Ta decyzja dojrzewała we mnie od paru miesięcy i zawsze miałem jeszcze jakieś powody, żeby się wstrzymać. Aż wczoraj rano zobaczyłem ogłoszenie udostępnione przez 
W mieszkaniu ludzi, którzy od jakiegoś czasu go dokarmiali jest już pies i królik, więc kiedy poszukiwanie w sąsiedztwie potencjalnego właściciela zawiodło postanowili wykorzystać siłę Internetu.
Piątek akurat miałem luźniejszy, pojechałem więc do supermarketu po miski i żwirek, a kuwetę znalazłem za grosze na popularnym, scentralizowanym portalu z ogłoszeniami. Sztuczna inteligencja doradziła mi, które z moich roślin doniczkowych mogłyby zaszkodzić futrzakowi, przestawiłem je więc w niedostępne miejsca.
O 18stej przyjechała dziewczyna z Ledzin razem z transporterem. Kotek był nieśmiały tylko przez parę pierwszych minut, zaraz potem podszedł się przywitać i ochoczo zaczął badać teren. Od razu pokazał mi ile kurzu zebrałem pod łóżkiem i wyraził dezaprobatę wobec prania suszącego się na krzesłach. Bardzo szybko przyszedł się przytulać i już pierwszego dnia ugniatał mnie łapkami co jest ponoć w kociej mowie ciała oznaką dużego poczucia bezpieczeństwa.
Cierpliwie ustalamy sobie z kotkiem gdzie nie może wchodzić, i że lepiej żeby nie podgryzał żadnych roślin. Uczymy się, żeby najpierw w miseczce pojawiła się cała saszeta, a dopiero potem zacząć posiłek, jednak też jem dość szybko i byłbym hipokrytą gdybym był zbyt surowy. No i nic dziwnego, jak mały żył się na ulicy, to ma prawo być teraz nieco łapczywy. Obsługę kuwety rzeczywiście ma opanowaną i nie zrzuca żadnych rzeczy. Myślę, że się z kotkiem dogadamy.
Na weekend mam przerwę od drzwi, dopiero w poniedziałek wraca mój renowacyjny kompan. Tymczasem zamurowalem dziś dziurę w ścianie, która chyba miała w przeszłości służyć jako świetlik lub wentylacja do wychodka. Akurat zużyłem resztkę zaprawy z ostatniego murowania.
Pod wieczór zaliczyłem też dwie godziny na bieżni. W sumie moim największym problemem nie jest jakieś zmęczenie czy ból w mięśniach, a przeraźliwa nuda, szczególnie przy szybszym tempie, kiedy ciężko ogląda się coś na laptopie. Mimo wszystko, biorąc po uwagę uczucie po bieganiu to chyba warto. Muszę to sobie dobrze zapamiętać.
[ENG]
Here’s the English translation of your story:
This decision had been maturing in me for a few months, and I always had some reason to hold off. But yesterday morning, I saw a post shared by
The people who had been feeding him for a while already had a dog and a rabbit, so when attempts to find the potential owner in the neighborhood failed, they decided to harness the power of the Internet.
I happened to have a lighter Friday, so I went to the supermarket to buy some bowls and litter, and I found a litter box for a bargain on a popular, centralized classifieds site. Artificial intelligence helped me figure out which of my houseplants might be harmful to the little guy, so I moved them to places he couldn’t reach.
At 6 PM, a girl from Lędziny arrived with a carrier. The kitty was shy for only a few minutes, then quickly came over to say hello and eagerly began exploring the space. He immediately showed me how much dust had collected under the bed and expressed his disapproval of laundry drying on chairs. Very quickly, he came over for cuddles and was kneading me with his paws on the very first day—which is apparently a sign of strong feelings of safety in cat body language.
We’re patiently figuring out the boundaries—where he can’t go and that he probably shouldn’t nibble on the plants. We’re also learning that the whole pouch of food should go into the bowl before the meal starts, but I eat pretty fast too, and I’d be a hypocrite to be too strict. And hey, if he used to live on the street, he’s allowed to be a bit greedy now. He really does have the litter box figured out and hasn’t knocked anything over. I think we’ll get along just fine.
This weekend I’ve got a break from the doors—my renovation buddy won’t be back until Monday. In the meantime, I sealed up a hole in the wall today that probably used to be a skylight or a vent for an old outhouse. I used up the last of the mortar from my previous masonry.
In the evening, I also managed two hours on the treadmill. Honestly, my biggest issue isn’t fatigue or sore muscles—it’s the unbearable boredom, especially at faster speeds when it’s hard to watch anything on the laptop. Still, considering how I feel after running, I think it’s worth it. I need to make sure I remember that.
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
