I believe many animals I see around me or observe in zoos actually possess a wisdom deep within themselves. That's why I've chosen "Our Silent Teachers: Animals" as today's topic. They don't speak, they don't write, they don't explain, but their presence and movements tell us so much. Perhaps that's why understanding them requires more intuition than words.
Çevremde gördüğüm ya da hayvanat bahçesinde gözlemlediğim bir çok hayvanın aslında kendi içlerin derinliklerinde bir bilgelik taşıdıklarını düşünüyorum. O yüzden bugün ki başlığımı sessiz öğretmenlerimiz hayvanlar olarak belirledim. Konuşmuyorlar, yazmıyorlar, açıklama da yapmıyorlar, ama varlıklarıyla ve hareketleriyle bizlere çok şey anlatıyorlar. Belki de bu yüzden onları anlamak için kelimelerden çok sezgilere ihtiyaç var.
You must have seen it too. Walking through the neighborhood on a sunny day, watching a cat sit motionless for hours in the shade of a tree reminds me of the importance of patience and waiting. We, on the other hand, are constantly in a hurry to get somewhere. Animals, however, manage to stay in the moment. For them, time isn't a to-do list, but the beautiful feeling it evokes when they have it. This situation actually makes us question how quickly we consume life.
Mutlaka sizlerde görmüşsünüzdür. Güneşli bir günde mahallede yürürken bir ağacın gölgesinde bir kedinin saatlerce hiç kıpırdamadan durabilmesi bana sabırlı olmayı ve beklememiz gerektiğini hatırlatıyor. Bizler ise, sürekli olarak bir yerlere yetişme telaşı içindeyiz. Oysa hayvanlar anın içinde kalmayı başarıyorlar. Onlar için zaman, yapılacaklar listesi değil, kaldığı zamanda yaşattığı güzel hissiyattır. Aslında bu durum hayatı ne kadar da aceleyle tükettiğimizi sorgulamamıza neden oluyor.
Most of us know that dogs are more loyal and love unconditionally. Loving without expecting anything in return, bonding without harboring resentment – these are just a few of the best phrases used to describe them. These emotions, which even humans sometimes struggle with, are like a natural reflex in animals. Perhaps what makes their ability to remain loyal so special is precisely the lack of it in us.
Köpeklerin daha sadık ve koşulsuz sevdiklerini çoğumuz biliriz. Karşılık beklemeden sevmek, kırgınlık biriktirmeden bağlanmak, onları tarif ederken kullanılan en iyi cümlelerden sadece birkaçıdır. İnsanın kendi çevresinde bile zaman zaman zorlandığı bu duygular, hayvanlarda doğal bir refleks gibidir. Kimbilir belkide sadık kalabilmeyi bu kadar özel yapan şey, bizde eksik olmasıdır.
When we look up at the birds, we see how those who have been granted the title deed to freedom flap their wings in whichever direction they wish. The point isn't just their ability to fly; it's their ability to stop whenever they want, to go whenever they want. We, on the other hand, have often become individuals who force ourselves into cages when we long to escape. Because of our fears, habits, and expectations, we are unable to go anywhere or even move. The birds we see almost every day show us that freedom is an act of courage with every flap of their wings in the sky.
Kafamızı yukarı kaldırıp kuşlara baktığımızda özgürlüğün tapusu almış olan kuşların kanatlarını istediklere yöne doğru nasıl çırptıklarını görürüz. Mesele uçmaları değil elbette; istedikleri anda durabilmeleri, istedikleri anda gidebilmeleridir. Biz çoğu zaman çıkmak isteyipte kendimizi zorla kafesin içine sokan bireyler haline geldik. Korkularımızdan, alışkanlıklarımızdan ve beklentilerimizden dolayı bir yerlere gidemez ya da kıpıldayamaz haldeyiz. Nerdeyse her gün gördüğümüz kuşlar, gökyüzünde her kanat çırptığında özgürlüğün bir cesaret olduğunu bizlere gösteriyorlar.
Another thing I've noticed lately is the relationship animals have with nature... When you see an animal roaming in nature, pay attention; they don't act like they own nature. They simply make it clear that they are a part of nature. Neither more nor less... Their purpose is clear. By living only as much as they need, they don't disrupt the balance of nature. I wish we could adopt this simple yet powerful way of life...
Bir de benim son zamanlarda dikkat ettiğim şey ise, hayvanların doğayla kurdukları ilişki... Doğanın içinde gezinen bir hayvan gördüğünüzde dikkat edin, onlar doğanın sahibi gibi davranmazlar. Sadece doğanın bir parçacı olduklarını farl ettirirler. Ne bir fazla ne de bir eksik...Amaçları bellidir. İhtiyaçları kadar yaşayarak, doğanın dengesini bozmazlar. Bu basit ama güçlü yaşam biçimini keşke bizlerde uygulayabilsek...
In my opinion, animals are silently trying to show us many values that humans have forgotten, both in our environment and in nature. Perhaps we have much to learn from them. Protecting animals is, in fact, protecting ourselves and humanity.
Bana kalırsa hayvanlar, insanların unuttuğu birçok değeri sessizce çevremizde ve doğamızda bizlere göstermeye çalışıyor. Belki de bizim onlardan öğrenecek çok şeyimiz var. Hayvanları korumak, aslında kendimizi ve insanlığımızı korumaktır.