Mogło trochę popadać (wczoraj sprawdzałem na 5 prognozach), ale w sumie to padało tylko koło południa. Potem było bardzo ładnie. No i tak sobie jeździłem.
Najprzyjemniejsze dziś były rozmowy z konkurencją. Najpierw pogadaliśmy sobie z pomarańczową konkurencją, że w sumie dobrze, że w naszych firmach nie ma dostaw z McDonaldsa. A parę godzin później na światłach chwilę pogadałem z zieloną konkurencją. Pracowity kurier ze wschodnim akcentem na moje zdanie, że pomału już kończę bo lubię jeździć tak 5-6 godzin odpowiedział mi, że on lubi jeździć od 11 do 23. No i wtedy to są pieniądze! Odpowiedziałem.
Przygotowałem pięęęękną mapkę, z której jestem nieco dumny:
Tu wszystko widać jak na dłoni. Kolejne zlecenia, kolejne knajpki i przybliżone lokalizacje kolejnych klientów. Poniżej litania moich dzisiejszych zleceń:
Pierwsze zlecenie - spieszyłem się by je oddać klientom do pełnej godziny. Wtedy mi się to liczy jako nadgodziny (w zasadzie przedgodziny).
Drugie i trzecie bardzo wygodne, lokalne.
Czwarte nieprzyjemne bo kazało mi jechać do Wrzeszcza, ale jak po ogień. Z jedzeniem od razu miałem wracać na Przymorze. Tak się łapie opóźnienia, choćby nie wiem co człowiek robił.
Piąte zlecenie było opóźnione już na starcie. Zaintrygowało mnie miejsce bo lokalizacja knajpki to Hala Olivia, ale nazwa była zupełnie mi nie znana. Okazało się, że w dobie pandemii restauracje próbują jak mogą. Z resztą to nie tylko kwestia pandemii, ale po prostu marketing. I tak Ludovisko to teraz Zakręcone Słoiki, a Natka to The Dumplings. I tak z tym zakręconym słoikiem jechałem do Garnizonu. Tu trochę się naszukałem odpowiedniego adresu. Zmyliła mnie przyczepiona przez klienta pinezka na mapie. Była 100 metrów dalej niż powinna, a domów tam mnóstwo.
Szóste zlecenie fajne. Typowe zlecenie wrzeszczańskie. Taka można pracować.
Siódme trochę trwożliwe - do szpitala. Było to też zamówienie, które mi się nie podobało. Trudno było trafić na odpowiedni oddział - mimo, że klient wszystko dobrze zaznaczył to czasem GPS nie daje rady. Najgorsze dla mnie było to, że ten budynek w nowym skrzydle nie miał prawie żadnych tabliczek z nazwami (powyższe zdjęcie). Zamiast oddział urologii/ortopedii i dyżurki były puste okna i tabliczka "Blok operacyjny nr 1". Z klientem-lekarzem spotkaliśmy się na korytarzu.
Ósme to bumerang, czyli powrót do knajpki w której ledwo co byłem. Tym razem zlecenie korzystniejsze bo bliższe.
Dziewiąte nieprzyjemne bo znowu dość długi dojazd. Aplikacja mnie poganiała ("Odbiór za 2 minuty"). To też nieprzyjemne. Na szczęście kurs niedaleki i do stałego klienta.
Dziesiąte - lubię tę trasę po Dolnym Wrzeszczu.
Jedenaste - już myślałem o powrocie do domu, zlecenie do klienta, do którego trzeba dzwonić bo domofn mu nie działa. Już znam sytuację to wiem, że nie działa mu drugi domofon, a pierwszy daje radę.
Dwunaste - aplikacja znowu mnie poganiała, miałem być w knajpie w 3 minuty. Zlecenie przyjemne, krótkie. Miałem nadzieję na jeszcze jakieś zlecenie w stronę domu, wtedy bym skończył.
Trzynaste - no ale nie ma tak dobrze. Ostatnie zlecenie miałem dość daleko od domu. To oznacza powrót do domu około pół godziny. Nie ryzykowałem i wyłączyłem się z aplikacji. Kto wie może wysłało by mnie jeszcze dalej. Do domu starałem się wracać na azymut. Na tyle na ile się da.
