Jesteśmy dalej na ulicy Stefana Batorego w poprzedniej części mineliśmy Kwartał Weichmanna i idziemy w stronę ulicy Kolejowej.
Następny bohater nie jest imponujący, ale w naszej historii pojawia się nie bez przyczyny:
Willa Schüllera, Batorego 6
Jest to najstarszy zachowany budynek w całej dzielnicy. Został wybudowany
w 1873 r. wg projektu bytomskiego majstra budowlanego Alfonsa Kowollika
dla zarządcy kopalnianego Augusta Lissa. Po jego śmierci właścicielem domu została jego żona Marta Liss. Na terenie obecnego targowiska przy ul. Batorego znajdowały się zabudowania gospodarcze, które wynajmował spedytor mebli C. Kałuża (prowadził istniejącą w Bytomiu od 1840 r. spółkę „M. Simenauer Nachfolger”),
a następnie browar.
W 1912 r. willę nabył Guido Schüller, właściciel i dyrektor pobliskiego browaru „Vereinsbrauerei AG”, który gruntownie zmienił budynek w 1913 r., nadając mu jego obecny wygląd (m.in. dobudowano jedno piętro). Projekt przebudowy wykonał Eugen Walter, a prace prowadził pochodzący z Kleinfeldu mistrz murarski
F. E. Neumann. Browar został przejęty w 1928 r. przez koncern „Schultheiss-Patzenhofer AG”, zaś dalsze dzieje własności willi pozostają tajemnicze. W dokumentacji budowlanej jako właściciel występuje Eduard Gillis, kupiec i autor patentów na piły, natomiast księgi adresowe miasta Bytomia z 1927 r. i 1937 r. wymieniają Adolfa Gillisa, handlarza drewnem, który zmarł w 1936 r. Wiadomo też, że Eduard Gillis zginął w Auschwitz wraz z innymi żydowskimi mieszkańcami Bytomia.
W 1948 r. nastąpiła przebudowa willi i utworzenie sześciu odrębnych mieszkań.
Batorego 6
Następny budynek ma bogatą historię, ale niestetety od wielu lat po prostu nieszczeje, a szkoda, bo metraż imponujący.
Batorego 2
Willa Schuberta, Batorego 2.
W 1912 r. doktor Gotthardt Schubert wybudował tutaj willę mieszkalną,
klinikę ginekologiczną i sanatorium dla pacjentek. Projekt architektoniczny obiektu wykonał bytomski architekt Eugen Walter, a obliczenia statyczne Dominik Drescher, zaś prace budowlane nadzorował Erich Scheer. Ogrodzenie zaprojektował i wykonał Anton Kapst. Na parterze i na 1. piętrze ulokowano sale chorych, na poddaszu znajdowała się sala operacyjna i laboratorium, zaś
w środku kursowała winda osobowa. W 1930 r. dobudowano do willi czterokondygnacyjny budynek wg projektu Theodora Ehla, przez co budowla zatraciła walory willowe. W 1941 r. budynek był już w rękach administracji miasta, która ulokowała w nim siedzibę urzędu policji lokalnej.
Po wojnie willa Schuberta przez długie lata służyła jako szpital dziecięcy.
Źródło
Batorego 2
Batorego 2
Batorego 2
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
