionych scen historycznych. Jestem pod wielkim wrażeniem tego miejsca i patriotyzmu artysty ale też jego wyobraźni i wielkiego talentu.
Ileż to pracy ale też znajomości historii, żeby odtworzyć każdy szczegół!
Ze względu na prawa autorskie nie można robić zdjęć obiektów muzealnych. Zachęcam Was jednak do odwiedzenia publicznych stron internetowych, gdzie można zobaczyć eksponaty i przeczytać całą ekscytującą historię powstania tego miejsca.
Nie ukrywam że atmosfera w muzeum była bardzo specyficzna ale zarazem przytłaczająca, zwłaszcza że artysta utrwalił również kilka krwawych scen z dbałością o szczegóły. Całość zrobiła na mnie wrażenie trochę podobne do wizyty w Oświęcimiu i chociaż na stronie muzeum jest informacja, że to miejsce jest odpowiednie dla dzieci, nie do końca się z tym zgadzam bo np. moi wnukowie wymazali ten punkt wycieczki z pamięci a inne dzieci różnie reagowały podczas zwiedzania.
Zostawiam linki które znalazłam, zajrzyjcie bo myślę że na prawdę warto.
Strona muzeum przetłumaczona na język polski
Zastrzeżone prawami autorskimi zdjęcia obiektów muzealnych można obejrzeć również w grafikach Google.
Pierwotnie opublikowano na Grecki Bazar Ewy. Blog na Hive napędzany przez dBlog.