Pojawienie się kota wprowadziło mi w otoczeniu mikro rewolucję. Po pierwsze nauczyłem się, że każde jedzenie musi być schowane. Chleb w worku? Nie ma mowy. Saszetka z cukrem? Przecież to super zabawka. Drożdżówki? A nuż któraś będzie z rybką. To akurat drobiazg.
Większym przedsięwzięciem było stworzenie w trybie przyspieszonym podwieszanej półki na kwiaty. Prokrastynowałem to już od kilku miesięcy i dopiero kotek o ogrodniczych ambicjach zmotywował mnie dostatecznie. Inna rzecz, że w końcu mam pewność, że toksyczne rośliny są poza zasięgiem futrzaka. Konstrukcja nie jest idealna i cztery punkty zaczepu dałyby większą stabilność, ale na razie może być.
Ostatnimi dniami pracowałem też na stworzeniem atrakcji dla kota. I to okazało się trudniejsze niż myślałem. Upcyclingowy koci tunel prowadzący do podniebnego punktu widokowego tuż pod sufitem nie dostał kociego atestu i wymaga pewnych usprawnień. Zgaduję, że tunel jest za mało stabilny i trochę zbyt płaski, prawdopodobnie druciane obręcze nadające kształt rozwiążą problem. A może wystarczyłoby podwiązać naprężoną żyłkę. Cóż, na razie przynajmniej przypomniałem sobie jak używa się maszyny do szycia.
Wczoraj byłem też na kontroli w szpitalu. Lekarz potrzebował twardych danych potwierdzających skuteczność terapii, a przy ostatniej wizycie byłem zbyt przeziębiony, żeby w ogóle wykonać spirometrię. Przez ostatnie przy miesiące codziennie badałem maksymalny przepływ powietrza w moim układzie oddechowym, siłę dmuchu. Dane spisywałem z dostateczną regularnością, a w poczekalni sztuczna inteligencja w moment wygenerowała mi wykres na podstawie zdjęcia kartki z danymi. Nie jest idealnie, ale jest dość dobrze na moje potrzeby. Future is now.
W międzyczasie z doskoku pomagam wciąż przy renowacji drzwi. Skrupulatnie usuwam starą farbę z ramy, podczas gdy kierownik robót Jan wgryza się szlifierką oscylacyjną w głębsze warstwy drewna w skrzydłach drzwi. Wrzucam jeszcze parę fotek z katowickich ulic.
[ENG]
The arrival of the cat triggered a mini-revolution in my surroundings. First of all, I learned that all food must be hidden. Bread in a bag? No way. A sugar packet? Obviously, that’s a great toy. Sweet buns? Maybe one of them has fish inside. Though, that’s just a minor issue.
A bigger undertaking was the accelerated creation of a hanging shelf for plants. I had been procrastinating on it for months, and only the little gardener kitty motivated me enough to get it done. On the bright side, I now know for sure that all toxic plants are out of the furball's reach. The construction isn't perfect, and four anchor points would give it more stability, but it'll do for now.
Recently, I’ve also been working on creating some entertainment for the cat. And that turned out to be harder than I expected. The upcycled cat tunnel leading to a sky-high observation deck just below the ceiling didn’t get the kitty’s seal of approval and needs some improvements. My guess is the tunnel is too unstable and a bit too flat—wire hoops to shape it properly might fix the issue. Or maybe simply tightening a fishing line would be enough. Either way, at least I got to refresh my sewing machine skills.
Yesterday I also had a check-up at the hospital. The doctor needed solid data to confirm the effectiveness of the therapy, and during the last visit, I was too sick to even perform spirometry. For the past three months, I’ve been measuring my peak airflow daily—my blowing strength. I recorded the data regularly enough, and while waiting in the hospital lobby, artificial intelligence instantly generated a chart based on a photo of my handwritten data. Not perfect, but good enough for my needs. Future is now.
In the meantime, I’ve also been helping here and there with door restoration. I’ve been carefully removing old paint from the frame, while the foreman Jan digs into the deeper layers of wood in the door panels with an oscillating sander. I'm also throwing in a few photos from the streets of Katowice.
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
